Me at the FINAL
จะจบมอสามแล้ว...

ฉันเคยเขียนเรื่องราวของตัวเองก่อนจะขึ้นมอสามไว้ที่นี่เหมือนกัน

พอกลับไปอ่าน แล้วรู้สึกตัวเองในตอนนี้โคตรเหลวเลยอ่ะ
เหลวแหลก...

ทั้งๆที่ตั้งความฝันไว้ขนาดนั้น ทำไมเราถึงทำมันไม่ได้นะ
ทั้งๆที่ตอนนั้นตั้งใจว่าจะขยันแล้วแท้ๆ ทำไมตอนนี้ถึงได้มีงานค้างเยอะแยะขนาดนี้

เพราะอะไรกัน?

แย่ แย่ แย่
แย่มากอ่ะ
เหมือนเป็นคนที่ไม่มีอะไรเลย แต่กลับอวดดีจะไปสู้กับคนอื่น

เฟลเชี่ย

ตอนนั้นเราทำเหมือนเราเก่งมาก
แต่พอเอาเข้าจริงก็เป็นได้แค่ไอ้ขี้แพ้เหมือนเดิมอ่ะ

เพื่อนๆหลายคนเลือกเส้นทางตัวเองได้แล้ว
เราเอง ก็คิดว่าเลือกได้แล้วเหมือนกัน

เราเลือกที่จะเรียนต่อที่เดิม
เลือกที่จะสอบโควตาเพื่อหาหลักประกันให้ตัวเอง แทนการออกไปเสี่ยงสอบที่อื่น
พอโควตาประกาศ ก็กลายเป็นว่าเรามีที่เรียนเร็วกว่าคนอื่น
พอมีที่เรียนเร็วกว่าคนอื่น ก็ชะล่าใจ มีสอบก็ไม่อ่านหนังสือ

แล้วไงล่ะ?

เกรดดิ่งลงเลยอ่ะ
ดิ่งลงชนิดที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

3.8 ลงมา 3.6

แค่ 0.2 เอง
เองหรอ?

เออ มันอาจจะเล็กน้อยสำหรับบางคน
แต่สำหรับเรามันเฟลมาก

แม่บอกว่าแม่ผิดหวัง
พ่อบอกว่าพ่อผิดหวัง

และมันก็เป็นต้นเหตุที่ทำให้เรากับพ่อแม่ทะเลาะกัน

แย่ที่สุดตั้งแต่เริ่มปี2017

ปี2017 กลายเป็นปีที่แย่สำหรับเรา
เพียงเพราะว่าเราประมาท เราชะล่าใจในปี2016

กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นย่อมคืนสนอง

จริงกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว

ทุกอย่างที่เกิดขึ้น เป็นเพราะเราเอง

เราทำอะไรไม่ได้นอกจากเดินหน้าต่อไป
และทำให้มันดีกว่าเดิม

เราเสียใจกับอดีตที่ผ่านไป 
แต่เราจะไม่โทษตัวเอง 
เพราะเราต้องขอบคุณความผิดพลาดทุกอย่างที่เกิดขึ้น
ที่ทำให้เราสำนึกได้ ทำให้เรารู้ว่าทำอะไรผิดไปบ้าง และต้องแก้อะไรบ้าง

ขอบใจตัวเองที่เป็นบทเรียนชั้นเยี่ยม
ขอบใจปี2016 ที่ทำให้รู้ว่าเราไม่ได้เก่งที่สุด
ขอบใจปี2017 ที่ยังให้โอกาสเราเริ่มต้นใหม่

เราขอโทษสำหรับทุกคนที่เคยอ่านเรื่องราวของเราแล้วทำให้ผิดหวัง

ขอโทษพ่อกับแม่ที่ทำให้ผิดหวัง
หนูจะทำไฟนอลครั้งนี้ให้ดีกว่าเดิม

ขอให้ทุกคนไม่เป็นแบบเรา :-)




SHARE
Writer
marylivesonmars
exchange student
โลกนี้ยังเหลือฉันอยู่อีกคนนะ :-(

Comments