"วันนี้ในอดีต" สอนอะไรเรา?
#อยากจะเล่าอีกครั้ง
เกี่ยวกับประสบการณ์การนั่งรถฉุกเฉินครั้งแรก

ตอนนั้นเป็นช่วงที่จิตใจยังเหวี่ยงๆ
และเสี่ยงจะแตกสลาย เมื่อรู้คะแนนวิชาหนึ่ง 
จริงๆก็ยอมรับน่ะแหละว่ามันต้องออกมาแย่แน่ๆ
เพราะแทบจะไม่ได้อ่าน และทำข้อสอบไม่ได้
แต่สิ่งที่จี้ใจดำเราคือ คำพูดของอาจารย์
"คุณไม่เข้าเรียน คุณควรดรอปนะ"


มันอาจจะฟังดูเฉยๆ 
แต่สำหรับเราซึ่งเป็นโรคซึมเศร้า(MDD) 
คนที่อ่อนไหวเรื่องอารมณ์นั้น 
มันเป็นคำพูดที่เสียดแทงมาก
เจ็บ เครียด เกร็ง 
และใครจะไปรู้ว่าอยู่ดีๆจะชักและเสียสติ
เป็นไฮเปอร์เวน 
นอนดิ้นท่ามกลางผู้คนมากมาย 
ทั้งเพื่อนและอาจารย์

สิ่งที่แย่กว่านั้นคือ 
ไม่มีใครเข้าใจเรา ไม่มีคนช่วยเหลือ
เราเสียสตินานมาก 
จนต้องร้องขอให้ช่วยโทรหาแผนกจิตเวชตามเบอร์ที่เราเก็บไว้ในกระเป๋า 
เมื่อโทรไปเขาบอกให้โทรด่วนหาฉุกเฉิน

เราคิดว่าเราจะหายเองได้ 
เลยบอกเพื่อนว่ายังไม่ต้องโทร
แต่อาการกลับหนักขึ้นเรื่อยๆ 
เกร็งและเริ่มพูดไม่ได้ 
มันหนักเสียจนลำบากมากที่จะบอกให้เพื่อนโทรเรียกรถฉุกเฉิน ขนาดไปถึงรพ.แล้วยังกลัวๆอยู่ 
เป็นประสบการณ์ที่เจ็บปวดที่สุด


ไม่ว่าภายนอกเราจะเข้มแข็งแค่ไหน
แต่เมื่อคำพูดกระทบจิตใจ 
ทำให้เราอ่อนแอเหลือเกิน



ขอบคุณวันนี้ในอดีต 
ที่แจ้งเตือนถึงความเศร้าในชีวิต


เราไม่รู้เลยว่าจะเสียสติอีกเมื่อไร
แต่เราจะพยายามเข้มแข็งนะ



เราอยากให้คนทั่วไปได้เปิดใจและรับรู้เรื่องราวเกี่ยวกับผู้ป่วยจิตเวชมากขึ้น 
เรื่องของจิตใจเป็นเรื่องละเอียดอ่อนมาก



ขอบคุณที่ยังมีชีวิตรอดมาถึงตอนนี้
#MDD #Depression #Hyperventilation 😭

SHARE
Written in this book
Depression
Writer
Primrose
Dreamer
INFJ ชอบภาษา ร้องเพลงบ้างตามอารมณ์🎵 ซึมเศร้าแต่พยายามจะคิดบวก ลองขอบคุณสิ่งเล็กๆในชีวิตดูนะคุณ😊

Comments