" บทสนทนา "

ถ้าเขาต้องการเราเขาจะพยายามให้เราเข้าไปอยู่ในชีวิตประจำวันของเขา 
มีคนเคยบอกฉันไว้แบบนี้เมื่อฉันถามเขาว่าเราจะรู้ได้ยังไงว่าคนนี้เขาคิดอะไรกับเรามั้ย 

อ้าว!! แล้วถ้าเราอยากให้ใครเข้ามาเป็นชีวิตประจำวันของเราแล้วเราไม่กล้าล่ะ แง่วว!! 
ฉันถามต่อ..
ปกติฉันก็เป็นคนขี้สงสัยถามนุ่นถามนี่ไปเรื่อยใครอยู่กับฉันเขาคงจะเบื่อความขี้สงสัยของฉันเข้าซักวัน

"ก็ถ้าไม่กล้าเราก็คอยมองดูเขาเข้าไปอยู่ในชีวิตประจำวันของคนอื่นสิ"

ฉันสตั๊นไปชั่วคราว เพราะนึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมาในชีวิตตั้งแต่รู้จักความรู้สึกพองโตแบบนี้ฉันมองคนที่ฉันชอบเขามีชีวิตกับคนอื่น คนแล้วคนเล่าเพราะฉันคงไม่มีความกล้าพอที่จะไปบอกเขาหรอกว่าเรารู้สึกอย่างไร พอผ่านมาถึงตอนนี้ก็เกือบสิบปีแล้วมั้งที่ฉันยังคงมองเขาเข้าไปใช้ชีวิตกับผู้หญิงอีกหลายคน จนบางครั้งสงสัยที่หลายคนเขาคบกันเขาได้รักกันจริงๆหรอ เร็วจัง//-\\ ไม่ใช่อารมณ์ของความหวือหวาจริงๆหรอ เพราะฉันเองตั้งแต่เกิดมาจนอายุ 23 ปี ยังใช้คำว่ารักได้แค่กับคนคนเดียว แต่ฉันคงไม่ได้ไปดูถูกความรักของใครเขาหรอกถึงแม้ความรักของเขาจะไม่ได้ใช้กับฉันก็ตามทีเถอะ 

"จะมีใคร รับเราได้อย่างที่เราเป็นจริงๆหรอ?"  มันคือคำถามที่ฝังไว้ในหัวฉันตลอดเวลาเพราะฉันเป็นคนไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองนัก

"แล้วแกเคยรับใครใด้ในสิ่งที่เขาเป็นมั้ยล่ะ?" 
เขาเอ่ยถามฉันขึ้นโดยที่ไม่ได้ตอบคำถามทีี่ฉันถามไป

"เคยดิ ไม่งั้นฉันจะยังคงจงรักภักดีกับเขาทั้งที่อีกฝ่ายไม่เคยเห็นความสำคัญหรอวะ" ฉันพูดไปแบบน้อยใจใครบางคน และไม่ทันคิดถึงคำถามตัวเอง

"แกก็มีคำตอบอยู่แล้ว ยังจะถามอีกทำไม" เสียงท้วมๆทำหน้าเอือมๆเมื่อเห็นฉันหน้านอยด์ๆ

"อืม"ฉันเพียงตอบสั้นๆ

"แล้วแกถามทำไม มีใครทำให้แกสนใจได้แล้วหรอ"  ต้นเสียงทำท่าทีคะยั้นคะยออยากรู้ ทำเอาฉันเปลี่ยนสีหน้าทันที

"ก็เหมือนรู้สึกดีนะที่ได้คุยกันอะ แต่ก็ไม่ค่อยกล้าหรอกไม่รู้ว่าเขาคิดยังไงอะ"

"ใครอะๆ ไม่เห็นเล่านึกว่าจะไม่ออกจากถ้ำละ เห็นจำศีลซะเป็นปีๆ" 

" โหววว นี่ก็เวอร์ไปก็แค่ยังรู้สึกว่าตัวเองไม่ดีพอที่จะอยู่ข้างๆใคร" ฉันตอบพร้อมมองดูคนข้างๆทำหน้าเจื่อนๆ ฮ่า ฮ่า ฮ่า บวก แต่ก็คิดแบบนี้จริงๆ

"ว่าแต่ผู้โชคดีคนนั้นเป็นใคร เรารู้จักป่ะ"

"ผู้โชคดงโชคดีไรล่ะ ไม่พูดละ เปลี่ยนเรื่องๆ"ฉันตัดบทก่อนที่จะโดนซักไปมากกว่านี้

แกฟังฉันนะ...
 "เลิกพูดว่าตัวเองไม่ดีพอได้แล้ว เพราะคนไม่รู้จักพอมากกว่า ที่เขาต้องการคนที่ดีกว่าไปเรื่อยๆ ไม่มีคนที่ดีพอหรอกถ้าเจอคนที่พอดีแล้วเราจะหาคนที่ดีกว่าไปทำไม"
      จบบทสนทนาของเราทั้งสองโดยหนุ่มร่างท้วมได้ทิ้งประโยคที่ชวนให้ฉันคิดไว้ แต่ถึงกระนั้นฉันยังคงไม่กล้าที่จะเดินออกมาจากจุดที่ปิดตัวเองอยู่แบบนี้เหมือนเดิม






...ดอกไม้...

SHARE
Writer
-Flower-
Story of Memories
เรื่องราวที่ผ่านเข้ามาล้วนเป็นบททดสอบของชีวิตไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่ดีหรือเลวร้ายสุดท้ายทุกเรื่องราวล้วนมีความทรงจำที่ดีดีซ่อนอยู่ ...ดอกไม้...

Comments