เอาแต่ใจ
กวีเด็ก  (น.)  คำพูดที่คนอื่นไม่เข้าใจหรือไม่ได้สนใจ

มีความคิดว่าอยากจะทำลายบางอย่าง
เริ่มจากทำลายบล็อกตัวต่อที่เรียงสูงเสียดฟ้า
และหัวเราะดังๆ เพราะรับรู้รสของชัยชนะเป็นครั้งแรก
เหมือนยาน้ำที่หวานแต่ก็ขมได้พอกัน
เมื่อเริ่มโตก็หัดเชียร์ตัวร้าย
แต่โชคร้าย ตัวร้ายมักตายเสมอ
เด็กน้อยเอ๋ย การทำร้ายบุคคลอื่น
เป็นการทำภารกิจ, เพราะเราทำลายคนอื่น
ไม่ได้ทำลายโลก
แล้วทำร้ายกับทำลายต่างกันอย่างไรล่ะ?
หากทำลายโลก คนอื่นก็โดนทำร้าย
แต่หากทำร้ายคนอื่น โลกก็ยังอยู่
เด็กน้อยเอ๋ย สงสัยมากไปแล้ว
ตบปากตัวเอง เกี่ยวก้องสัญญาเถิด
สัญญาท่ามกลางบึงน้ำเน่าที่มีแกคนเดียวลอยอยู่
ว่าจะเป็นคนดี วาจะเป็นคนดี ว่าจะเป็นคน



ดี






เราอาจไม่เข้าใจเมื่อวันนั้นมาถึง
เมื่อ
      โลก
            ใบ นั้น
                      หมด
              เงิน
                            ล้อเล่น หมดลมหายใจ

เพราะเด็กน้อยก็กำลังจะหมดลมหายใจ
ลาก่อน การประท้วงครั้งนี้
กวีเด็กนี้จะมีใครฟังอีกไหมหนอ


หวัง
          ว่า
                  นะ
         เพราะ                              ตอนนี้
                          ผม
                              กำลัง
                                             ดำดิ่ง


ลึก
ลึก




ลึก






ลึกลงไป

และพอผมตื่นขึ้นมาในเช้าฤดูร้อนที่โดนยกยอ
ผมก็
หมดสิทธิ์การเป็นเยาวชนไปแล้ว
อย่างนี้เหรอ?
SHARE
Written in this book
กวีเด็ก
เรื่องของเด็กเลวในดินแดนที่เต็มไปด้วยบทความสั้นๆ
Writer
IAMCHANOON
Summoner
หนึ่งปีแห่งความสุขและการสูญเสีย

Comments