สุกี้แห้งหมูกับก๋วยเตี๋ยวน้ำตก
เป็นเวลากว่าครึ่งปีแล้วนับตั้งแต่เราได้รู้จักกัน

ที่ฉันเฝ้ารอให้เจอเธอที่โรงอาหารในเวลาพักเที่ยง



ในตอนนั้นฉันมีเมนูประจำที่สั่งกินทุกวัน

"สุกี้เเห้งหมู"

มันอร่อยมากๆเลยนะสำหรับตอนนั้นหน่ะ



แต่วันไหนที่ฉันเจอเธอ

เมนูของฉันมันก็เปลี่ยนไป

ไม่ใช่เพราะอยากกินหรอกนะ

แต่เมนูนั้นมันขึ้นตามเธอต่างหาก



"หวัดดีๆ"



"อ่าวหวัดดีพี่"



"กินไร"



"น้ำตกอะ"



...เธอกินเหมือนเดิมอีกแล้วนะ...



"อื้ม"



ฉันเดินออกมาพร้อมกับก๋วยเตี๋ยวน้ำตกหนึ่งชาม

หลังจากบทสนทนานั้นเกิดขึ้น

ฉันก็ไม่เข้าใจว่าทำไมฉันจะต้องสั่งไอ้เมนูบ้าๆนี่

ทั้งๆที่ร้านนี้มันทำไม่อร่อยเลย

แถมกินแล้วท้องอืดอีกต่างหาก



เวลาผ่านไป ฉันยังคงกินสุกี้แห้งหมู

สลับกับก๋วยเตี๋ยวน้ำตก

ในช่วงระยะเวลากว่าครึ่งปีที่ผ่านมา



อะไรบางอย่าง

ไม่สิ.

หลายๆอย่าง

มันทำให้ฉันรู้ว่าฉันคงไม่มีสิทธิ์เป็นได้มากกว่านี้



...แต่ฉันก็ยังเฝ้ารอที่จะได้เจอเธอที่ร้านก๋วยเตี๋ยวนั้นอีก



จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์บางอย่าง

เหตุการณ์ที่ทำให้ความสัมพันธ์ของเรามันชัดเจน

...ชัดเจนว่าเป็นได้เเค่พี่น้องกัน



ถึงแม้เวลามันจะผ่านมาซักระยะหนึ่งแล้ว

แต่มันคงไม่ผิดใช่มั้ย

ที่ฉันจะยังเฝ้ารอที่จะได้เจอเธอที่ร้านก๋วยเตี๋ยวนั้นอีก



แต่ในตอนนี้ ฉันเปลี่ยนแล้วหล่ะ

ทุกวันฉันกินข้าวไข่ข้นใส่เเมกกี้เยอะๆ

ในขณะสุกี้แห้งหมูเจ้าประจำไม่อร่อยเหมือนเดิม

และฉันก็เลิกกินไอ้ก๋วยเตี๋ยวน้ำตกบ้าๆนั่นตามเธอแล้ว





เธอยังยืนต่อแถวอยู่ที่เดิม.

เธอไม่เคยเลิกชอบก๋วยเตี๋ยวน้ำตก.






SHARE
Writer
aommq
Storyteller Writer Loser
90's Architecture Student

Comments