[003] - เสียง


เพลงบางเพลง
ไม่ได้เพราะเพราะเนื้อหาหรือว่าทำนอง
แต่เพราะ... 
เพราะว่าคนร้อง 'คือคนที่เรารัก'.
  

เสียงเครื่องสายตัวเล็กดังขึ้นมาในความเงียบ...

ถ้าคุณลองเงี่ยหูฟังดีๆ จะพบว่าในห้องเล็กๆ ห้องนั้นไม่ได้มีแค่เสียงเครื่องดนตรี
แต่มีเสียงหัวใจดวงหนึ่ง เต้นรัวขึ้นมาแข่งกับเสียงเพลงอย่างไม่อาจห้ามได้

ทันทีที่ได้ยินทำนองนั้น...


มีเพลงที่ไม่ได้โด่งดังอะไรมากมายอยู่เพลงหนึ่งที่เราเคยเปรยกับเพื่อนไว้ว่า ถ้ามีใครมาร้องเพลงนี้ให้ฟังนะ คงแพ้มากๆ แล้วก็ยอมให้ทุกอย่าง

แล้ววันนั้นคุณก็ร้องมันให้เราฟัง...

แน่นอนว่าคุณไม่รู้เรื่องที่เราเคยคุยกับเพื่อนไว้หรอก หรือถ้าคุณรู้แล้วจงใจจะแกล้งให้เราแพ้ทางอย่างนั้นจริงๆ เราขอแสดงความเสียใจด้วยที่ต้องบอกคุณว่า เราไม่แพ้คุณเพราะเพลงแค่เพลงเดียวหรอก และมันก็ไม่จำเป็นเลยสักนิด
เพราะเราแพ้คุณมาก่อนหน้านั้นนานมากแล้ว
แพ้มาตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้ยินเสียง

และอันที่จริง ก็ก่อนหน้านั้นอีก...

ครั้งแรกที่เราได้ยินเสียงของคุณ
หัวใจเราเต้นแรงจนน่าประหลาดใจ ว่าแค่เสียงพูดสั้นๆ จะมีอิทธิพลอะไรได้มากมายขนาดนั้น...

เสียงหวานๆ ใสๆ ไม่ได้ไพเราะเป็นพิเศษ
แต่คาดว่าน่าจะอยู่ในช่วงความถี่ที่พิเศษ
จึงทำให้หัวใจเราเต้นถี่เป็นพิเศษได้

...ทุกครั้งที่ได้ยิน

ครูสอนดนตรีคนหนี่งเคยพูดให้ฟังว่าดนตรีเป็นศิลปะที่พิเศษที่สุด เพราะเราสามารถดื่มด่ำได้ด้วยตนเองด้วยการเล่นมันซ้ำเองในหัวของเรา ที่ไหน หรือเมื่อไรก็ได้ ต่างจากพวกงานภาพวาดที่แม้จะเสพความงามได้จากการจินตนาการถึง ก็ไม่ชัดเจนเท่ากับเสียงดนตรีแน่ๆ

เราเป็นคนหนึ่งที่ได้ยินเสียงเพลงแบบแรนดอมดังขึ้นมาในหัวบ่อยมาก และทุกครั้งก็มักจะทำให้นึกถึงเรื่อยราวต่างๆ ที่ติดมากับเพลงเสมอ
หลายๆ คนในชีวิตของเรา มีเพลงประจำตัวที่จะทำให้เรานึกถึงเขาอยู่ทุกครั้งที่ฟัง

แต่มีอยู่คนหนึ่งที่ต่างออกไป นับว่าเป็นอะไรที่ประหลาดๆ ในชีวิต
เพราะไม่ว่าจะฟังเพลงอะไร ก็นึกถึงคนคนนี้อยู่เรื่อยไปทุกที
เป็นคนที่อยู่ในเพลงรัก เพลงอกหัก เพลงสนุกสนาน หรือแม้แต่เพลงเด็กเอ๋ยเด็กดี!

เห็นไหม คุณน่ะ เป็นคนประหลาดจริงๆ ด้วย
ไม่สิ เราอาจจะใช้คำผิดไป...

เอาใหม่... 

เป็น คนพิเศษ แล้วกัน.


คุณร้องเพลงจบไปตั้งนานแล้ว
แต่เสียงดนตรีและเสียงร้องกลับยังติดอยู่ในหัวอย่างเหนียวแน่น
ปกติเรามักแก้อาการเพลงติดหู ด้วยการเปิดเพลงนั้นฟังกรอกหูหลายๆ รอบจนเริ่มชินแล้วก็จะค่อยๆ หายติดไปเอง เราเลยลองทำแบบเดียวกันกับเพลงที่คุณร้องมาฟัง
แล้วก็พบว่ามันไม่ได้ผล...

เพลงต้นฉบับที่เราเคยชอบนักหนา ฟังแล้วไม่เพราะเอาซะเลย
ไม่เท่าเพลงที่คอร์ดบอดนิดๆ เสียงเพี้ยนหน่อยๆ ที่เพิ่งฟังมาเลยสักนิด 
และเพลงเวอร์ชันของคุณก็ไม่ยอมจางหายไปสักที

เราเลยนึกขึ้นได้
สงสัยเพลงอาจจะไม่ได้ติดอยู่แค่ในหัวแล้วล่ะ
เพลงเวอร์ชันนี้คงจะติดอยู่ในหัว... ใจ

และคงไม่เลือนหายไปง่ายง่าย
หรือไม่... 

ก็อาจจะไม่มีวันจางหายไปได้เลย.











SHARE
Written in this book
ฝุ่นละอองของความรู้สึก
ฝุ่นละอองของความรู้สึก นอนนิ่งลึกอยู่ในหัวใจ เหมือนจะมั่นคง... แต่กลับฟุ้งกระจายได้ง่ายง่าย เพียงแค่สัมผัสเบาเบา.
Writer
BlueBlackCat
แมวดำสีน้ำเงิน
A Black Cat in the Middle of Nowhere

Comments