อย่าพึ่งไปไหน
ทนก่อนได้ไหม ทนลำบากใจอยู่ด้วยกันก่อน


เราเฝ้ามองกลุ่มดาวบนท้องฟ้า
ในวันนี้ไม่มีแสง
หรือประกายใดใด
ทำไมเราถึงยังเลือกที่จะมองดาวกลุ่มนั้นอยู่หละ
นึกแปลกใจในคราแรก
กลุ่มดาวที่กำลังทำหน้าที่ของตัวเอง
ความฝันของการเป็นดาวบนฟ้าและส่องสกาวบนนั้น
เห็นถึงความตั้งใจนั้นมั้ย
ความตั้งใจที่จะเป็นดาว

ดาวกลุ่มนั้นก่อนหน้านี้
อาจเป็นเพียงสะเก็ดเล็ก ๆ 
หรือเป็นเพียงเศษเสี้ยวในอวกาศ
สะเก็ดดาวทั้งสิบสองดวงถูกการโคจรของระบบจักรวาล
ดึงดูดให้เข้ามาอยู่รวมกัน
'พวกเราจะส่องแสงแบบนั้นได้ยังไง.. เรามันแค่เศษเล็ก ๆ ในจักรวาล' 
จริงอย่างที่สะเก็ดดาวบอก
กลุ่มเรายังไม่เคยมีใครเป็นดาวจริง ๆ ซักดวง
ไม่เคยแม้แต่จะส่องแสง
หรือถูกเฝ้ามองจากคนบนพื้นโลก
'มันไม่ได้แปลว่าเราจะทำไม่ได้ซักหน่อย'
สะเก็ดดาวรูปร่างยาวกว่าเพื่อนเอ่ยบอก
'ใช่ พวกนายลองมองกลุ่มดาวอื่น ๆ สิ นู่นหน่ะ'
แสงระยิบระยับจากดวงดาวกลุ่มอื่น
แยงตาเสียจนต้องหรี่ตามอง
ความสวยงามที่มองเห็นแม้ไม่ได้จับต้อง
'ขอคารวะให้พวกดาวกลุ่มสีแดง สีชมพู สีเขียวเป็นรุ่นพี่เลย' สะเก็ดสีเทา ๆ เอ่ยขึ้นด้วยความตั้งมั่น
'เรามาทำให้ได้แบบนั้นบ้างดีไหม แบบที่จะเปล่งประกายได้ด้วยตัวเอง โดยที่ยังมีพวกเราทุกดวงเป็นหนึ่งเดียวกัน'
สะเก็ดดาวที่แอคทีฟเสนอให้สะเก็ดดาวชิ้นอื่น ๆ สนใจเพื่อรวมพลังกัน
ไม่มีเสียงตกลงมีเพียงแววตาและความเชื่อใจเท่านั้น
ทุกคนต่างรู้ว่าดาวย่อมอยากเปล่งประกาย..

เวลาผ่านไปรวดเร็วผู้คนบนโลกค้นพบดาวกลุ่มนี้
หลังจากที่พยายามกันมาแสนนาน
3 หรือ 4 ล้านปีแสงนี่แหละ
นานพอที่จะทำให้เราเป็นกลุ่มดาวน้องใหม่
ในหน้าประวัติศาสตร์ของนักดาราศาสตร์
อาจเป็นเพราะเราทั้งหมดแตกต่างกัน
เราแบ่งหน้าที่การส่องแสงตามความถนัด
เราต่างดึงดูดคนบนโลกให้สนใจเราด้วยความต่างกันของเรา
ดาวดวงใหญ่ที่สุดในกลุ่มบ่นอยู่เสมอว่าทางข้างหน้ายังมีกาแลคซี่อื่นอยู่แน่ ๆ และเขาไม่อยากอยู่ตรงนี้ถึงแม้จะมีความผูกพันกับดาวดวงอื่น 
ทั้งหมดต่างออกความคิดเห็น บ้างเห็นด้วยว่ามีกาแลคซี่อื่นอยู่แต่คงไม่ไปตรงนั้นหรอก เพราะตรงนั้นไม่มีพวกดาวเหล่านี้ บ้างบอกดาวดวงใหญ่ซะเปล่าแต่ใจเล็กยิ่งกว่าขยะในอวกาศ บ้างก็อวยพรให้โชคดีและยอมรับเสมอในการตัดสินใจ

และวันนั้นก็มาถึง.. วันที่วงโคจรของจักรวาลขยับเขยื้อน สิ่งที่กลุ่มดาวควรทำคือการจับมือให้แน่นเพื่อต่อสู้กับแรงกระทบต่าง ๆ 
แต่ดาวดวงใหญ่เลือกปล่อยมือ.. เขาเห็นที่ว่างตรงนั้นและมันว่างพอสำหรับเขา

เพราะการปล่อยมือกระทันหันครั้งนั้น ทำให้ดาวบางดวงไม่สดใสเหมือนเก่า ดาวทุกดวงต่างบาดเจ็บความวูบโหวงตรงที่ว่างทำให้บางอย่างแทรกเข้ามาทำร้ายเรา เราต่างถูกตำหนิติฉิน จากกลุ่มดาวด้วยกัน หนำซ้ำคนบนโลกบางกลุ่มก็มองด้วยความดูแคลน กาแลคซี่อื่นก็ดูถูกเรา.. ดาวบางดวงเหม่อลอยจนลืมหน้าที่ตนไป และอยากจากไป การสูญเสียครั้งที่สองเกิดจากความต้องการของดาวดวงที่เคยสดใสที่สุด 'เราไม่เหมาะจะอยู่ตรงนี้หรอก.. ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเรา' ถึงแม้จะมีการบอกเตือนล่วงหน้า การอำลาก็คงไม่ใช่เรื่องน่ายินดี 'ลาก่อน' ในวันที่ดวงจันทร์หมุนมาเป็นวันที่พาดาวแสนสดใสจากไป..

