แดดจัด
คุณจะไม่กังวลอะไรกับความร้อนแรงของแสงแดด โลชั่นกันแดดก็ไม่ชะโลมอาบผิว ไม่คิดปกป้องอะไรจากแสงแห่งห้วงอวกาศนี้

สายลมจะคอยทำให้คุณรู้สึกดี แม้กายคุณจะเริ่มบ่นว่าร้อน แต่คุณก็ยังรับรู้ได้ถึงความสุขใจอย่างบอกไม่ถูก ถัดๆไปจากถนนเส้นที่คุณผ่านมีเพิงหมาแหงนอยู่สามสี่หลังตั้งเป็นแนวตามรายทาง จ่อขายแตงโมลูกละ 10-20 บาท หากคุณร้อนกายมันก็จะเป็นตัวการที่ทำให้คุณทุเลาได้

มองไกลๆ มีรถพ่วงบรรทุกหินวิ่งตรงมาทางนี้ มันจะวิ่งเลยผ่านหน้าคุณไป ลมร้อนจะม้วนตีเข้ากับหน้าคุณพร้อมฝุ่นผงของสองข้างทาง ไม่นานคุณก็จะถือแตงโมลูกโตๆขึ้นรถไป

คุณยังไม่รู้ทิศรู้ทางในถนนเส้นนี้ และคุณก็ยังไม่รู้จุดหมายที่คุณต้องการไป คุณสตาร์ทรถแล้ว คุณขับออกไปมุ่งหน้าไปตามทางยาว สองฝั่งข้างทางเต็มไปด้วยสวนยางพารา มันเขียวครึ้มจนมองไม่เห็นสุดขอบรั้วสวน แต่คุณก็เชยชมความร่มเย็นจากเงาดำของมัน

สิบกว่าปีมานี้ ที่ทางรั้วสวนไร่นาที่เคยรกร้างถูกถากถางกลายเป็นดินโล่ง รื้อถอนรากไม้ฝังแน่นให้หมดไปเพื่อเตรียมลงเบี้ยยางพารา จนตอนนี้มันล่วงเลยกลายเป็นต้นสูงยาว เหมาะแก่การลงคมมีดกรีดเซาะเปลือก ให้น้ำยางขาวข้นบริสุทธิ์ไหลรินลงมาเป็นทาง สุมรวมลงไปกองในถ้วยสีดำที่เราเรียกมันว่าขี้ยางนั่นแหละ

ไร่นาที่ใช้ปลูกข้าวลดน้อยหายไป เงินที่ได้จากการขายขี้ยางก็เอามาซื้อข้าวสารไว้กินอีกทอด ส่วนไร่นาที่ยังมีอยู่ก็พอแต่ปลูกไว้กินเอง ไม่ได้พอเก็บเกี่ยวเอาไปขายเหมือนแต่ก่อน

ตอนนี้คุณขับรถเลยผ่านโค้งนั้นมาแล้ว โผล่พ้นสวนยางเขียวครึ้ม คุณมองเห็นแนวหมู่บ้าน หลังคาสลับสี น้ำตาลไหม้ แดงเลือดหมู เทาราดำ เขียวมะกอก คุณมาถึงหน้าซุ้มขายก๋วยเตี๋ยวใต้เงาต้นมะม่วงที่กำลังปล่อยช่อออกดอกเหลืองทองอยู่ไหวๆ ตามแรงลม

คุณหิว คุณรู้เพียงแค่นี้ คุณจอดรถไว้แน่นิ่งชิดติดไหล่ทาง แต่ไม่ต้องกังวลอะไรมาก ถนนเส้นนี้นานกว่านานถึงมีรถแล่นผ่าน ไม่ต้องเกรงว่าจะมีชาวล็อคมากวนใจและไม่ต้องวิ่งแจ่นถือใบสั่งไปตามจ่ายค่าปรับ แต่ตอนนี้คุณจอดรถให้มันถูกที่ถูกทางก็ดีแล้ว เดี๋ยวไปเกะกะคนอื่นเข้าก็พาลถูกด่าอีก

คุณเดินข้ามถนนมายังซุ้มขายก๋วยเตี๋ยว ยืนเก้ๆกังๆอยู่สักครู่ ป้าคนขายก็เรียกให้เข้าไปนั่ง คุณสั่งไปตามที่มีขาย บอกว่าเอาแบบที่เคยขาย ป้าบอกให้คุณรอ และพลางยกน้ำดื่มมาให้

ป้าชวนคุณพูดคุย เป็นใครมาจากไหนทำอะไรอย่างไร ตามประสาคนท้องถิ่นที่พูดคุยกันเป็นปกติ อาจจะไม่คุ้นชินกับชีวิตคุณนักที่ไม่ค่อยได้พูดคุยเรื่องราวกับคนจริงๆ ลำพังแต่พิมพ์ข้อความสื่อสารกัน

คุณกินก๋วยเตี๋ยวอย่างอร่อย พลางทอดสายตาไปตามทางที่เพิ่งขับรถผ่านมา คุณเห็นแนวครึ้มเขียวของต้นยางพาราไล่ระดับต่ำสูงคล้ายเป็นเนินเขาอย่างไรอย่างนั้น

คุณจ่ายค่าก๋วยเตี๋ยว ป้าบอกขอบคุณและอวยพรให้โชคดี คุณเดินข้ามถนนมายังรถ เปิดประตูแล้วขึ้นไปนั่งพร้อมสตาร์ทรถขับออกไป คุณเคลื่อนผ่านบ้านเรือนไปช้าๆ มองเห็นชีวิตคนจริงๆ ใต้ถุนบ้านเหล่านั้น

แล้วคุณก็เดินทางของคุณไปเรื่อยๆ ตามอุณหภูมิแสงแดดที่เพิ่มสูงขึ้น คุณยังไม่รู้จุดหมายที่เป็นสถานที่ที่คุณจะไป แต่คุณก็พอรู้ความหมายของจุดหมายภายในใจบ้างแล้ว.

(เที่ยวบ้านนอกให้สุขใจ อย่าลืมซื้อของกับคนท้องถิ่น)
SHARE
Writer
Pakpumi
I am a capybara
Whiskey, Songs, Sun.

Comments