ตอนที่ 15 : เป็นวา "young try again"
เธอทำให้ผมรู้สึกเหมือนตอน 14 ตอนที่ผมให้ดอกไม้ดอกแรกย้อนไปเมื่อสมัยผมอยู่มัธยมต้น 3 ปีที่แล้ว
ผมได้แต่มองเธอรับช่อดอกไม้จากชายแปลกหน้า ที่มีแต่เธอรู้จัก แต่ผมก็หอบดอกไม้ช่วยเธอ

"เสน่ห์แรงไม่เบาเลยนะ" ผมแซว 

"ก็งี้แหละ กูสวย" เธอพูดลากยาวๆ ใส่ //เธอรับมุก แม้จริงๆ ผมชมเธอจากใจ

"คร้าบบบ รู้แล้ว" 

"แล้วนายอ่ะ ได้ให้ดอกไม้ใครไปหรือยัง เห็นซื้อมา" ผมนึกถึงดอกไม้ในกระเป๋าด้วยความลังเลใจ

จะให้ดีไหมวะ ?!
เธอน่ารักอยู่หรอก แต่ก็ทำให้ผมเสียความมั่นใจมากเมื่อเรายู่ในสถานะ เพื่อนสนิท เท่านั้น

"เอ่อ... เขาไม่รับ" ผมกลอกตาไปมาแม้ในใจอยากจะให้ "เราให้แกละกัน รับสักดอกไว้คงไม่เป็นไรเนอะ"  ผมหยิบดอกกุหลาบพลาสติกให้เธอ

"ชอบกูป่ะเนี่ย ?!"

แม้ในตอนนั้นเรื่องจะถึงจุดพีค รักสามเส้า เขา ฉัน เธอ แม้ความรักของผมจะเป็นวาที่ยาวมากแค่ไหน แต่เขาคงเป็นเซนติเมตร เพราะเลิกกันไวเหลือเกิน ^(0)^

แน่นอนความปากแข็งผมมันทำงาน

ถึงแม้ในตอนนี้ผมกำลังดูใจกับคนปัจจุบันก็ตาม
แต่การ ได้ยินเสียง ก็เป็นของขวัญอันล้ำค่าชิ้นหนึ่ง ที่ผมต้องการแล้วล่ะ

ผมรู้สึก young try again ทุกที วันวาเลนไทน์

❤💓🎋🎋








SHARE
Writer
Tsycodier
Reader Student
ผมเป็นเพียงวัยรุ่นธรรมดาคนหนึ่งที่ตั้งใจว่าอยากจะเป็นนักเขียน แต่เราก็ต้องทำตามความคาดหวังของคนอื่นจริงมั้ย? ดังนั้น... ผมเลยแอบเขียน ^-<

Comments