ลูกอม5บาท
กำลังกินข้าวผัดต้มยำในห้อง กินไปก็ไถๆมือถือไป รู้สึกเนือยๆ ตอนเย็นต้องออกไปเรียนภาษาจีนอีก ขี้เกียจมาก แดดก็โคตรร้อน 

ตักข้าวเข้าปาก เคี้ยวหงับๆ

กินจนหมดก็วางมือถือ ปิดกล่อง เปิดประตูเตรียมจะเอาไปทิ้งที่ถังขยะที่วางอยู่ถัดจากห้องไปประมาณ20ก้าว

พอเปิดประตูไปก็มองไปรอบทางเดินทั้งซ้ายขวา ด้วยความที่ขี้ตกใจเลยมองให้ทั่วก่อนว่าไม่มีใครเดินมาหรือมีอะไรอยู่ 

ก็หันไปเจอพี่คนนึงนั่งอยู่ริมสุดของทางเดิน พี่เขาเป็นคนทำความสะอาดหอ ที่หอนี้จะมีคนทำความสะอาดหลายคน คนนี้ไม่ค่อยเจอเท่าไหร่ เเต่ดูๆอายุน่าจะประมาณเราคือ20ต้นๆ เห็นเค้านั่งไถมือถือเล่นเหมือนเราตอนกินข้าวเมื่อกี๊เด๊ะ เค้าก็คงเบื่อเหมือนกันที่ต้องมาทำความสะอาดทุกวัน 

เลยเดินเอากล่องข้าวไปทิ้งเสร็จก็คิดๆว่าในห้องมีอะไรกินบ้างที่เป็นขนม


ก็ค้นๆกระเป๋า จำได้ว่ามีจุ๊ปป้าจุ๊ป1อันรสสตรอเบอรี่อยู่ในกระเป๋า ซื้อไว้เเต่ยังไม่ได้กิน

เลยเดินไปหาพี่เค้าละเรียกพี่ๆ อะให้ *ยื่น*

พี่เค้ายิ้มเเบบดีใจอะ ละบอกขอบคุณนะคะ ขอบคุณนะคะ ซึ่งเราก็ยิ้มตาม ไม่เป็นไรพี่ๆๆ

เลยรีบเดินเข้าห้องเลยอะ ทำความดีละเขินๆ55555555555555 เเม่งดีจริงๆอะ รู้สึกเป็นสุข





ราคาของการให้ เเพงจนไม่มีใครซื้อได้จริงๆว่ะ







SHARE

Comments

adindarinii
2 years ago
ต่อให้1บาท แต่การให้มั้นมีค่ามากกว่านั้น เนาะ ^^
Reply
จริงค่ะ พอให้เเล้วมันก็อิ่มๆในใจ งื้อออ☺️
adindarinii
2 years ago
😊
adindarinii
2 years ago
เพราะการให้ยิ่งใหญ่เสมอ