เมื่อฉันเป็นผัก
จำเป็นมั้ย..
เป็นผัก เป็นต้องโดนผลักไสตลอด
เป็นผัก เป็นที่ต้องถูกเด็กเกลียดตลอด

จำเป็นหรือปล่าวนะ ที่ต้องถูกมองด้วยรูปลักษณ์ที่ว่า ผักมันช่างมีรสชาติที่ห่วยๆ

เจอเป็นเมื่อไหร่ต้องเขี่ยทิ้ง โดนตราหน้าว่าเป็นรสชาติที่แย่ที่สุดสำหรับเด็กๆ

แม้สร้างคุณค่า ทำความดีมากเท่าไหร่ ก็กลายเป็นว่าฉันมันยิ่งน่ารังเกลียดมากเท่านัั้น

พยายามปลอบตัวเองเสมอมาว่าถึงแม้เด็กๆจะยังไม่เห็นคุณค่าในตัวฉัน แต่สักวันหนึ่งพวกเขาอาจกลายเป็นผูใหญ่ที่รักฉันก็ได้..

เวลาอาจจะช้าหน่อย แต่มันคงดีกว่าปล่อยให้พวกเขาเขี่ยฉันทิ้งตอนเด็กเพียงเพราะพวกเขายังไม่เข้าใจคุณค่าข้างในตัวฉัน

ได้แต่ปล่อยให้เวลาสอนพวกเขา เพราะฉันเป็นผัก ฉันพูดไม่ได้ แต่ฉันมั่นคงในคุณค่าของตัวฉันเสมอ..

รอ รอวันที่จะมีใครสักคนตะโกนออกมาจากใจดังๆว่า...



 เฮ้!! ฉันรักผักนะ  ;)



SHARE
Writer
Klom
Hush
ฉันพึ่งนึกขึ้นได้ว่าวันนั้นรู้สึกอะไร จนวันนี้ฉันไม่รู้สึกกับมันอีกแล้ว

Comments