Time (ธาม)



1 เราพบกันที่ร้านกาแฟในย่านนึง
เธอดูดีในเสื้อเชิ๊ตสีขาว รอยยิ้ม
และสำเนียงพูดไม่ชัดแบบนักเรียนนอกนั่น
ยิ่งทำให้ใจฉันเต้นรัวแบบแปลกๆ

คนเราใช้"เวลา"นานแค่ไหนกันที่จะตกหลุมรักใครสักคน
บางทีเราอาจไม่ทันได้คิด พอรู้สึกตัวอีกทีเราก็
ยืมอยู่ในหลุมทีไม่มีทางออก ไม่มีบันได 
และสูงเกินกว่าจะปีนป่ายอีกแล้ว 

2. แต่ที่จริง เราไม่ได้มีเวลามากมายขนาดนั้น
เรามักมีปัญหากับช่วงเวลา ที่จะใช้รักใคร
ลืมใคร ทำงาน ท่องเที่ยว หรือว่าอะไรก็ตาม 
ทั้งที่ความรักมันไม่ได้ต้องการความซับซ้อนขนาดนั้น
แต่เธอก็ต้องกลับไปเรียนต่อที่ของเธอ

3. เธอเหมือนคนไทยสมัย ร.5
ถ้าบอกว่าเธอข้ามเวลามา ฉันก็คงจะเชื่อ
ทั้งคำพูดท่าทางและเรื่องราวที่เธอชอบเอ่ยถึง
มันชวนขนลุกว่าเธออาจจะเป็นคุณหลวงจากชาติปางก่อนก็ได้ เธอถือศีล5 อ่านหนังสือธรรมะ และนั่งสมาธิ
ในขณะที่ ฉันเป็นผู้หญิงที่กินเหล้า ปาร์ตี้ มีชีวิตกลางคืน
และไม่ชอบเข้าวัด แต่ก็มีที่ชอบอ่านหนังสือเหมือนกัน

4.เธอกลัวการติดลิฟคนเดียว
เท่าๆกับการที่เธอก็กลัวที่จะมีความรัก 
เหมือนที่ฉันอุปมัยกับเธอบ่อยๆ
คนที่ไม่มีความรัก ก็ไม่ต่างอะไรกับการติดลิฟคนเดียว
โดดเดี่ยว สิ้นหวัง ละมันก็เหงามากนะ

5. เรื่องของเราเหงายิ่งกว่า หนังของหว่อง
กาไว เสียอีก เพราะกว่าความสัมพันธ์จะลงตัว
ก็เหลือเวลาเพียง5วัน ก่อนที่เธอต้องไป

6.เหมือนเกมที่เล่นไปจนจะถึงตอนจบ
กำลังจะชนะ แต่เกมก็มาดับหรือพังไปเสียก่อน 
ไม่ทันได้รู้ตอนจบ ไม่มีบทสรุปใดใดจะอธิบาย

7. โชคดีนะ เราทำได้เพียงบอกลากัน
แต่คำที่บอกว่าเราจะมาพบกันใหม่
บางทีอาจจะไม่พบกันอีก


ช่วงเวลาของความรู้สึกคนเราไม่เท่ากัน
หนึ่งเดือนที่ดีที่สุดของบางคน
บางทีอาจยาวนานกว่า1ปีของอีกคน 

:))

เธอจะเป็นคนโปรดในใจฉันเสมอ




SHARE
Writer
Ruby___365
writer
you fool

Comments