เด็กปั๊ม...หนังสือ
หนังสือทุกเล่มที่มีเจ้าของก็มักถูกทำสัญลักษณ์แสดงความเป็นเจ้าของออกมาอย่างชัดเจน
เช่นเดียวกันกับหนังสือในห้องสมุดของโรงเรียนที่ถูกทำสัญลักษณ์แสดงความเป็นเจ้าของโดยบรรณารักษ์ห้องสมุด


สมัยเรียนมัธยมต้น ถ้าไม่มีงาน ไม่มีการบ้านที่ต้องทำหรือต้องค้นหาหนังสือ
ห้องสมุดจะเป็นที่สุดท้ายที่นึกถึง
แต่เมื่อขึ้นมัธยมปลาย ห้องสมุดกลับกลายเป็นที่แรกที่เราจะนึกถึง
จริงอยู่ที่ในช่วงแรกๆอาจไม่ได้มานั่งอ่านหนังสืออย่างใครเขา แต่เพราะห้องสมุดเป็นห้องที่อากาศดีค่อนไปทางเย็น ไม่ร้อนไม่อึดอัด จึงเป็นที่ที่ถูกเลือกเพื่อเข้ามานั่งเม้ามอยบ้าง นอนหลับบ้าง ทั้งโดดเรียนมาบ้าง เวลาว่างบ้าง รอกลับบ้านบ้าง เรียกได้ว่าเข้ามาขลุกอยู่ที่นี่ทุกวัน
จากเด็กที่นั่งบ้างนอนบ้างคุยบ้างจนโดนไล่ออกจากห้องสมุดอยู่ทุกวี่วัน ในที่สุดก็ถูกเรียกใช้ให้ปั๊มสัญลักษณ์หรือตราโรงเรียนในหนังสือในห้องสมุด และได้กลายเป็นเด็กที่ถูกบรรณารักษณ์และบรรณารักษณ์น้อยเรียกว่า เด็กปั๊มหรือเด็กปั๊มหนังสือ

"เด็กปั๊มหนังสือ" ก็คล้ายๆกับบรรณารักษ์น้อย แต่จะมีหน้าที่อยู่แค่อย่างเดียวคือการปั๊มหนังสือ ทำสัญลักษณ์แสดงความเป็นเจ้าของในหนังสือเล่มนั้น ด้วยการปั๊มตราโรงเรียนทั้งหมดสามหน้าตามที่กำหนดในหนังสือหนึ่งเล่มเท่านั้น 
จะไม่มีหน้าที่ในการเรียงหนังสือเข้าชั้นหรือคีย์รหัสหนังสือลงคอมใดใดทั้งสิ้น
นั่นคือสิ่งที่เด็กปั๊มอย่างเราต้องทำ

หลังจากการอยู่กับหนังสือทุกวัน เป็นเด็กปั๊มอยู่สักพัก การคลุกคลีกับหนังสืออยู่ตลอด ทำให้เราพบเจอหนังสือที่ถูกใจอยู่หลายเล่ม หลังจากนั้นเวลาว่างที่เคยใช้ไปกับการนั่งเม้ามอยหรือแอบบนอนก็ถูกแทนที่ด้วยการหยิบหนังสือสักเล่มขึ้นมาอ่าน
และการอ่านหนังสือจึงเป็นเรื่องที่น่าสนใจขึ้นมาทันที หลังจากนั้นก็เริ่มที่จะอ่านหนังสือมากขึ้นและอ่านเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน




SHARE
Written in this book
สองศูนย์หนึ่งเจ็ด โตขึ้นอีกปี
สตอรี่ปี 2017 สองศูนย์หนึ่งเจ็ด ชีวิตโตขึ้นอีกปี
Writer
adindarinii
Student
ผู้หญิงธรรมดาๆคนหนึ่ง เขียนไม่เก่งแต่จะมาเล่าเรื่องราว ประสบการณ์ ความรู้สึก นึก คิด ของตัวเอง อยู่ในช่วงเก็บเกี่ยวประสบการณ์

Comments

Rainbowlaughs55
2 years ago
ตอนเด็กๆ เราก็ชอบห้องสมุด เพราะไม่ค่อยเล่นกับเพื่อน แอบเอาขนมเข้าไปกินด้วยแหละบางที 55
Reply
adindarinii
2 years ago
แอบกินขนมในก้องสมุดตื่นเต้นกว่าแอบกินในห้องเรียนด้วย 555
Rainbowlaughs55
2 years ago
จริง เพราะมันเงียบ ต้องคิดว่าจะขยับถุงขนมยังไงให้เสียงไม่ดังเกินไป 555
Reply
adindarinii
2 years ago
หัวอกเดียวกัน บางทีก็คิดไม่ตกกลัวขนมจะมีกลิ่นแรงไปอีก
Rainbowlaughs55
2 years ago
5555 เรากินเบนโตะอ่ะ จำได้ว่าตกใจ และภูมิใจขณะเดียวกัน ที่มันเลอะหนังสือ ยังจำได้ว่าเล่มที่เลอะคือ นิตยสาร ''เล่มโปรด"
Reply
adindarinii
2 years ago
โอ้วโหห~~~ จำแม่นมาก
pimsiri
2 years ago
ซะอยากกลับไปนั่งห้องสมุดโรงเรียนเลย
Reply
adindarinii
2 years ago
นั่งห้องสมุดไหนก็บรรยากาศไม่เหมือนเดิมแล้วว ^^
กลับไปนั่งห้องสมุดโรงเรียนก็อาจไม่เหมือนแต่มันก็ยังคงมีกลิ่นอายความทรงจำอยู่แน่นอน ^^
pimsiri
2 years ago
เนอะๆ
CAomOk
2 years ago
ชอบอ่านกนังสือเหมือนกันครับแต่เพื่อนำม่ค่อยชวนไปห้องสมุดเลย
Reply
adindarinii
2 years ago
เพื่อนไม่ไปก็ไปเองเลยจ้า พอถึงห้องสมุดก็ไม่ได้คุยกันอยู่ดี นอกจากจะไปนั่งเม้าท์มอยน่ะนะ