1st March ค่ำคืนอันแสนโดดเดี่ยว
เวลาล่วงเลยมานาน ความรู้สึกผูกพันธ์บวกกับความสนุกสนานที่ได้อยู่ร่วมกับเพื่อนเมทอีกคนได้จางหายไปในวันนี้...

เราตัดสินใจกับรูมเมทของเราว่าจะย้ายหอ เพราะต้องการความเป็นส่วนตัวมากกว่านี้ แน่นอนว่าใครๆ ต่างก็อยากมีเวลาส่วนตัวของใครของมันกันทั้งนั้น ร่วมทั้งเราด้วย ไม่ใช่ว่าอยู่ร่วมกันแล้วไม่สนุกนะ (อันนี้หมายถึงความเห็นของเรา ถ้าความเห็นของเมท...อันนี้เราไม่ทราบ ฮ่า) เราได้เพื่อนคุยด้วยกันเกือบตลอดเวลา เวลามีปัญหางานก็ปรึกษากัน (แน่ล่ะ! เมทชั้นระดับเกียรตินิยมนะ #ยกยิ้ม) เวลาตื่นเช้าก็ได้เมทคนนี้แหละที่เป็นนาฬิกาปลุกให้ ทำให้ห้องๆ นั้นมีสีสันมากขึ้น

รวมๆ แล้วก็เกือบจะครบปีแล้วล่ะที่เป็นรูมเมทกันมา วันนี้ก็ต้องแยกย้ายกันต่างคนต่างอยู่ ดังความต้องการข้างตน   คืนนี้จะเป็นคืนแรกที่เราต้องนอนคนเดียว... แน่ล่ะว่าในใจก็กลัวอยู่ลึกๆ เพราะที่ผ่านมาก็เจอเรื่องลี้ลับมาไม่น้อยก็มีกลัวบ้าง ไหนจะติดขัดเรื่องต่างๆ ราวตากผ้าบ้าง ที่ขัดห้องน้ำบ้าง บลาๆ ก็ต้องมีของตัวเองไว้ ไม่ได้ใช้ร่วมกันแล้วนะ ค่าหอก็ไม่มีหารกันแล้วน่ะ ต้องจ่ายเองทุกเม็ด ดังที่เมทเราเคยพูดไว้

ของใหม่จะแทนของเก่าได้ยังไงล่ะ
เราขอบคุณ...
ขอบคุณที่ทนฟังเสียงเพราะๆ (แต่ดังมาก) ของเราตลอดเกือบปี
ขอบคุณที่ทนกับห้องรกๆ เพราะเราเป็นคนทำเอง (ฮ่า)
ขอบคุณที่ช่วยเรื่องภาษาอังกฤษไว้เยอะมาก (อิอิ)
ขอบคุณรูมเมทของเรานะจ๊ะ

วันนี้เราจะต้องก้าวผ่านไป แต่ถึงอย่างนั้นเราก็ยังกลัว...
เรากลัว...
เรากลัวว่าเราจะนอนหลับไม่สนิทเพราะไม่คุ้นชิน   แน่ล่ะว่าต้องรอหน่อยให้เวลาปรับสภาพ
เรากลัวว่าเราจะตื่นสาย   แน่ล่ะว่าคนเราต้องพัฒนา
เรากลัวว่าห้องข้างๆ จะเคาะประตูห้องด่าเราเรื่องร้องเพลงเสียงดัง   แน่ล่ะ...ว่าเราควบคุมไม่ได้ อันนี้เราขอโทษจริงๆ นะจ๊ะห้องข้างๆ จ๋า T_T

แต่ยังไงก็จะพยายามผ่านไปให้ได้
ค่ำคืนที่เงียบเหงา มีเพียงเสียงเพลงจากโน็ตบุ๊กที่ขึ้นหน้าจอ word เตรียมให้เราไปทำงาน แต่เราก็ยังไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลยแม้แต่นิด... เตียงที่กว้างขึ้น และนาฬิกาปลุ๊กจากโทรศัพท์ ตู้ที่มีแต่เสื้อผ้าของเราแทน...
ไม่มีแล้วนะ ห้องรกๆ ที่ตัวเองเป็นคนก่อ   ตู้เสื้อผ้าที่แบ่งกันคนฟาก   เตียงนอนที่แบ่งกันคนครึ่ง   รวมไปถึงเน็ตหอแรงๆ ของป้าบุ๋ม...
อันยอง...

ของบางอย่างเราก็ต้องปรับตัวให้ชิน

ปล. คิดถึงนะป้าบุ๋ม รักป้านะ แต่ไม่แสดงออกหรอก แบร่~ 
ปล.2 จริงๆ ถ้าพี่โฟล๊กจะย้าย เติ้ลจะย้ายเข้าไปแทนนะ น่าเสียดายจัง เห้อออ

SHARE
Writer
black_eyed
Writer, Reader, Dreamer
Hey I'm #BlacKEyed พื้นที่พรรณาความรู้สึก นึกคิดในแต่ละวัน สนุกดี เวลาได้ขีดๆ เขียนๆ แบบนี้ออกมา :)

Comments