บันทึก2016
ปี2016

เป็นปีที่โหดร้ายทารุณเเสนสาหัสพ่อเเม่มากๆ

ต้นปีไปค่ายนิป25 ตอนไปไปคนเดียว ตอนกลับก็กลับคนเดียว ผิด ตอนกลับเพื่อนเพียบ ไปงานรับปรญจนเเม่นึกว่าจบปีนี้ เป็นช่วงชีวิตที่บันเทิง เที่ยวยับ (ยับคือไม่มีเวลารีดเสื้อ เลยไปเที่ยวทั้งยับๆ) ได้เปิดหูเปิดตา ไปทองหล่อเป็นครั้งเเรก ปกติไปเเต่วัดสวดมนต์ทำบุญ ขอบคุณการประกวดนิปตาที่ต้องไปร้องเพลงจีบผู้ชาย ปัจจุบันพระเอกที่เล่นคู่กันไปบวชเเล้ว ขอขมาหลวงพี่ด้วยเจ้าค่ะ  ได้เป็นหลีดครั้งเเรกในชีวิตตอนกีฬาสีนิป เเต่เสือกได้เป็นหลีดผี อยากกรีดไม้กรีดมือร้อง34กะเค้าบ้างอ่ะ ฮือ *ร้องไห้*

ได้ลองทำค่ายนอกมหาลัยที่จัดในมธ ไปทำคนเดียวไม่รู้จักใครเลย เหมือนหนีเเม่ไปบวช อยากกลับบ้านมาซบออกหมี่มี้มาก เเต่ก็เป็นประสบการณ์ที่ดี ทำให้โตขึ้นเยอะ

ปกติสงกรานต์รดน้ำดำหัวผู้ใหญ่ขอพรอยู่บ้านไม่ให้ใครเเตะตัวเเตะหน้า ปีนี้ลองไปรูท66 กับออนิค สองวันติด เล่นน้ำสองวันติด มือเปื่อยเท้าเปื่อย คนเเน่นมาก เบียดกันจนจะให้อาม่าไปซื้อที่ทำทางเดินเเถวนั้นเพิ่มเเร้ว

ได้ร่วมทำป้ายขบวนทีมของงานบอล ตอนเดินเเดดร้อนมากจนอยากเอาเสื้อที่ห้องไปฝากตาก ตอนเดินในสนามตื่นเต้นเหมือนเป็นทูตกิจกรรม จริงๆคือถือป้ายรณรงค์ธรรมดา ฮือ ละที่สำคัญคือได้ขึ้นเเสตนเชียร์บอล อยู่มา4ปีไม่เคย พอไปจริงๆเเม่งอย่างมัน เชียร์สุดใจเหมือนเป็นเมียนักบอลเอง

ได้เป็นพี่เนียนค่ายเตรียม7 เป็นค่ายสุดท้ายที่ตั้งใจว่าจะเนียนเเล้ว เพราะจะไม่ยอมปลอมเป็นเด็กม.ปลายไร้คิ้วโล่งเตียนเป็นทุ่งหญ้าโดนวัวเล็มออกจากบ้านอีก ไม่รอดจริงๆ เพื่อนเกือบเตรียมของมาใส่บาตรนึกว่านิมนต์มารับเพล ได้ฟอร์มทีมกับเเก๊งสามสาวเเสนซน สนิทกันจนไม่คิดว่าอายุต่างกันขนาดนี้ ขอบคุณนะพวกผี งื้อ

พฤษภาไม่มีไรเเต่ป่วยหนักช่วงอาทิตย์สุดท้ายก่อนถึงช่วงปิดให้อ่านหนังสือสอบ ปกติก็จะหยุดทั้งเทอมเเล้วไปอาทิตย์สุดท้าย พอป่วยงี้เลยจบเห่ ไม่ได้ไปเรียนมาทั้งเทอมเเล้วยังไม่ได้ฟังอาจารย์บอกข้อสอบอีก ดีที่มีเพื่อนช่วย ขอบคุณมากๆงึบ

มาถึงช่วงกลางปีฝึกงาน ที่ที่เลือกไว้ ที่ที่วอคอินอยากฝึก ไม่ได้เเม่งซักที่ เเต่เดอะโชว์มัสโกออน เอาความสวยเข้าสู้ เลยเเจ้งฝึกกับคณะเเทน เเฮปปี้มากๆ เพราะที่ฝึกงานใกล้บ้าน เเต่ตื่นสายชิบหายจนต้องบึ่งเเท็กไปเเทบทุกวัน ได้ไปศาลหลายๆที่ครั้งเเรก มีบางที่ไปหลับเพราะศาลพิจารณานานมาก ง่วงสุด มีครั้งนึงเปิดประตูห้องพิจารณาไปเจออ.ปริญญานั่งอยู่ นึกว่าคาบtu100 เเต่เปล่า อ.มาเป็นพยานในคดี ขอบคุณสำนักงานเเห่งนี้มากๆ ทำให้โตขึ้นเยอะมาก เพื่อนที่ฝึกด้วยกันก็บันเทิงมาก ขำจนไม่ได้ฝึกงาน555555555555555555 อาจารย์ทนายหลายคนที่เหมือนเป็นอากง น่ารักมาก พี่ๆทุกคนก็ใจดีมากๆ ขอบคุณงับบบ

ก่อนไปฝึกงานได้มีโอกาสไปเป็นเอ็มซีของนิป26 วันเเรกเสียงสั่นมาก พูดไปเเล้วจะร้องไห้ ทำไปได้ยังไง ยังมีท่าปิ้วๆที่เป็นโค้ดประจำของนิป26ที่ส้นตีนมากๆอันหนึ่ง การเเซวน้องผู้ชายอย่างมากมายก่ายกอง บางคนมีเมียเเล้วเราขอโทษ เเต่มันเป็นหน้าที่อ่าา555555555สำหรับมุกที่เล่นไป สัญญาว่าจะเล่นอีกเรื่อยๆถ้ามีอาดโก โอกาส ขอบคุณช่วงเวลาดีๆกับทุกคน สต๊าฟ น้องๆทุกคนเลย ดีใจที่ได้รู้จักกันนะ

ปลายปีนี้ขับรถเป็นเเล้ว เเต่อย่าให้ขับเลย

สุดท้ายไปลาวมา เหนื่อยเเต่สนุกมากๆ บางครั้งก็บันเทิงชิบหาย555555555555555ขอบคุณเพื่อนๆที่จากทริปนี้ทุกคนเลย ไว้ไปเที่ยวกันอีกนะ

มีอีกหลายคน หลายเรื่องราวที่ยังพูดไม่หมด บางอย่างขอเก็บไว้ในซอกใจเป็นความทรงจำดีๆที่รู้กันอยู่สองคน สองคนเท่านั้น ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับเรา สายการบินมุกมุกมีความยินดีเป็นอย่างยิ่งที่จะขอเดินทางกับทุกคนไปอีกหลายๆปี ขอบคุณป๊าม๊า ครอบครัว อาม่า เเละทุกบทเรียน ทุกคนที่พบเจอ ขอบคุณจริงๆ


ขอให้ปีหน้าเเฮปปี้ เเต่ยังใช้วันทูคอลอยู่เลยอะ


SHARE

Comments