Hope...


1.
งัวเงียตื่นมาด้วยอาการปวดหัว
เดาไม่ยากว่าเกิดจากการพักผ่อนไม่พอ
วันสองวันมานี่มีเรื่องให้คิดมากมาย
และฉันยังหาทางออกให้กับทุกเรื่องไม่ได้

2.
แม่ยังคงไม่ปริปากพูดกับฉันสักคำ
เนื่องจากน้อยใจที่ฉันมันใช้งานยากเย็นเหลือเกิน
และฉันเองก็ปากหนักตามเคย
จึงไม่มีคำใดหลุดออกจากปากของฉันเช่นกัน

3.
ฉันติดต่อกับคนรักของฉันได้บ้างไม่ได้บ้างในช่วงสองสามวันนี้
ด้วยเหตุผลบางอย่างที่เราต่างก็หาทางแก้ไม่ได้
นอกจากเธอบอกให้ฉันอดทน และฉันก็จะอดทน

4.
ฉันคิดว่าฉันกำลังอ่อนแอ
จากเหตุการณ์หลายๆอย่างที่ถาโถมเข้ามา
ฉันเงยหน้าเพื่อกลั้นไม่ได้อีกต่อไป
ฉันกลืนความเศร้ากลับลงไปไม่ได้เหมือนที่เคยทำได้
น้ำตาฉันไหลอย่างกลั้นไม่อยู่
ทุกอย่างพัดเข้ามาจนจะยืนไม่ไหว
บ้านที่คิดว่าเป็นที่เดียวที่รู้สึกปลอดภัย
วันนี้กลับรู้สึกว่าไม่มีใครอีกแล้วที่อยู่ตรงนี้

5.
ฉันคิดเล่นๆว่าการไม่มีตัวอยู่บนโลกอาจจะดี
เป็นอากาศที่ไม่มีคนเห็นแต่รู้ว่ามีอยู่
ยังดีซะกว่าการมีชีวิตอยู่แต่ไม่มีใครเห็น


หมดแล้วซึ่งความเข้มแข็ง
กลับมาแล้วอย่างสมบูรณ์แบบของความอ่อนแอ

ฉันหวังว่าฉันจะผ่านไปได้เหมือนทุกครั้ง
ฉันหวังว่าจะมีสักคนมองเห็นว่าฉันอยู่ตรงนี้


ฉันหวัง ... ฉันเอง


SHARE
Written in this book
My Diary
Writer
ShadowOfTheMoon
Just Loser
•|Welcome to Sasi's world|• •|Sasitorn mean the moon|• •|I am what I am & you know me just I show, not at all.|•

Comments