เข้มแข็ง เพื่อที่จะปิด ความอ่อนแอของตัวเอง

ไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้วที่ยังคงเลือกที่จะจมอยู่กับความทุกข์ และยังคงเลือกที่จะขังตัวเองไว้ในกรง กรงเล็กๆที่ถูกสร้างขึ้นมาภายในใจ..ฉันรู้ดีว่าความสุขคืออะไร แต่ฉันไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้วที่ฉันได้ยิ้มและได้หัวเราะออกมาจากหัวใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขอย่างแท้จริง

อาจเป็นเพราะเรื่องราวที่ผ่านมาตลอดชีวิตของฉันมีความสุขนับครั้งได้มันไม่ได้เกิดขึ้นบ่อย และมันไม่ได้ทำให้ฉันมีความสุขได้นานนัก

ส่วนมากจะเจอแต่ปัญหาเข้ามาแทนที่ ปัญหาที่ละเรื่องสองเรื่องและพอกพูนขึ้นเรื่อยๆจนกลายเป็นปัญหาที่แก้เท่าไรก็ไม่มีวันหมด ยิ่งแก้ก็เหมือนยิ่งทำให้ปัญหาพวกนั้นแตกออกเป็นปัญหาเล็กๆและสะสมมากขึ้นกว่าเดิม...

ฉันจึงกลัวกลัวว่าตัวเองจะได้รับบาดเจ็บ กลัวว่ามือทั้งสองข้างจะถูกเจ้าปัญหาที่ตัวเองกำลังพยายามแก้พวกนั้นบาด และที่ฉันกลัวที่สุดคือ กลัวว่าตัวเองจะอ่อนแอและร้องไห้เสียใจอีก

เพราะฉันรู้ดีว่าความทรมานที่เกิดขึ้นข้างในหัวใจนั้นมันเจ็บปวดมากแค่ไหน ฉันจึงตัดสินใจว่าจะเก็บความรู้สึกต่างๆเอาไว้กับตัวเอง เก็บความเศร้า ความอึดอัด ความเสียใจ และความเจ็บปวดไว้เพียงคนเดียว

และเลือกที่จะสร้าง กรง กรงขนาดเล็กๆขึ้นมาข้างในหัวใจ ฉันพยายามขังตัวเอง ขังความรู้สึก เพื่อไม่ให้คนอื่นได้เข้าถึงตัวตนของฉัน ตัวตนที่อ่อนแอและไร้ซึ่งสมดุล 

ฉันทนได้นะถ้าปัญหามันเข้ามาทีละเรื่อง ถ้ามันมาทีละเรื่องอย่างน้อยฉันก็อาจจะยังพอเผชิญหน้ากับเจ้าปัญหานั้นได้ แต่มันกลับเข้ามาทีเดียวพร้อมกัน จนทำให้ตัวฉันเหนื่อย เหนื่อยกับการจมอยู่กับมัน ยิ่งดิ้นรนต่อสู้เพื่อที่จะหลุดพ้น

มันกลับทำให้ฉันถูกผลักและล้มลงเจ็บปวดมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม เหมือนแผลเก่าถูกกดทับมากเข้าไปอีก

คนภายนอกอาจมองดูว่าตัวของฉันเข้มแข็ง สามารถยิ้มและหัวเราะเวลาที่เจอกับเรื่องที่แย่ๆได้ แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่าความรู้สึกที่ฉันเป็นคนสร้างภาพออกมานั้น ถูกประดิษฐ์ขึ้น เสแสร้งขึ้น เพื่อให้ตัวเองถูกย้อมรับจากสังคม จากคนรอบข้าง

แต่ข้างในตัวตนที่แท้จริงของฉันมันอ่อนแอและสิ้นหวัง มันเจ็บปวดและพ่ายแพ้ ฉันรู้ตัวเองดีว่าฉันทนกับเรื่องไหนได้และทนกับเรื่องไหนไม่ได้ และฉันก็รู้ดีว่าฉันจะต้องกำจัดความรู้สึกพวกนั้นเพื่อที่จะใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางปัญหาได้อย่างไร

มันไม่เป็นไรหรอกถ้าตัวฉันจะถูกทับถมมากแค่ไหน เพราะปัญหาของฉันฉันก็ต้องกำจัดความรู้สึกต่างๆด้วยตัวของฉันเองต่อให้ปัญหานั้นคนอื่นจะเป็นคนสร้างขึ้นก็ตาม 

เพราะยังไงความรู้สึกอารมณ์ความเจ็บปวดต่างๆที่มันเกิดขึ้นกับตัวฉัน ถ้ามันเกิดขึ้นแล้วฉันก็ต้องหาทางกำจัดความรู้สึกพวกนั้นเพื่อที่จะมีชีวิตอยู่และลดความรู้สึกแย่ภายในใจให้น้อยลง

บนความสิ้นหวังฉันมีความต้องการเล็กๆฉันต้องการใครบางคนที่อยู่ข้างๆฉันในวันที่ฉันกำลังท้าทายกับพายุที่โหมกระหน่ำ ฉันท้อและฉันสิ้นหวังกับหลายๆเรื่อง แต่ถึงอ้อนวอนขอร้องแค่ไหนก็ไม่มีใครอยากที่จะยืนเคียงข้างคนแบบฉันไปได้ตลอด

