ในวันที่เราไม่รักกันแล้ว

เธอขยับตัวในความมืด
อากาศเย็นเบาบาง
ใบไม้นอกระเบียงพริ้วไหวน้อยๆ ล้อไปกับการเคลื่อนไหวของเธอ

คลิก.
แสงวาบขึ้น เธอขยับไฟแช็คเข้าต่อปลายบุหรี่กรองทิพย์ตัวสุดท้ายในซอง แสงเคลื่อนผ่านไปอยู่ใกล้ริมฝีปากของเธอ

ฉันเริ่มเหงื่อออกแม้อากาศจะเย็น
ร่างกายรับรู้ได้ถึงการจากหายของสิ่งข้างกาย
ฉันลืมตาขึ้น 
ยื่นเท้าออกไปเขี่ยให้แน่ใจว่ามันยังสัมผัสถึงเธอได้

ฉันฝันร้าย
พยายามขยับเข้าไปใกล้มากขึ้นให้อุ่นใจ
เธอเบี่ยงตัวออก มือชี้ไปที่บุหรี่กลายๆฝันว่าอะไร?
เธอถาม

ฝันว่าเราไม่ได้รักกันแล้ว ฉันตอบ

อืม

เธอหันไปจากฉัน ท่ามกลางความมืดมิดจากมวนบุหรี่ที่ดับลง ฉันมองไม่เห็นสีหน้าเธอว่าเป็นเช่นไร

ที่ริมระเบียง เธอยืนรดน้ำต้นไม้
ต้นไม้ที่เราซื้อจากงานเกษตรด้วยกันเมื่อเกืิอบสามปีก่อน
มันไม่ตาย แต่ก็ไม่โต

น้ำจากสายยางไหลเอ่อล้นกระถาง มืออีกข้างของเธอกดรัวบนไอโฟน

คุยกับใครน่ะ ฉันถาม
คุยงาน
เธอตอบ พร้อมรอยยิ้มบางๆ

สงสัยงานนี้เงินจะดีล่ะมั้ง
ฉันพลิกตัวนอนคว่ำบนโซฟา หยิบไอแพดมาดูซีรี่ต่อ
ไม่ได้สนใจอะไร
SHARE
Written in this book
such a not romantic story

Comments