สติ๊กเกอร์ที่ยังไม่ได้ใช้

                 มันจะมีบางคนที่เข้ามา                 เพื่อเปลี่ยนนิสัยบางมุมของเรา
จากผู้หญิงที่แทบไม่ค่อยแสดงความอ่อนโยนและความมุ้งมิ้งออกมาจากตัวเธอเลย สติ๊กเกอร์ไลน์ส่วนใหญ่ที่เธอมีก็เป็นสติ๊กเกอร์ตลก กวนตีน  
ที่เธอมักจะเอาไว้ใช้เวลาคุยกับเพื่อนๆ
จนวันนึงที่เขาได้เข้ามา มันเหมือนกับว่าเขาคนนี้ได้เข้ามาดึงนิสัยบางมุมในตัวเธอออกมา มันเป็นมุมที่เธอไม่ได้ใช้มานานจนลืมนึกถึงมันไปแล้ว

เธอ: *ส่งสติ๊กเกอร์* 

เธอ: *ส่งสติ๊กเกอร์*

เธอ: *ส่งสติ๊กเกอร์*

เธอกดส่งติ๊กเกอร์ที่เพิ่งซื้อมาใหม่เข้าไปในแชทของเขา เป็นสติ๊กเกอร์ที่เธอสาบานได้ว่ามันมุ้งมิ้งที่สุดเท่าที่เธอเคยซื้อมา

เขา: "น่ารักกก"

เธอ: "ซื้อมาก็ได้ใช้อยู่คนเดียวเนี่ย กดฟังเสียงด้วยนะ จะได้คุ้ม"

เขา: "อ่ะได้ๆ"


บทสนทนาในแชทดำเนินต่อไปด้วยเรื่องการซื้อสติ๊กเกอร์และธีมไลน์

เขา: "น่ารัก"

เธอ: "อะไรน่ารัก เค้าหรือติ๊ก"

เขา: "ติ๊ก"

เธอ: *ส่งสติ๊กเกอร์*

เธอกดส่งสติ๊กเกอร์ที่เขียนว่า 'คนไม่น่ารัก' 
ไปให้เขา

เขา: "ทดลองแล้ว ไม่เข้ากับมึง" เขาตอบกลับมาแบบขำๆ

แต่มันก็จริงนั่นแหละ เธอไม่ใช่ผู้หญิงตัวเล็กน่ารัก น่าดูแล แถมภาพลักษณ์ที่เธอแสดงออกต่อเขาตั้งแต่คุยกันมาก็มีแต่ความตลกและ
กวนประสาท เธอแทบไม่เคยแสดงความมุ้งมิ้ง
ออกไปเลย มันก็ไม่แปลกที่อยู่ๆเธอมาใช้สติ๊กเกอร์น่ารักแบบนี้แล้วเขาจะมองว่ามันเข้ากับเธอ

เธอ: "นั่นดิ ซื้อติ๊กกวนตีนยังดีกว่า"

เขา: "หยอกกกๆ อย่าเผลอไปใช้กับใครเข้าล่ะ ใช้กับเราคนเดียวพอ"

เธอ: "ได้ อย่าเลิกคุยกับเราละกัน จะส่งหาแกคนเดียวทุกวันเลย"

เวลาผ่านไปประมาณสามเดือน เธอยังคงรักษาคำพูดที่ให้ไว้กับเขา สติ๊กเกอร์นั้นเธอยังไม่เคยใช้มันกับใครนอกจากเขา มีสติ๊กเกอร์บางอันที่เธออยากกดส่งมันไปให้เขา แต่ก็ทำได้เพียงรอให้ถึงเวลาที่เหมาะสมกว่านี้

จนมาถึงวันนี้  เธอไม่แน่ใจว่าจะมีโอกาสได้กดส่งติ๊กเกอร์นั้นให้เขาอีกมั้ย เธอไม่รู้ว่าวันไหนจะเป็นวันสุดท้ายที่เธอกับเขาจะได้คุยกัน
แล้วบทสนทนาของเธอกับเขามันจะจบด้วยประโยคอะไร เพราะเธอรู้ดีอยู่แก่ใจว่าตอนนี้เขาไม่ได้ยิ้มให้กับแชทของเธอเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว แต่เธอก็ยังยืนยันกับตัวเองว่าจะไม่ไปใช้สติ๊กเกอร์นั้นกับใคร ถึงแม้จะต้องเก็บมันไว้เป็นสติ๊กเกอร์ที่ไม่ได้ใช้ก็ตาม 


SHARE
Written in this book
บันทึกถึงคุณ
This story is named by you, written by us and roled by us. Hope it's last forever cause I'd never want to write the end of it. มันก็แค่เรื่องราวที่อยากเขียนเก็บไว้ เผื่อวันข้างหน้ากลับมาอ่านอย่างน้อยก็ได้รู้ว่ามันเคยเกิดขึ้นกับฉันจริงๆ
Writer
AForAwesome
Student
Love and broken heart inspired me.

Comments