USB กับความรัก
เมื่อวันก่อนครับรื้อของในห้องเพื่อหาUSB flash drive ที่เพิ่งซื้อมา
หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอจนรู้สึกท้อใจ
กำลังถอดใจจะลุกขึ้นแล้วหาวิธีเซฟงานด้วยวิธีอื่นๆแล้วเชียว
จู่ๆ Flash drive อันเก่าที่หายไปก็หล่นตุ้บจากกองหนังสือที่อยู่ตรงหน้า
แว่บแรกรู้สึกใจชื้นที่ได้เจอของเก่าเพราะข้อมูลงานหลายอย่างอยู่ในนั้น
แต่อีกใจก็รู้สึกถึงสัจธรรมบางอย่างแว่บเข้ามาแทนใจที่กำลังลิงโลด

"บางช่วงเวลาอะไรที่ใช่ของเรามันก็คงเป็นของเรา"

"สิ่งหนึ่งหายไปอีกสิ่งหนึ่งย่อมมาแทนที่ อาจจะเท่าเดิมหรือน้อยกว่าเดิมก็ได้ถ้าเราไม่ถอดใจ ซักวันบางสิ่งจะเข้ามาทดแทนเสมอ "

ทำให้คิดถึงหนังจีนเรื่องหนึ่งขึ้นมาแบบลางๆ
หนังเรื่องนี้เป็นหนังตลกแต่ในความน่าขบขำ
กลับมีสาระบางอย่างเกี่ยวกับความรักที่น่าคิดตามอยู่เหมือนกัน
พระเอกอกหักอย่างเจ็บช้ำจากหญิงสาวจึงนั่งคุยกับพ่อของตน
ปากก็พร่ำบ่นว่าทำไมมันถึงเป็นอย่างนั้นอย่างนี้
ทำไมต้องเป็นตัวเองที่ต้องเจ็บปวดกับความรักเช่นนี้ด้วยนะ
พ่อพระเอกนั่งฟังเงียบๆอยู่ซักพักรอจนพระเอกระบายความในใจจนเสร็จจึงกล่าวกับพระเอกว่า

"พ่อจะเล่าอะไรให้ฟัง
เมื่อก่อนพ่อคบกับหญิงสาวคนหนึ่งและเรารักกันมาก
รักกันจนคิดว่าแม้ความตายก็ไม่อาจพรากเราทั้งสองจากกัน
แต่สุดท้ายความรักอย่างเดียวมันไม่สามารถทำให้ชีวิตเดินต่อไปได้หรอก
ถ้าปัจจัยอื่นมันไม่เสริมให้ความรักอยู่ในจังหวะที่พอดีให้คนสองคนเดินไปด้วยกัน
สุดท้ายพ่อกับเธอคนนั้นก็ต้องแยกย้ายจากกันด้วยเหตุผลต่างๆนาๆ
และหลังจากนั้นพ่อก็มาเจอแม่แก
แต่ไม่ใช่ว่าพ่อไม่รักแม่แกนะแม่แกคือคู่ชีวิตที่ดีที่สุดของพ่อเลยล่ะ
เพราะความรักความห่วงใยของแม่แกที่มีต่อพ่อ
พ่อจึงเก็บเรื่องราวของผู้หญิงคนที่พ่อรักไว้ให้ลึกที่สุด
จนแม่แกเสียไปนี่แหล่ะพ่อถึงได้เล่านี้ให้แกฟังได้
เจ้าลูกเอ้ย เจ้าจงจำไว้ให้ดี ชีวิตมันไม่แน่ไม่นอนหรอก

"คนที่เรารักที่สุดกับคนที่เราอยู่ด้วยได้ตลอดชีวิตน่ะมันอาจไม่ใช่คนคนเดียวกันเสมอไปหรอก" "

ช่วงท้ายของเรื่อง
พ่อของพระเอกได้กลับไปตามหาหญิงรักของตน
และมาพบว่าเธอได้จากไปนานหลายปีแล้ว
แต่เธอได้เก็บบันทึกไว้เล่มหนึ่ง
สมุดเล่มนั้นบอกเล่าถึงความรู้สึกคิดถึงผู้ชายที่อยู่ในใจตลอดมา
พ่อของพระเอกจึงรับรู้ได้ว่าแม้จากกันหลายสิบปีแต่ความรู้สึกของสองคนไม่ต่างกันเลย
หลานสาวของหญิงคนรักได้เล่าอีกว่ายายกับครอบครัวของเธอมีความสุขกันดี
ตารักยายมากและยายก็รักตามากเช่นกันจวบจนวันที่ท่านทั้งสองจากไป
แล้ววันหนึ่งเธอไปค้นเจอห่อผ้าของยายที่แอบซ่อนไว้
เธอได้อ่านบันทึกในนั้นจนจบแต่ไม่ได้นึกโกรธยายของเธอเลย
เพราะตลอดมายายของเธอซื่อสัตย์กับตาและให้ความรักกับลูกหลานจนนาทีสุดท้าย
บันทึกของยายหน้าสุดท้ายเขียนไว้ว่า

"ถ้าใครมาเจอบันทึกของยายให้เก็บรักษาเอาไว้
แล้วถ้าวันหนึ่งมีผู้ชายมาตามหายายให้มอบบันทึกเล่มนี้แก่เขาคนนั้น
เพราะเขาคนนั้นจะต้องเป็นผู้ชายที่อยู่ในใจยายตลอดมา
ยายเชื่อว่าแม้ชาตินี้เราจะไม่ได้อยู่ด้วยกันแต่ตอนจากโลกนี้เราจะจากไปด้วยกัน
และขอให้นำบันทึกของยายฝังไปกับเขาในวันสุดท้าย"

หลังจากหาFlash drive ที่เพิ่งซื้อมาอีกซักพัก
หายังไงก็หาไม่เจอ จนตอนนี้เลิกรื้อเลิกหาแล้ว
ระหว่างค้นหาก็ทำใจไว้ว่ามันคงหายแล้วล่ะและคงไม่ได้กลับคืน
แต่อนาคตข้างหน้าอีกวันสองวันหรืออาจจะเป็นปี
ไม่แน่วันหนึ่งอยู่ๆมันคงหล่นมาต่อหน้าเราเหมือนเหตุการณ์ที่เกิดวันนี้ก็ได้
ไม่ได้หวังแต่ก็ยังแอบคิดอยู่นิดๆเพราะสุดท้ายแล้ว

"อะไรที่ใช่ของๆเราซักวันมันก็คงเป็นของเราแหล่ะมั้ง"

เนี่ย! เล่าซะยาวยืดขนาดนี้เป็นเพราะFlash drive อันเดียวแท้ๆ
สวัสดี
.....
SHARE
Writer
Vanont
Freelance Designer
Everything is possible

Comments

niji
4 years ago
เป็นหนังจีนที่ให้ข้อคิดจริงๆ
เยี่ยมเลย
อะไรไม่ใช่ของเราก็ฝืนไปก็ไม่ใช่
Reply
niji
4 years ago
ลืมบอก
มาเขียนบ่อยๆนะคะ อ่านครบทุกเรื่องแล้ว ชอบสไตล์
SoartotheSky
4 years ago
เป็นบทความที่ทั้งซึ้ง ทั้งเศร้า และเตือนใจได้ดีมากเลยค่ะ ขอบคุณสำหรับบทความดีๆนะคะ ของที่ใช่ มันก็ต้องมาในเวลาที่ใช่เช่นกันจริงๆค่ะ
Reply