[001] - กลิ่น

กลิ่นของเธอคือเหตุที่ทำให้ใจสั่น ~
เอ๊ะ ยิ้มของเธอหรือเปล่า?
เราไม่ได้พิมพ์ผิดหรอก กลิ่นน่ะถูกแล้ว

เคยรู้สึกไหมว่ากลิ่นมีอิทธิพลกับความรู้สึกมากกว่าสัมผัสอื่น?

กลิ่นที่คุ้นเคยมักจะกระตุ้นความทรงจำและความรู้สึกลึกๆ ขึ้นมาค่อนข้างชัดเจน
มองเห็นหรือได้ยินเสียงอาจจะพอทนไหว แต่ได้กลิ่นใกล้ๆ บางครั้งก็ยากที่จะห้ามใจไม่ให้ไหวสั่น

เคยอ่านมาจากหนังสือ 500 ล้านปีของความรัก (2) ว่าสมองของเราจะมีสมองส่วนธาลามัสคอยทำหน้าที่เป็นตัวกรองข้อมูลที่ได้รับมาจากประสาทสัมผัสต่างๆ ก่อนเข้าไปยังส่วนของเปลือกสมองที่ทำหน้าที่ตัดสินใจเกี่ยวกับข้อมูลแล้วจึงค่อยส่งข้อมูลที่ผ่านการคัดกรองดีแล้วไปส่งผลกระทบกับอารมณ์อีกทีในภายหลัง 

ไม่ว่าจะเป็นการมองเห็น การได้ยิน การลิ้มรส หรือการสัมผัส ล้วนแล้วแต่ผ่านการปรับแต่งสัญญาณก่อนเข้าไปกระทบความรู้สึกของคนเราแล้วทั้งสิ้น

...มีแค่เส้นประสาทจากจมูกเท่านั้นที่จะต่อตรงเข้าไปในสมองส่วนอารมณ์ได้โดยตรง 

ดังนั้นกลิ่น... จึงส่งผลต่อความรู้สึกได้โดยตรง...


จากงานเขียนของคุณหนูดี วนิษา เรซ มีจุดหนึ่งพูดถึงการใช้กลิ่นช่วยเตรียมตัวสอบ เขาเล่าเทคนิคในการช่วยจำด้วยกลิ่นว่าให้อ่านหนังสือท่ามกลางกลิ่นเทียนหอม แล้วตอนเข้าห้องสอบก็ให้ฉีดน้ำหอมที่กลิ่นใกล้เคียงกับเทียนนั้น เช่น เคมีเป็นกลิ่นเลมอน ฟิสิกส์เป็นกลิ่นดอกมะลิ ก็เตรียมคู่เทียนและน้ำหอมไว้ตามนั้น ความทรงจำตอนอ่านก็จะย้อนกลับมาได้ง่ายขึ้น สอดคล้องกับกลไกของสมองที่ยกมาข้างต้น

เราเป็นคนนึงที่มีประสาทสัมผัสในการรับกลิ่นที่ดีมาก ในระดับที่แม่จะถามให้เราทายทุกครั้งที่ขึ้นนั่งบนรถว่า 
'วันนี้แม่ซื้ออะไรมากิน' 

เราจะสูดจมูกฟุดฟิด แล้วก็ตอบ 
'ข้าวต้มปลา... ข้าวโพดด้วย'
อะไรแบบนั้น ซึ่งส่วนใหญ่ก็ถูกด้วยนะ


เราจดจำผู้คนได้ด้วยกลิ่น...


เคยเล่นปลาเป็นปลาตาย (เกมปิดตาเล่นซ่อนหา เวลาเจอคนที่ซ่อน คนหาก็ยังไม่ชนะ ต้องคลำต่อเพื่อเดาว่าคนที่เจอเป็นใครให้ถูกครบทุกคนถึงจะชนะได้! พอมาคิดย้อนอีกที ทำไมเป็นเกมที่ยากจัง หื้ม!) แล้วเราสามารถบอกว่าคนที่ซ่อนอยู่ใต้เตียงเป็นใครได้ทันทีโดยที่ไม่ต้องสัมผัสตัวเพราะจำกลิ่นน้ำหอมที่เพื่อนใช้ได้ เป็นเรื่องราวที่น่าภูมิใจจริงๆ

แล้วก็เคยทักเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันสามปีด้วยคำว่า 'กลิ่นเหมือนเดิมเลยนะ' ทำให้โดยเพื่อนด่าว่าโรคจิตไปสักพักด้วย (หัวเราะ)

เราผูกความทรงจำมากมายไว้กับกลิ่น แล้วเราก็จดจำกลิ่นได้ดีเยี่ยม การที่จะยอมให้กลิ่นบางกลิ่นเข้ามามีอิทธิพลกับความรู้สึกเรา จึงเป็นเรื่องค่อนข้างสำคัญและอ่อนไหว

เพราะเป็นเช่นนั้น...

เราเลยกลัวการได้กลิ่นคุณมาตลอดเลย รู้ไหม?

เรากลัว กลัวว่าถ้าวันหนึ่งได้กลิ่นที่เป็นของคุณ จะไม่สามารถลบเลือนกลิ่นนี้ไปได้
พอๆ กับที่ไม่สามารถลบความทรงจำที่ติดมาได้
อีกเลย ...

และดูเหมือนว่า...
สิ่งที่กลัวก็ไม่ได้ผิดไปจากจริงเท่าไรนัก...

จากนี้กลิ่นของคุณคงจะติดอยู่ในความรู้สึกของเราไปเรื่อยๆ และก็คงทำให้เราคิดถึงคุณไปเรื่อยๆ แบบห้ามไม่ได้

จนกว่าจะมีโอกาสได้พบเจ้าของมันอีกครั้ง
ในระยะที่ได้กลิ่น...







SHARE
Written in this book
ฝุ่นละอองของความรู้สึก
ฝุ่นละอองของความรู้สึก นอนนิ่งลึกอยู่ในหัวใจ เหมือนจะมั่นคง... แต่กลับฟุ้งกระจายได้ง่ายง่าย เพียงแค่สัมผัสเบาเบา.
Writer
BlueBlackCat
แมวดำสีน้ำเงิน
A Black Cat in the Middle of Nowhere

Comments