ใบไม้ผลิ
เธอ เธอชอบฤดูอะไรเหรอ 
ฉัน ฉันชอบฤดูใบไม้ผลิ ... ลมฤดูใบไม้ผลิอบอวนกลิ่นดอกไม้ใบไม้ใหม่ แสงแดดอ่อนๆ ที่พยายามทะลุเมฆฤดูหนาวก้อนหนาๆ ออกมาได้สำเร็จ มันช่างทำให้เราเห็นถึงความพยายามในชีวิต เห็นแสงวันใหม่ ให้ความอบอุ่นสาดส่อง ผ่านม่านหมอกความหนาวเย็นของฤดูหนาวได้สำเร็จในที่สุด ... 
ฤดูหนาวมันช่างแสนวังเวง เดียวดาย บางวันก็เศร้าแสนสุดเหลือเกิน จนฉันคิดเสียแล้วว่าคงไปไม่รอดจนเห็นแสงอาทิตย์อีกครั้ง นึกเสียว่าฤดูหนาวมันคงยาวนานตลอดไป ... จนเมื่อเจอเธอ ฤดูใบไม้ผลิแสนอบอุ่นของฉัน
แต่อาจเพราะความสุขที่ให้เรารู้สึกปลอดภัย ยิ้มไปกับชีวิตได้ในทุกวัน อาจเป็นสิ่งต้องคำสาป ฤดูใบไม้ผลิแสนรักของฉันมันถึงได้ช่างแสนสั้นเสียเหลือเกิน พัดผ่านเรามาเพียงเพื่อนำพามาซึ่งความร้อนระอุ แสบทั้งกายและใจ ของฤดูร้อนถัดไปก็เท่านั้น
ความทรงจำสำหรับบางคน มันคงเป็นสิ่งที่มีค่ามากหลาย 
ก็ใช่น่ะสิ มันมักจะเป็นเพียงความทรงจำแสนดีก็เท่านั้น เรามักจำภาพแสนสุข ร้องรำทำเพลง สุขล้นปรี่ไม่ยินร้าย ใครเล่าจะรู้ บางครั้งทรงจำของวันวานแสนสุขเหล่านี้แหละ ที่เหมือนแสงแดดแผดเผาเราไปทั้งกายใจ 
แต่ก็พูดได้ไม่เต็มปาก ว่าทรงจำเหล่านั้นใช่ไม่น่ายินดี ไม่อย่างนั้นฉันคงไม่นั่งพรรรนาถึงความสุขในฤดูใบไม้ผลิของฉันอยู่ 
มนุษย์เราก็อาจเท่านี้.
แม้ฤดูใบไม้ผลินั้น จะมีอยู่่เพียงต่างผืนต่างแผ่นดิน จะอยู่เพียงหนึ่งปีสี่ฤดูที่สาม 
ก็เท่านั้นเอง...
SHARE

Comments