ภาพเลือนลาง
ว่ากันว่า เมื่อเราได้ลองตกหลุกรักใครสักคน

เราจะติดตาม และเฝ้ามองทุกการกระทำของเขา

ในสายตาแวววาว สะท้อนภาพความเป็นไป

ของใครคนหนึ่งที่เป็นเจ้าของหัวใจ

วันแล้ววันเล่าผ่านพ้นไป

แอบร่วมยินดี และมีทุกข์ไปพร้อมๆกันโดยไม่รู้ตัว

เวลาผ่านไปเนิ่นนาน แต่กลัวว่าหากบอกความรู้สึกนั้นออกไป

ระยะห่างระหว่างเราจะไกลกันกว่าเดิม

ขอเพียงมองคุณอยู่ตรงนี้ ภายใต้ระยะห่างที่เรายังพอจะมองเห็นกัน 
ดีกว่าเมื่อบอกความรู้สึกนั้นออกไป

เราจะไกลกันเกินว่าสายตาปละหัวใจจะมองเห็น

เราหวังว่ามันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

จนกระทั่งวันหนึ่ง

เรามองเข้าไปในตาของคุณ

เรามองเห็นสายตาที่คุณมองเขา

สายตาที่เต็มไปด้วยความชื่นชม ความห่วงใย

และ ความรัก

สายตาแบบนั้น เรารู้จักมันดี

เพราะเราใช้สายตาแบนั้นมองคุณมาเป็นล้านวินาที

ตอนนี้ สายตาคู่นั้น พร่ามัว ไปด้วยน้ำตา
ภาพของคุณที่เคยมองเห็นชัดเจน กลายเป็นเพียงเงาเลือนลาง

คุณเดินห่างออกไป ภาพของคุณยิ่งเลือนลาง

และจางหายไป

หายไปจากสายตา

แต่ทว่า

มันยังคงชัดเจนอยู่ภายในหัวใจ

และเป็นเหตุผล ทำให้เราปิดหัวใจ

ไม่ให้ถลำลึกไปกับความประทับใจต่อใครซักคน

เพราะเรากลัว

กลัวที่จะต้องเห็นภาพเลือนรางของคุณ

เดินจากเราไปอีกครั้ง

เราไม่อยากร้องไห้จนใครบางคนหายไปอีกแล้ว...
SHARE

Comments