เรื่องเล่าขนหัวลุก EP.3
*โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน


ถ้าถามว่าเรื่องขนหัวลุกเรื่องไหนเรากลัวมากที่สุดคงเป็นเรื่องนี้.. เพราะไม่ใช่แค่เราคนเดียวที่เจอ คนรอบข้างเราก็เจอด้วยเหมือนกัน

ตอนปี 53 เราเดินทางไปอุบลราชธานี นั่งรถกระบะของพ่อไป เป็นช่วงเทศกาลแห่เทียนเข้าพรรษา เราเป็นคนชอบนั่งริมหน้าต่าง ชอบมองถนนหนทาง ชอบดูอะไรไปเรื่อยเปื่อยหรืออีกนัยยะนึงคือถ้าไม่มองถนนเดี๋ยวเมารถ ออกจากบ้านประมาณสี่โมง ระยะทางไกล ๆ พ่อเลยไม่คิดว่าจะนอนค้างที่โคราชคืนนึงก่อน เลยออกเย็น ๆ ระหว่างทางช่วงโคราชแล้วตอนนั้นทุกคนในรถกำลังคุยเล่นกัน เรามองไปอีกฝั่งถนนเห็นศาลอะไรซักอย่างก็ยกมือไหว้อธิษฐานขอให้เดินทางปลอดภัย ป้าเราตีมือเราแรงมากและบอกว่า 'อย่าไหว้' เราเจ็บและไม่เข้าใจว่าทำไมหละ ในเมื่อทุกครั้งป้าจะบอกให้ไหว้พระไหว้ศาลเสมอ


สามวันสำหรับงานเข้าพรรษาก็ถึงเวลากลับ กว่าจะออกจากอุบลฯได้ก็หัวค่ำแล้ว ง่วงด้วยเพลียด้วยเราเลยนอนหลับ เราฝันว่ามีผู้หญิงคนนึงนั่งอยู่ที่กระบะรถ นั่งเอาหลังชนกับเรา ผมยาวใส่ชุดสีขาว เหมือนเอาผ้าอะไรมาห่อไว้ ในฝันเรากลัวมากแต่ไม่กล้าตื่นและที่กลัวกว่านั้นคือกลัวว่าตื่นขึ้นมาจะเป็นความจริง เราพยายามหลับในความจริงและพยายามฝันต่อ ผู้หญิงคนนั้นค่อย ๆ หันหน้ามา เสียงแหบ ๆ แต่ดูทรงอำนาจบอกเราว่า 'กูจะไปกับมึง'

เราสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความกลัว ไม่แม้แต่จะหันหน้าซ้ายขวา ใจเต้นรัวและแรงเพราะกลัวว่าฝันจะเป็นจริง.. แต่สุดท้ายความอยากรู้ทำให้เราหันหน้าไปข้างหลัง เรานั่งหลังฝั่งคนขับ เราค่อย ๆ หันซ้ายไปมองแต่มองแค่แปปเดียว ก็โล่งใจเพราะไม่เห็นอะไร เลยใจชื้นหันหน้าไปมองอีกครั้ง

ผู้หญิงลักษณะเดียวกับในฝันเรา นั่งหันหลังชิดกระจกตรงที่ป้าเรานั่งอยู่ เราร้องไห้ออกมาเพราะความกลัวใจเราสั่นไปหมด เราตัวสั่นมองพ่อที่กำลังขับรถ มองแม่ มองทุกคนที่อยู่ด้วย แต่เหมือนไม่มีใครเห็นในสิ่งที่เราเห็น เราสวดมนตร์ในบทที่เรานึกออก แผ่เมตตาและหวังว่าเขาจะหายไป เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้นหลังจากเราเริ่มแผ่เมตตา เราไม่มีสมาธิไม่มีสติ บทสวดมนตร์วนไปวนมา เราตัดสินใจหันไปมองอีกครั้งก็ยังเห็นเขาอยู่ เราข่มตานอนเพื่อให้รีบถึงบ้านแต่ใจไม่เป็นสุขแบบนี้ใครจะหลับลง..

การหลับตาเฉย ๆ ทำให้เวลาผ่านไปเร็วขึ้น เราถึงบ้านตอนสี่ทุ่ม ไม่กล้าลงจากรถเพราะถ้าออกไปก็ต้องเจอ แต่สุดท้ายก็หนีไม่พ้นหรอกเลยเลือกลงจากรถแล้ววิ่งเข้าบ้านยายเพราะพระเยอะ คิดแค่นั้นว่าจะรอดแล้ว พอเจอยายก็ร้องไห้กอดยาย ยายบอกให้รีบอาบน้ำมาสวดมนตร์นอน ยายบอกว่าลุงเรารู้สึกไม่ดีแต่ไม่รู้เหตุผล ยายกับลุงชอบสวดมนตร์ทำบุญ บ้านนี้มีพระและเครื่องรางเยอะ เราอุ่นใจแต่ก็ยังขนลุกตลอด ประมาณห้าทุ่มครึ่งเราสามคนยายลุงและเรามานั่งสวดมนตร์กัน..



รอว่างก่อนจะมาใหม่
SHARE
Writer
_EE2VJ24
Eater
เราเป็นนักกินที่สามารถกินทุกอย่างที่อยากกิน

Comments