เเม่2
เมื่อกี๊ผลสอบออก
เราเป็นคนนึงในผู้เข้าสอบ

เพื่อนทุกคนโพสต์สเตตัสว่าผ่าน 
เราก็ใจไม่ดี รู้อยู่เเล้วว่าไม่ผ่าน อีกใจก็อยากผ่าน

เราตื่นเต้น กลัว มือสั่น ใจสั่น
เราไล่หาชื่อ ที่ละหน้า ทีละหน้า 

ทีละชื่อ ทีละชื่อ



ไม่มีชื่อเรา.....




กะว่าจะไม่ร้องไห้เเน่ๆ พอถึงเวลาจริงๆก็ห้ามไม่ไหว

สิ่งเเรกที่ทำคืออยากโทรหาเเม่
เเม่ที่ไม่พกโทรศัพท์มือถือ




เรากดเบอร์บ้าน รอสัญญาณ....
ตู้ด ตู้ด ..


อี๊รับสาย เราขอคุยกับเเม่ อี๊ตะโกนให้เเม่มารับ


เเค่ได้ยินเสียง เเม่ก็รู้ว่าเราร้องไห้ ทั้งที่พยายามกลั้นเเล้ว เเม่บอกว่าเข้มเเข็งหน่อย ไม่ได้ก็สอบใหม่ ล้างหน้าไปกินข้าว ไม่ต้องร้อง สู้ๆ



ความเศร้าที่สอบไม่ได้มีเท่าเดิมเเหละ


เเต่คำพูดของเเม่ทำให้เราอบอุ่นเเละปลอดภัย
เเม่หวังดีกับเราเสมอ 

เคยคิดว่าตัวเองโตเป็นผู้ใหญ่เเล้ว เเต่สุดท้าย เเม่ก็คือกรอบบางๆที่ปกป้องเราตลอดไม่ว่าเราจะอายุเท่าไหร่

บอกตามตรงที่เราเสียใจมาก ส่วนหนึ่งคือทุกคนรอบข้างสอบได้เเต่เราสอบไม่ได้ เเม่ง โคตรไม่เอาไหนเลย

อีกเหตุผลคือ เราอยากสอบได้เพื่อให้เเม่ภูมิใจในตัวเรา เราอยากนำข่าวดีไปบอกกับเค้า


ไม่ได้ก็เอาใหม่ สู้ๆ
ขอบคุณนะม้า




SHARE

Comments

loongchat
2 years ago
สู้ใหม่นะครับ
Reply
ขอบคุณนะคะ ฮึบบ