ขอโทษที่ไม่เคยรัก.. แม่
มีคนเคยถามว่า "ถ้าวันนึงแม่กลับมาจะรู้สึกยังไง?"

เราโตมากับพ่อนะ ไม่ได้อยู่กับแม่ หน้าแม่เป็นไง ยังจำไม่ได้เลย อันนี้ไม่ดราม่า ออกจะเป็นปริศนาโคนันด้วยซ้ำ มันเป็นความทรงจำที่แบลงค์ไปเลย เคยเจออัลบั้มรูปถ่ายตอนตัวเองเด็กๆ สมัยที่พ่ออยู่กับแม่ แม่งก็มีแต่รูปกูขี่ตุ๊กตาโง่ๆ แต่ไม่มีหน้าแม่ซักรูป !

จะเห่อลูกอะไรขนาดนั้น !!
 
เหมือนพระเจ้าจะจงใจ ไม่ให้กูมีความทรงจำในส่วนของแม่จริงๆ แล้วก็เป็นเรื่องที่ไม่เคยคุยกับพ่อด้วย เพราะตอนเด็กป้าข้างบ้านเคยบอกว่า "อย่าพูดเรื่องนี้กับพ่อนะ พ่อเขาไม่ชอบ" สรุปกูก็ไม่เคยคุยเรื่องนี้กับพ่อเลยจริงๆ ไม่รู้เลยว่าแม่เป็นใคร ทำอะไร ไปไหน เลิกกันได้ยังไง ถามว่าอยากรู้มั้ย บอกเลยว่ามาก

มากเชี่ยๆ สำหรับเราแล้ว แม่ก็เหมือนผี... ในแง่ที่ว่าเราคิดว่าเขามี (ต้องมีสิวะ ไม่งั้นกูจะเกิดจากอะไร) แต่เราไม่เคยเจอ และเราก็อยากเจอด้วย ไม่ได้แอนตี้ว่า ไม่ ! กูไม่อยากเจอแม่ ToT ไม่ !!

แต่มันก็ไม่ใช่แบบเด็กๆ แล้วที่จะอยากเจอเพื่อให้แม่กลับมา แค่อยากเจอเพื่อเติมเต็มความทรงจำที่หายไป มันมีคำถามที่อยากนั่งคุยกับเค้านะว่า เออ แม่เป็นใคร ทำอะไร แล้วไปไหนมา ขอคุยแบบเต็มๆ วันสักวันจากนั้นเขาจะไปใช้ชีวิตอะไรต่อในส่วนของเขาก็ตามใจ

เพราะยังไงก็ไม่ได้ผูกพันอะไรกันอยู่แล้ว

ความผูกพันทำให้ความหมายของคำว่าแม่มีค่ามากนะ

มีรุ่นพี่เราคนนึงของ โตมาแบบไม่มีแม่... แกก็ใช้ชีวิตมา 30 40 ปีโดยไม่เคยเจอแม่แท้ๆ เลยสักครั้ง แต่แล้ววันนึงแม่แกก็กลับมา เว้ย.. เพราะผัวใหม่ตาย แม่แกไม่มีที่ไป หนีใช้ชีวิตอยู่กับญาติอีกคนเขาก็เลี้ยงไม่ไหว แม่แกขี้หงุดหงิด โวยวาย ทะเลาะกับคนนั้นคนนี้ตลอดเวลา จนไปอยู่กับใครเขาก็เอือมระอา สุดท้ายญาติคนนึงเลยติดต่อมาหารุ่นพี่ (ถึงได้รู้ครั้งแรกว่าแม่เป็นใคร) แต่รุ่นพี่เขาก็รับมาเลี้ยงไม่ได้เพราะ

1. แฟนไม่ยอมให้มาอยู่ด้วย (ก็เข้าใจได้)
2. เขาไม่รู้สึกผูกพันด้วยเลย

คือเข้าใจความรู้สึกเค้านะ ลึกๆ ผมก็ยังงงๆ เหมือนกันเวลาเห็นในทีวีเขาดีใจที่ได้เจอแม่ที่ทิ้งไปนานๆ แล้วกลับมา เราว่าหลายคนคงไม่รู้สึกแบบนั้น มันน่าจะเป็นแบบรุ่นพี่ผมมากกว่าคืองงว่า กลับมาทำไม? หรือไปไหนมา?

