รู้สึกโชคดีที่รู้ว่าตัวเองชอบอะไรมาตั้งแต่เด็ก :)
ตอนเด็กชอบเขียนไดอารี่ แต่งเรื่องสั้น แต่งนิยาย แต่งละคร 
ตอนจะเข้ามหาลัยเลยเลือกเรียนวารสารศาสตร์ ซึ่งต่อสู้กับแม่นานมาก เพราะแม่อยากให้เรียนครู
พอเรียนจบก็ตั้งใจจะเป็นนักเขียนนิตยสาร เพราะชอบอ่านมาก โดยเฉพาะนิตยสารท่องเที่ยวและสารคดี
แต่สุดท้ายไม่รู้ยังไงได้ทำงานที่นิตยสารธุรกิจ ซึ่งไม่ชอบเลย เข้าไปแรกๆ ใจนี่อยากออกทุกวัน
แต่อยู่ไปอยู่มาก็เริ่มชินและชอบ อาจเพราะมีโอกาสได้เขียนอะไรที่มากกว่าเรื่องธุรกิจ
.
นอกจากนี้ยังอยากเป็น 'นักวาดภาพประกอบนิตยสารแฟชั่น' และ 'แม่ค้า' ด้วย
 .
เราเริ่มวาดรูปแฟชั่นจริงๆ จังๆ ตั้งแต่ปี 2014 วาดในไอแพดนะ วาดบนกระดาษไม่ถนัดเลย T.T
ส่วนเหตุผลที่ชอบวาดแฟชั่น คงเป็นเพราะตอน ม.5 อาจารย์คนหนึ่งชอบเรียกเราว่า 'เจ้าแม่แฟชั่น'
เรามีความสุขทุกครั้งที่ได้วาด และมีความสุขมากเวลาอัพลง ig แล้วได้ฟีดแบ็กในทางที่ดี
.
ส่วนเรื่องแม่ค้า ตอนเด็กๆ คือไม่ชอบมากกกกกก
ตอนเด็กๆ แม่ขายอาหาร เราต้องไปช่วย เราขี้เกียจมากเพราะอยากดูการ์ตูนอยู่บ้าน
พอโตขึ้นได้มาทำงานในนิตยสารธุรกิจก็เริ่มตระหนักรู้ว่า อาชีพค้าขายมันรวยนะคุณ
รวยง่ายมากกกกก ถ้า 1.ขยัน 2.ขายของได้ตรงตามความต้องการลูกค้า และ 3.ทำการตลาดดีๆ
.
ตอนนี้เอาเงินเก็บมาลงทุนขายถุงเท้ายาว ซึ่งเราชอบใส่มาก และคิดว่าต้องมีคนชอบเหมือนกัน
ถุงเท้ายาวเป็นของที่ขายยากมาก (ในความคิด) อาจเพราะเมืองไทยเป็นเมืองร้อนมั้ง
อีกปัจจัยอาจเพราะราคาที่เราขายค่อนข้างสูง หลายคนคิดว่าซื้อตามตลาดนัดก็ได้
นี่เลยเป็นโจทย์ให้ต้องนั่งแก้ ก่อนอื่นต้องหาถุงเท้าที่มีคุณภาพเท่ากับราคา 
จากนั้นก็เริ่มทำการตลาด โพสต์บ่อยๆ ถี่ๆ ให้คนเห็นเยอะๆ แคปชั่นก็ต้องไม่ฮาร์ดเซลล์มาก
สุดท้ายก็มองโลกในแง่ดี ยังไงก็ต้องมีคนชอบเหมือนเรา ถึงจะเป็นกลุ่มเล็กๆ ก็ตาม :)
.
ปล.วันนี้ได้ลองกิน 'ตำมะม่วง' เกิดมา 25 ปีเพิ่งเคยได้กิน ปกติกินแต่ยำมะม่วง 555 
มันก็คล้ายๆ กันนะ ต่างแค่เอาไปตำในครกกับคลุกเคล้าให้เข้ากันในโถ


SHARE
Written in this book
ไดอารี่ฉัน เธออ่านได้
รวมทุกเรื่องราวของฉันให้เธอและฉันได้อ่าน
Writer
DKOOKD
Writer
นักเขียนตัวเล็กๆ ที่อยู่ๆ ก็อยากเขียนไดอารี่อีกครั้ง

Comments