ค่ำคืนนี้...ในห้องนอน
คิดอะไรที่มันวกวนมาตลอดวัน

อาบน้ำให้สะอาดไปทั้งกาย ให้กลิ่นสบู่ฟุ้งหอมไปทั่วห้อง...ให้มันติดกายไปยันเช้า
แล้วก็ทิ้งตัวลงนอนบนที่นอนอ่อนนุ่ม 
ปล่อยใจไปกับอารมณ์ที่มันพลุ่งพล่าน...ที่มันร้อนแรง...

ฉันปรารถนา...ใจฉันเกิดแรงปรารถนา
จะปลดปล่อยความบ้าคลั่งออกมา
นี่เป็นเวลาของเราแล้ว...ค่ำคืนนี้จะเป็นของเรา
.
.
.
ฉันเปิดเพลงให้สุดเสียง เปิดระดับเบสให้สุดโลก
เอาให้หัวใจและสมองกระจัดกระจาย 
ให้อารมณ์ของฉันกระจุยกระจาย
ให้ความอึดอัดใด ๆ มันหลุดลอยไป

ฉันปรารถนาจะร้อง จะเต้น...ฉันจะทำทั้งหมด เอาให้สุดโลก
อะไรที่มันคับอกคับใจ...ฉันจะงัดมันออก
อะไรที่มันกัดกร่อนหัวใจ...ฉันจะทำลายมัน

ฉันหยิบหมอน...ผ้าห่ม...ตุ๊กตา ขึ้นมาเหวี่ยงขึ้นฟ้า 
ฉันเต้นไปกับมัน
หยิบผ้าขนหนูมาเหวี่ยงควงสว่าน
สะบัดผมที่ยังคงเปียกปอนไปกับความมันของเพลง

ยิ่งเวลาล่วงไป อารมณ์ยิ่งพลุ่งพล่าน
ฉันหยิบกีตาร์ขึ้นมาดีด ฟังไม่เป็นเพลง...ดีดมันไปตามแต่ใจจะพา

แล้วเพลงก็ค่อย ๆ เบาลง จังหวะเพลงเริ่มช้า ค่อย ๆ เข้าสู่เพลงละมุนหู

ฉันทิ้งตัวลงนอนกับเตียง
หายใจเข้าออกอย่างช้า ๆ

แล้วหยิบหนังสือบนหัวเตียงขึ้นมาอ่าน
ละเลียดหนังสืออย่างช้า ๆ ไม่เร่งเร้า
ลิ้มลองตัวอักษรอย่างเอร็ดอร่อย

ตี 1 เข้าไปแล้ว...ฉันมองนาฬิกา

อารมณ์ใด ๆ ล้วนผ่อนคลาย
ความรุนแรงทางอารมณ์สลายหายไปคล้ายกับควัน

ฉันแผ่กายบนเตียง...
...หันไปมองเครื่องเสียงที่บัดนี้กำลังเล่นเพลงสุดท้าย
...หมอน ผ้าห่ม ตุ๊กตาเกลือกกลิ้งอยู่บนพื้นบ้าง บนเตียงบ้าง
...กีตาร์ที่วางคว่ำหน้าบนโต๊ะ
...หนังสือในมือ
.
.
ฉันรู้สึกเหมือนล่องลอย...มันจะมีอะไรที่มีความสุขไปกว่านี้
ฉันเริ่มรู้สึกว่าภาพเบื้องหน้าเริ่มเบลอ...
.
แล้วฉันก็หลับไป


SHARE
Writer
KluaYCharb
นักศึกษาโข่ง
กินคาวกับกินหวาน ดนตรีกาลกับอักษร ประชากรกับถนน สังคมกับสรรพสิ่ง ความจริงกับประชดประชัน และ..ฉันกับเรื่องราวทั้งหลาย

Comments