การเปลี่ยนผ่านครั้งสำคัญของดาวกลุ่มนี้ทำให้ความเกิดความสนใจจากคนบนโลกมากขึ้น แต่ไม่ใช่เพราะการหายไปของดวงดาว แต่นั่นเป็นเพราะการมีอยู่ของดวงดาวที่เหลือต่างหาก
ดาวทุกดวงเหนื่อยมากขึ้นท้อมากขึ้นเพราะต้องแบกความรับผิดชอบมากขึ้น ดาวสีเทาหม่นแสงเพราะไม่พอใจคนที่ทิ้งความรับผิดชอบไป ดาวดวงอื่น ๆ ต่างบอกให้ตั้งใจทำหน้าที่ของตนต่อไป เพราะถึงแม้จะเหนื่อยแต่เห็นประกายจากดวงตาของคนบนโลกแล้ว พวกเขาหายเหนื่อย ประกายของคนกลุ่มเล็ก ๆ ที่คอยเอากล้องมาส่องหาพวกเขาตั้งแต่วันที่ยังไร้แสง จนจำนวนเพิ่มขึ้นในวันที่พวกเขาส่องแสง แค่แววตาแห่งความชื่นชมจากคนกลุ่มนั้น มันทำให้พวกเขาเลือกทิ้งความทรงจำร้าย ๆ ไว้ด้านหลัง 'ฤดูฝนดาวตกกำลังจะมา' ไม่มีใครอยากให้ฤดูนั้นเกิดขึ้นกับหมู่ดาวของตนเอง ดาวดวงสีเทาค่อย ๆ ลอยออกไปในวันที่เราต้องเตรียมรับมือฝนดาวตก 'จับมือกันไว้แบบนั้นมันหลบยาก.. พวกนายไม่รู้หรอ' 'รู้สิใครก็รู้แต่การสู้ไปพร้อมกันไม่ดีกว่าหรอ' 'ไม่หละ..' ฝนดาวตกห่าใหญ่กว่าครั้งไหน กระหน่ำซัดเข้ามาโชคร้ายจริง ๆ ที่มันเกิดขึ้นในหมู่ดาวของพวกเขา

คนบนโลกอกสั่นขวัญแขวนไปกับฝนดาวตกบางกลุ่มบอกว่านี่คือเรื่องดีจะได้มีกลุ่มดาวใหม่ ๆ เกิดขึ้นมาบ้าง บางกลุ่มบอกนี่คือนิมิตหมายอันดี แต่กลุ่มคนที่คอยเฝ้ามองดวงดาวแสงสีขาวกลับนึกกลัวการเปลี่ยนแปลง แน่นอนมันส่งกระทบให้พวกเขา ดาวส่องแสงสีเพี้ยนไปเพราะต้องทำหน้าที่ของดาวดวงอื่น พวกเขาเจ็บตาเวลาที่คอยจดจ้องดาวกลุ่มนี้ในยามนี้ แต่เหมือนสัญญาใจที่ผูกไว้ ถ้าดาวกลุ่มนี้ยังอยู่พวกเขาก็จะเฝ้ามองเช่นกัน 'ดาวแห่งความหวัง' 

กลุ่มดาวยังคงส่องแสงแม้จะถูกพายุฝนดาวตก การเคลื่อนตัวของอุกกาบาต หรือการหมุนรอบตัวเองของดาวโลก ผลกระทบต่าง ๆ อาจทำให้กลุ่มดาวหมดกำลังใจ แต่ไม่เคยหมดหวัง ในทุกครั้งที่ดาวอ่อนแสง กลุ่มดาวจะมองหาจุดที่แสงกระทบบนผืนโลก ใครบอกกันหละว่ามันเป็นเพราะพวกเขา มันเป็นเพราะพวกคุณต่างหากที่ยังอยู่และกำลังใจของพวกคุณยังอยู่ 

เราอยู่ห่างกันก็จริง
แต่ไม่ใช่หรอก เราอยู่ใกล้กันแค่ผืนฟ้ากั้นไว้
ถึงบางครั้งดาวจะหายไปแต่ยังไงท้องฟ้าก็ยังอยู่
จดจำในช่วงที่มันสดใส ส่องสว่าง
และเก็บความทรงจำแย่ ๆ เอาไว้เป็นแรงผลักดัน
แต่อย่าเอามากดดัน
สิ่งที่ต่อสู้ยากที่สุดไม่ใช่การสู้กับคนอื่น
แต่เป็นการสู้กับตัวเองต่างหาก



SHARE
Writer
_EE2VJ24
Eater
เราเป็นนักกินที่สามารถกินทุกอย่างที่อยากกิน

Comments

theNameny
3 years ago
เรารู้สึกโรแมนติกดีจัง :)
Reply
_EE2VJ24
3 years ago
โรแมนติกเพราะเรายังเห็นดาวกลุ่มนั้นอยู่ :)