สุดท้าย.... รุ่นพี่แกก็เลยช่วยได้ด้วยการส่งเงินให้ญาติที่ดูแลเดือนละหลายหมื่น แต่คนน่ารำคาญก็ย่อมน่ารำคาญอยู่วันยังค่ำ สร้างปัญหาให้ญาติให้รุ่นพี่ผมไม่เว้นวัน จนมีอยู่วันนึงเขามาระบายกับผมว่า

" ถ้าพี่ส่งไปอยู่บ้านพักคนชราจะบาปมั้ยวะสบาย "

ผมเลยแนะในมุมมองของตัวเองว่า

อันนี้เป็นเรื่องที่พูดยากนะ.. แต่ถ้ามองตามปัจจัยที่เขาได้รับคือแม่ไม่เคยเลี้ยงดู กลับมาทีก็ให้เราส่งเงินช่วยเหลือ หาเลี้ยงตัวเองไม่ได้ แต่เสือกงี่เง่างอแงอยู่กับใครก็มีแต่ปัญหา ต่อให้คนๆ นี้ขึ้นชื่อว่า "ให้กำเนิดเรามา" เป็นผมก็พร้อมส่งเขาไปบ้านพักคนชรานะ

ไม่รู้ว่ะ บางครั้งคนเรามันก็ทำเต็มที่ได้แค่จุดๆ นึง นึกออกมั้ย คือไม่เคยเลี้ยงดูกันมา อยู่ๆ ก็มาให้ดูแลยามบั้นปลาย ถามว่าทำให้ได้มั้ย ความจริงถ้าแค่นี้สบายมากนะ กูดูแลได้ แต่พอเพิ่มความงี่เง่าเข้ามาแล้วแม่งไม่ใช่ มันเกินไปนึกออกปะ ดูแลก็ต้องดู เหนื่อยกาย เหนื่อยใจ สร้างแต่ปัญหา ถามว่ามี่กี่คนที่ตอบเต็มปากว่า "เต็มใจ" มองโลกตามความเป็นจริงแล้วแอบมั่นใจว่ามีไม่เกิน 10% หรอกที่จะรับได้ ถ้าชีวิตมึงไม่ได้เพียบพร้อมสุขสบายขนาดนั้น

ตอนเด็กๆ แม่ในความหมายของเราคือ "คนที่ให้กำเนิดเรามา" แต่พอยิ่งโตขึ้น กลับรู้สึกว่าคำว่า "แม่" ไม่น่าจะนิยามสั้นง่ายแค่นั้นแล้วจบ เพราะงั้นถึงตอนนี้ก็เลยไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองไม่มีแม่นะ เพียงแต่แม่ของเราเป็นคนๆ เดียวกันกับพ่อเท่านั้นเอง : )
SHARE
Writer
Za-By
sleeper
https://www.facebook.com/SabaijaiRabaiRrom

Comments

Aomori
3 years ago
เรานี่ตรงข้าม
Reply
Za-By
3 years ago
ยังไงเหรอครับ 
Aomori
3 years ago
อยู่กับแม่ไม่สนิทกับพ่อ
ความรู้สึกก็คงไม่ต่างกันเท่าไหร่
khaikung
3 years ago
กลับมาเขียนแล้ว เย้
Reply
Za-By
3 years ago
อยากเขียนเยอะมาก หาเวลาอยู่ : D
N95
3 years ago
หายไปนานเลยนะคะ
Reply
Za-By
3 years ago
มาแล้วจ้าา : )