A girl on train
ระหว่างนั่งรถไฟฟ้ากลับบ้าน แอร์เย็นเจี๊ยบจนมือแข็งชาไปหมด หากไม่เสียบหูฟังเพลง ก็คงจะสลบสไลหลับหัวซบคนข้างๆ เป็นกิจวัตรปกติ หากแต่วันนี้ไม่ได้ทำอย่างนั้น

ผ่านไปสองสถานี จากโบกี้โล่งๆแปรสภาพเป็นอัดแน่นจากคนที่กรูขึ้นมาจากย่านเศรษฐกิจ ผู้หญิงที่ยืนหยุดตรงหน้าสองคนถือถุงมะม่วงคลุกพริกเกลือขึ้นมาคนละหนึ่ง ชวนน้ำลายสอดีแท้ ไม้จิ้มมะม่วงตั้งอยู่ในถุงชี้ปลายแหลมทะลุออกมาข้างๆ จนเราสองจิตสองใจว่าจะบอกเค้าดีไหม กลัวมันจะไปทิ่มขาคนข้างๆ

รถแล่นออก สองคนเริ่มพูดคุย เสียงผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าแปร่งพร่าจนเราต้องเงยหน้าขึ้นไปมอง มีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูก ดวงหน้าเหมือนนางแบบเชื้อสายจีน ทรงผมเปิดหน้าผาก ชุดลูกไม้สีดำยาว เป็นบุคลิกแบบผู้หญิงที่เราชอบ เธอเริ่มพูดคุยกับเพื่อนถึงกระทู้ในพันทิปว่าด้วยเรื่องเด็กอัจฉริยะ 5 ขวบที่เราพึ่งอ่านมาเหมือนกัน ก็ยังไม่ได้ไปติดตามต่อว่าสรุปเรื่องจริงไหม แต่หากเป็นเรื่องจริงก็ยินดีกับเด็กคนนั้นที่มีความสุขกับการเรียนรู้ของตัวเอง

รถไฟจอดอีกครั้ง เพื่อนเธอสกิดว่า มึงไม่ลงหรอ เธอตอบสั้นๆว่า เออว่ะ แล้วหมุนตัวออกไปอย่างเร่งรีบ ขนาดตอนลงรถไฟฟ้ายังมีเสน่ห์เลยอะ

ผู้คนผลัดเปลี่ยนหมุนเวียน สองคนที่ขึ้นมายืนตรงหน้าเราคู่ใหม่คุยกันถึงพนักงานใหม่ที่จะเข้ามาอาทิตย์หน้า คาดเดาว่าเขาจะเป็นคนยังไง คุยไปคุยมาจนเราได้รู้ว่าคนนั้นคือพนักงานจากออฟฟิสเราที่จะไปเริ่มงานที่ใหม่อาทิตย์หน้า โลกกลมจนน่าตกใจ

ถึงสถานีปลายทาง ถึงเวลาที่เราจะต้องลุกออกจากที่นั่งของเราบ้าง เดินลงจากสถานีท่ามกลางผู้คนที่เร่งรีบ ตัวเราก็เร่งรีบไม่แพ้กัน

กรุงเทพตอนกลางคืนก็ยังสวยงาม เหมือนที่เคยสัมผัสมาตลอด

แต่ซอยบ้านกูนี่สิ มันจะมืดเกินไปแล้ว!
SHARE
Written in this book
me another me

Comments

khaikung
4 years ago
ฮ่าๆ ชอบหักมุมจบ
Reply
SapphireMoon
4 years ago
ขอบคุณที่แชร์ความคิดเห็นนะคะ :)