คุณอาจคิดว่ามนุษย์ทุกคนมีเพื่อนสนิทมีพ่อแม่ทำไมไม่ไประบายให้พวกเขาฟัง ใช่เพื่อนสนิทฉันเคยมี เป็นเพื่อนคนเดียวที่ฉันไว้ใจได้แต่เพื่อนคำว่าเพื่อนกลับแทงข้างหลังผลักฉันล้มลงและตีตัวออกห่างจากฉันไปยังเพื่อนคนอื่นที่ดีกว่า ทำให้ฉันไม่เคยเชื่อเรื่องมิตรภาพที่แท้จริงมีเพื่อนธรรมดาไม่ต้องสนิทมากก็พอแล้ว

ใช่ ฉันมีพ่อแม่ และเป็นพ่อแม่ที่ทำงานหนัก พวกท่านมีปัญหาของตัวเองถาโถมมากพออยู่แล้ว มีความเครียดและเหนื่อยมากพออยู่แล้ว ถ้าฉันจะต้องเอาปัญหาของตัวเองไปโยนใส่และบอกให้พวกท่านแบกไว้ฉันขอเลือกที่จะแบกมันเอาไว้เองดีกว่า

บางทีฉันก็น้อยใจกับโชคชะตา น้อยใจกับความหวังที่ไม่เคยเป็นจริง ฉันเคยตั้งคำถามมากมายกับตัวเองเพื่อที่จะหาทางออก

แต่แล้วฉันก็ค้นพบว่าทางออกไม่เคยมีอยู่ ความสุขไม่เคยอยู่กับฉันนาน ในตอนนี้ฉันเฉยชากับความสุขพวกนั้นและเลือกที่จะขังตัวเองเอาไว้ ซ่อนความรู้สึก และประดิษฐ์สีหน้าท่าทางให้คนอื่นได้มองเห็น เพื่อที่จะรอเวลาให้ใครสักคนมองเห็นและรู้สึกได้ว่า คนที่ยืนอยู่ตรงนั้นเป็นแค่เพียงสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นไม่ใช่ตัวตนของฉันที่แท้จริง

สำหรับบางคนเลือกที่จะเข้มแข็ง เพียงเพราะแค่ไม่อยากให้ใครได้รับรู้ถึงความอ่อนแอของตัวเอง
The story of my life.
JIRA






SHARE
Written in this book
The story of my life.
แรงบัลดาลใจจากเรื่องราวแง่มุมด้านลบของชีวิต ที่จะทำให้ได้รู้ว่าคุณไม่ได้อยู่คนเดียวบนโลกใบนี้
Writer
JIRA_365
Writer
นักเล่าเรื่องเศร้าแง่มุมด้านลบของชีวิต :) ถ้าไม่มีใครอยู่ข้างๆคุณ งานเขียนของฉันจะคอยอยู่ข้างๆคุณเอง The story of my life #JIRA ฝากเพจด้วยนะคะ https://www.facebook.com/JIRA365/

Comments

Nink-Neem
3 years ago
เหมือนมีใครสักคนเป็นตัวแทนพูดถึงความในใจเกี่ยวกับเพื่อนเลยค่ะ ตอนนี้เลือกที่จะไม่ไว้ใจใครเหมือนกันค่ะ นอกจากคนในครอบครัว ถูกคำว่าเพื่อนสนิททำลายสิ่งดีๆ ไปเยอะเลย เป็นเพื่อนธรรมดาๆ กันปลอดภัยกว่าเยอะค่ะ ยังไงก็ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ รอวันที่ลุกขึ้นทำลายกรงนั้นค่ะ สู้ๆ 😀
Reply
JIRA_365
3 years ago
ขอบคุณนะคะที่เป็นกำลังใจให้ ใช่คะมีเพื่อนธรรมดามันก็มากพอแล้ว คุณเองก็สู้ๆนะคะ :)
Nink-Neem
3 years ago
ขอบคุณค่ะ 😀
iWara
2 years ago
ขอบคุณนะที่เล่าแทนตัวเรา
Reply
JIRA_365
2 years ago
ขอบคุณเช่นกันนะคะที่เข้ามาอ่าน ^U^
Neruko321
2 years ago
ใช่ ทุกคนมีความเศร้าแต่อยากเข้มแข็ง
Reply
JIRA_365
2 years ago
ถุกค่ะไม่มีใครอยากดุอ่อนแอต่อหน้าคนอื่น ไม่มีใคอยากตอบคำถามมากมายเวลาที่มครต่อใครถามยิ่งเป็นเรื่องที่ไม่อยากบอกใครด้วยแล้วยิ่งไม่อยากเข้าไปใหญ่
JIRA_365
2 years ago
ใครต่อใครถาม*
GGP
2 years ago
การเข้มแข็งเพื่อที่จะรอคอยให้คนเห็นว่าเราอ่อนแอ โปรจงเผื่อใจว่าอาจไม่มีคนรู้หลอกนะ
จงเข้มแข็งเผื่อตัวเองเถอะ
*ความอ่อนแอเป็นปกติธรรมดา มนุษย์นะคะ
Reply
JIRA_365
2 years ago
ขอบคุณมากนะคะสำหรับข้อความเตือนใจ