นักฟังความเศร้า
"กูต้องหารูปที่ดีกว่านี้ขึ้นโปรไฟล์!"
"ทำไมวะ?"
"อ่ะ..มันจะได้รู้ไง..ว่ากูมีความสุข"
"ซึ่ง..มึงโคตรจะไม่มีความสุข.!!.!"
"เออไง..กูต้องทำให้มันรู้ว่ามันไม่สำคัญ ขาดมันไปก็ไม่เห็นตายเลย"/มึงเพิ่งปาดน้ำตาเมื่อกี้
"มึงมัวเเต่คิดถึงเรื่องเเบบนี้ไง..มึงถึงไม่มีความสุข";(

ถ้าหากว่าโลกนี้มีอาชีพ "นักฟังความเศร้า" ฉันเองก็คงจะทำหน้าที่ได้ดีไม่น้อย ฉันขอออกตัวก่อน..ว่าฉันเองก็ไม่ใด้เจนจัดในเรื่องรักๆใคร่ๆเวลาเพื่อนๆดาหน้าเข้ามาให้ปากคำถึงช่วงเวลาเลิกลากัน รีเเอคตอบโต้ทำงานเเบบอาศัยสัญชาตญาณล้วนๆ นั่นคือปล่อยให้คำพูดผ่านหูซ้ายทะลุออกหูขวา เเละจ่ายยาตามอาการเบื้องต้นที่เพื่อนเเสดงออกมา ร้องไห้ก็ส่งทิชชู่ สะอื้นก็เข้าไปกอด 


ทำไมเรายังต้องมาเอาชนะกัน..ในเมื่อครั้งหนึ่งเราเคยเป็นคนที่เเสนดีต่อกัน

ทุกครั้งที่จบไม่สวย ส่วนหนึ่งของผู้หญิงสอนเราว่าให้พุ่งตรงไปที่เส้นชัยก่อนเป็นคนเเรก!! อย่ายืนอยู่จุดเดิม! อย่าเเสดงอาการ! ใครเปลี่ยนไปก่อน ชนะ!! เราอ่อนเเอ ในช่วงที่เราอยากจะอ่อนเเอ มันไม่ผิดที่เราอยากจะทิ้งตัวเอง..โผเข้าหาคนที่อ้าเเขนรับฟังได้อย่างเต็มกำลัง เเต่!! 

เเต่..ใครคนนั้นจะต้องได้รับการอนุมัติอย่างเต็มใจจากความรู้สึก ซึ่งผู้หญิงจะมีมุมที่เรื่องบางเรื่องเราบอกไม่ได้กับทุกคนเเม้จะเป็นเพื่อนสนิทกลุ่มเดียวกัน..นอกเหนือจากความเอาชนะที่ต้องการเยียวยาเเล้ว บางพวกยังเป็น..พวกปาดน้ำตาเเล้วเติมมาสคาร่าเข้าไปเป็นสองเท่าของวันปรกติ.. 


กับผู้หญิงบางคน ความอ่อนเเอเป็นเรื่องน่าอาย ที่ไม่ได้ขุดออกมาใช้การอย่างพร่ำเพรื่อ

ใครไม่เปลี่ยน..เป็น!! ยังจำวิธีการเล่นของเกมส์โบราญนี้ได้อยู่ไหมคะ?..
"มึง..กูดูดียัง"
"เออ..ก็ดี"
"เเค่ก็ดีไม่ได้เว้ย..กูอยากเเบบ..สวยเลยอ่ะ"
"ทำไมมึงจะต้องสวยวันนี้วะ??"
"เพราะมันชอบมานั่งร้านนี้ เพื่อกูเจอมันอีก มันจะได้รู้ว่ากูเปลี่ยนไปเเล้วไง"
"มันจะได้เสียดายมึงงี้เหรอ..เออ เด็กดีหว่ะ !!"


เเปลกดีที่บางความสัมพันธ์..กลายเป็นเกมส์ของการเอาชนะกันอยู่ห่างๆ จากความรู้สึก หรือมโนสำนึกที่เราเองยังไม่เเน่ใจด้วยซ้ำว่า"เค้า" สนใจจะลงเเข่งหรือไม่

"กูเห็นมันไปเที่ยวอีกเเล้ววววว!"
"เออ..มันก็เป็นเเบบนี้ตั้งนานเเล้วนี่"
"แต่ตอนคบอยู่กับกู..มันไม่เคยไปเลยนี่หว่ะ"
"ก็เพราะมึงไม่ชอบไง เเดดร้อน คนเยอะ ฝนเเฉะ มึงถึงอยู่กับมันไม่ได้ไง เเบบนี้ก็ดีเเล้วนี่"

"มันเป็นความผิดกูเหรอที่กูไม่ชอบเที่ยว? มันถึงเลิกกับกูไปเนี่ยนะ"
"มันไม่ใช่ความผิดมึง มึงเเค่เข้ากันไม่ได้ มันเองก็คงไม่มีความสุข..ที่มันทำสิ่งที่ชอบร่วมกับคนที่มันรักไม่ได้ไง.."

บางคน..ก็ยังคงเกาะติดความเป็นไปทุกอย่างผ่านทุกช่องทางที่จะเเฝงตัวเข้าไปได้ เเละยอมให้ความทุกข์กลับมาทำร้ายตัวเองเเบบซ้ำๆ ไม่เเปลกที่เรายังอยากรับรู้ทุกความเป็นไป เพราะรสนิยมเเก้ยากของพวกมีอาการจมอยู่กับอดีต เป็นระยะสุดท้ายที่เเก้ไม่หาย จึงเป็นหน้าที่ของ นักฟังความเศร้า ที่ต้องเเก้กันไปตามอาการเท่านั้นเอง..

สวัสดีค่ะ 
ฉันเป็นนักฟังความเศร้า..
อาการคุณเป็นยังไงหล่ะ...?

SHARE
Written in this book
littlebooks
Writer
RattikornTeerakanon
Writer
ให้เรื่องเล่า..เล่าเรื่อง...

Comments

khaikung
2 years ago
เราเศร้า ฟังเราหน่อย :(
Reply
ฟัง....

Fiddlewood
2 years ago
ชอบประโยคหนึ่ง "มันไม่ใช่ความผิดมึง มึงเเค่เข้ากันไม่ได้" บางทีก็ไม่รู้จะหาคนผิดกันไปทำไม 555+
Reply
นั่นสิเนอะ55