จักรวาลในแก้วเหล้า
เกรี้ยวกราดและฉุนเฉียวเหมือนพายุบนดาวพฤหัสฯ
สวยงามและห่างไกลเหมือนวงแหวนดาวเสาร์
แผดเผาฉันเหมือนดวงอาทิตย์
เยียบเย็นเหมือนอีกฝั่งตรงข้ามของดาวพุธ

ฉันเจอคุณในวันธรรมดาที่เงียบเหงา แต่นั่นโหดร้ายเหลือเชื่อ
เราคุยกันไม่กี่ประโยค
ฉันก็รู้สึกเหมือนถูกครอบคลุมไปด้วยบรรยากาศของแสงไฟในเมืองใหญ่ อุณหภูมิ 15 องศา เวลา 5 ทุ่มเศษ

ทุกอย่างดูลงตัว แต่ก็ขัดแย้งจนไม่น่าให้อภัย
เหมือนแก้วไวน์ที่ใส่เบียร์ดำ บาดลิ้นและขมขื่นเกินกว่าที่ฉันจะกินได้
หวานลึกล้ำกว่าน้ำผึ้งเดือน 5
ยากจะยั้งใจเกินวิสกี้แก้วเก่าที่เคยดื่ม
ลิ้มรสมัวเมา
อยากได้คุณแทบขาดใจ
เสน่ห์เล็กน้อยที่แฝงในการพิมพ์ประโยคสั้นๆ
ส่งผลต่อใจฉันอย่างร้ายกาจ

ฉันกลืนน้ำลาย
ทำอะไรไม่ได้นอกจากหยิบน้ำเปล่าข้างกายมาขึ้นมาจิบ
หวังจะยับยั้งดวงใจที่กระสันอยากได้คุณมา
ความหมายของคำว่าโรแมนติกของฉันเปลี่ยนไปนิดหน่อย
ฉันไม่รู้ว่าอย่างไร
แต่ที่มั่นใจคืออยากใช้ความรู้สึกนั่นร่วมกับคุณในคืนที่ห้องมืดสลัวหลังฝนตก
ถาโถมทุกสิ่งเข้าไป
ฉันอยากเห็นหน้าคุณตอนสำลึกมันนะ ความจริง

ทั้งหมดที่พูดมาน่ะ
แค่อยากบอกว่ารักคุณเท่านั้นเอง
SHARE
Writer
letmeStayLATE
Writer,Reader,Artist
อดีต , ความสัมพันธ์ , ความรัก ,วิปริต แปรปรวนและบิดเบี้ยว

Comments