สถาปัตย์ผู้ถูกวาด
จากเรื่องที่แล้วที่เราได้วาดรูปพี่เอาไว้ เราตัดสินใจส่งให้เป็นของขวัญวันเกิด มันอาจดูไม่มีราคาแต่เราตั้งใจทำอย่างสุดฝีมือ

เรายังจำช่วงเวลาเหล่านั้นได้ดี...

วันนั้นเป็นวันเสาร์ที่ทำการไปรษณีย์ปิดหมด ยกเว้นที่ทำการไปรษณีย์ที่อยู่ในห้างสรรพสินค้า แต่นั่นไม่เป็นปัญหาสำหรับการส่ง เพราะบ้านอยู่ใกล้ใช้เวลาแป๊บเดียวก็เสร็จ แต่มันตื่นเต้นตรงที่เป็นครั้งแรกในการส่งของทางไปรษณีย์ให้คนที่เรารู้จักเขาเพียงฝ่ายเดียว ปัญหาอีกอย่างคือเราไม่รู้ที่อยู่ผู้รับ แต่โชคเหมือนเข้าข้างในโปรไฟล์มีที่อยู่ของสถานที่ทำงาน เอาวะใครรับของเราไปก็ช่างเหอะ แต่... แต่อีกแล้ว ที่อยู่ดันไม่มีรหัสไปรษณีย์ ทำไงดีล่ะ เซิ้ชกูเกิ้ลใส่แขวง/เขตลงไป มันมีให้พอดี กว่าจะได้ที่อยู่มาครบก็เกือบล้มไม่เป็นท่าเหมือนกัน

ตอนยืนจ่าหน้าซองเขียนที่อยู่ผู้รับมือสั่นมาก ในใจนี่เต้นตึกๆ พยายามข่มอารมณ์ไว้ กลัวเขียนที่อยู่ผิดแล้วโดนตีกลับมากเลย ถ้าที่บ้านเห็นก็ยังไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อ เราส่งของแบบลงทะเบียนเลยเช็คได้ว่าของส่งไปหรือยัง เรานั่งกดดูบ่อยมาก จนเลิกกดเลยว่าจะส่งถึงตอนไหน ผ่านไป 3 วัน วันนี้เป็นวันเรียน เราไปเรียนตามปกติ วันนี้เลิกเรียนสี่โมงเย็น เลยไม่ได้สนใจโทรศัพท์เท่าไหร่ พอมีเวลาบ้างนิดหน่อยตอนรอรถเมล์กลับบ้านเลยกดดูว่าของถึงหรือยัง แต่เราเปิดเฟซบุ๊คซะก่อน กดเข้าไปในหน้าทามไลน์เค้า ปรากฏว่าเค้าโพสต์ขึ้นหน้าวอล ถามหาว่าใครเป็นคนส่ง เค้าขอบคุณมาก มีคนกดไลค์ กดคอมเมนท์กระหน่ำ โอ้ยยย ยิ้มจนหน้าบานเลยรถเมล์มาพอดีเลยกดปิดไปก่อนค่อยไปดูต่อ หลังจากนั้นเราก็เช็คดูว่าใครเป็นคนรับของนี้ ปรากฏว่าเค้ารับเอง โอ้ยยย ตายแล้ว อยากจะกรี๊ดออกมา นั่งยิ้มคนเดียวบนรถเมล์ ห้ามใจว่าอย่าเพิ่งยิ้มเดี๋ยวเค้าหาว่าเราบ้า ตอนนั้นดีใจมากทำไรไม่ถูก ไล่อ่านเม้นดูก็น่ารักดี เพื่อนเค้ามาเม้นแฟนคลับ เค้าตอบกลับแฟนครับอยู่ไหน เพื่อนก็แซวใหญ่เดี๋ยวนี้เรียกแฟนแล้วอ่อ โง้ยยเขิน555 มีการบอกว่าสรุปแม่ส่งมาให้ เดี๋ยวๆ

มิชชั่นคอมพลีท เย้ เราถามพี่คนนึงที่สนิทกันว่าควรจะทักไปบอกมั้ยว่าเป็นเราที่วาดให้ พี่บอกก็บอกไปดิ รอไรเผื่อได้คุย เกือบห้าทุ่มมั้ง 

เรา : ส่งรูปด้านหลังการ์ดให้ 
พี่   : อ่อ ขอบคุณนะครับ แต่ไม่รู้จริงๆว่าใคร 
เรา : เคยอ่านทีสิสตอนจบของพี่ 
พี่   : เราเรียนเต็ก?
เรา : ป่าว เรียนคนละม.กับพี่เลย ไม่ได้เรียนเต็กด้วย
พี่  : เห็นมาจากไหนเนี้ย 555
เรา : จากเฟสไง
พี่  : อ่อ คับ ขอบคุณมาก 🙏✌✌✌
(เต็ก มาจากคำว่า architect สถาปัตย์เรียก)

เป็นบทสนทนาที่ทำเรารู้สึกดีจริงๆ แต่เหมือนเรารู้สึกว่าเราแค่หลงใหล แค่ปลื้มมากกว่า ไม่ได้คิดชอบ อยากครอบครองเอาไว้ เป็นผู้หญิงจากไหนไม่รู้ที่เค้าไม่เคยรู้จัก ไม่เคยเห็นหน้ากัน ก็คงไม่ได้คุยอะไรไปมากกว่านี้

ตอนนี้เกือบห้าเดือนละที่เป็นเพื่อนกันในเฟซบุ๊คก็ยังคอยติดตามความเคลื่อนไหวอยู่ตลอด ยังคงแอบปลื้มอยู่ หวังว่าสักวันเราคงได้เห็นตัวจริงของเค้า ถ้าเจอก็คงเหวอๆไม่กล้าเข้าไปทัก ก็แอบดีใจนะที่ได้เป็นความสุข ความทรงจำดีๆในวันเกิดในช่วงเวลาสั้นๆ แค่นี้ก็พอแล้ว แต่ก็แอบอยากเข้าไปอยู่ในชีวิตพี่เค้าดู ได้เป็นเพื่อน เป็นพี่ เป็นน้องกัน เพราะสำหรับเราคิดว่าความสัมพันธ์ที่ดีไม่ต้องจบลงที่คำว่าแฟนหรือคู่รักเสมอไป 

มันเป็นความบังเอิญที่เราเกิดวันที่เดียวกัน แต่ปีหน้าคงไม่ได้ทำให้หรือทำให้เหมือนเดิมก็ไม่รู้เหมือนกัน ถ้าจำไม่ผิดเหมือนเคยเห็นในเฟสว่าเดือนหน้าพี่จะไปต่างประเทศทั้งเดือน ขอให้พี่เดินทางปลอดภัย ไปทำตามความฝัน ไปให้สุด เราจะอยู่เป็นกำลังใจให้จากตรงนี้ สู้ๆ✌ 
SHARE
Written in this book
me

Comments