ปัจจัยที่มีผลกระทบต่อความเจ๊งของร้านอาหารข้างมหาวิทยาลัยบ้านนอก
บางคนบอกว่ามหาวิทยาลัยเป็นเหมือนบ่อปลา ถ้าใครมีเบ็ด เหยื่อดี จะกอบโกยได้เยอะ เด็กมหาวิทยาลัยเริ่มมีอิสระในการใช้ชีวิตความคิดเริ่มเปิด แถมกินข้าวนอกบ้านวันละ 3 มื้อ ธุรกิจร้านอาหาร ดูจะเป็นอะไรที่รุ่ง ยังไงคนก็กินใช่ป่ะล่ะ แต่จริงๆแล้ว มันอาจจะไม่ง่ายขนาดนั้น สำหรับผม ปัจจัยที่ทำให้ผมไม่กินอาหารจากบางร้านซ้ำมีดังนี้
1 รสชาติไม่น่าจดจำ
ไม่มีอะไรพิเศษ ไม่มี เมนูลายเซ็นของร้าน
เช่น เย็นตาโฟโกฮะ ซูเปอร์อิ่มอุ่น ร้านอื่นก็มีแต่ร้านนี้อร่อย
2 ไม่มีน้ำเปล่าฟรี
ทำให้คนโสด หรือคนที่มากินคนเดียวไม่อยากนั่งที่ร้านบางร้านมันอาจจะอร่อยนะ แต่ไม่อยากนั่งเพราะไม่อยาก +10บาทค่าน้ำทำให้คนภานนอกมองมาไม่มีคน แสดงว่าไม่อร่อย การกินน้ำขวดซื้อควรเป็น optional นะ
3 ถ้าเป็นอาหารจานเดียวราคาเกิน 30 บาท แต่ไม่อ่ิมในจานเดียว
อือ ไม่อิ่มอ่ะ กินอย่างอื่นมั๊ย หรือถูกกว่านั้น แต่ถ้าต้องกินมากกว่า 1 จานถึงอิ่ม ผมก็ไม่กินนะ เขิน เวลากินเยอะคนเดียว 555
สำหรับผมคงมีเท่านี้ แต่งร้านสวยไม่ดึงดูดนะครับ ขอแค่อย่าสกปรกพอ ข้อมูลทั้งหมดนี้ไม่ต้องเชื่อก็ได้นะครับคิดจากร้านเดียว กินอยู่ตอนนี้แหละ บะหมี่ทะเลรวม+น้ำเปล่า ไม่อิ่มอ่ะ สงสัยต้องไปเที่ยวเซเว่นสักหน่อย

SHARE
Written in this book
บ่นไปสิ
Writer
Darknuys
Lecturer
กำลังพัฒนา

Comments