บทเรียน..ที่มีแค่ฉันกับคุณที่รู้
 
“ ไงเรา ติดฝนเหมือนกันเหรอเรา “


“ อ่อ ข้างนอกนั่นฝนตกหนักเลยค่ะอาจารย์  Drawing Board เปียกหมดแล้ว งานก็พังหมด “ 
 
“เข้ามานั่งก่อนสิ ”

…….

อาจารย์พูดพลางเล่นกีต้าร์คลอไปเรื่อยๆกับเพลงจากมือถือที่เปิดทิ้งไว้ ฉันเดินเข้าไปในห้องDrawing ชั้นล่าง เวลานี้อาคารเรียนเริ่มดับไฟชั้นบนแล้ว ฉันชอบบรรยกาศของอาคารเรียนศิลปกรรมเวลากลางคืน โดยเฉพาะเวลาฝนตกแบบนี้ ฉันชอบกลิ่นดินจางๆที่ระอุขึ้นมาเมื่อมาเจอกับน้ำฝนเย็นๆ มันดูจะชุ่มฉ่ำอีกครั้ง 

“ภาพนี้สวยดี เสียดายโดนฝนเกือบหมด คืนนี้คุณคงต้องนั่งทำใหม่ทั้งคืน” อาจารย์พูดและหยิบกระดานที่เปียกๆขึ้นมาดู 
 
ฉันบ่นอุบให้กับความสะเพร่าที่ทำให้งานเปียก..เเละเพราะมันต้องเสียเวลาทั้งคืนเพื่อทำใหม่ 
 
“ ภาพเขียนหน่ะ มันเขียนออกมาเองไม่ได้หรอก ภาพเขียนมันคือสิ่งที่สะท้อนตัวเราออกมา 
มันไม่สำคัญหรอกว่าคุณจะเขียนมันได้แบบเดิมรึเปล่า แค่เขียนภาพให้ออกมาเป็นคุณเท่านั้น 
กระดาษมันก็แค่ทำหน้าที่เป็นกระจกสะท้อนตัวเราลงไปเท่านั้นแหละ “

“ อาจารย์ครับ เริ่มทำใหม่ กับ ทำให้เหมือนเดิมอะไรทำยากกว่ากันครับ ”
 
ฉันไม่แน่ใจว่าใครอีกคนในห้องกำลังสนใจภาพวาดแบบเดียวกับอาจารย์อยู่รึเปล่า เค้ายืนอยู่ในมุมห้องเป็นเงาลางๆ หลังรูปปั้น anatomy และ Venus เดินออกมาร่วมสนทนาและแสดงความเห็นของสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น ฉันไม่แน่ใจว่าฉันต้องการให้เค้าเข้ามาอยู่ในช่วงเวลานี้ไหม รู้แต่ว่าฉันเองที่ไม่ควรมาอยู่ในห้องนี้เลย.. 

" คุณสองคนลองคิดดู.. ผมคิดว่าเราควรไปให้ค่ากับความสวยมากกว่าความสมบูรณ์อย่างนั้นหรือ " 

" ก็แค่เสียดายเวลาที่เสียไปหน่ะค่ะ ถ้ารู้ว่ามันจะเปียก..คงไม่ตั้งใจทำขนาดนั้น ." 

" คนเรานี่ก็แปลก มันเป็นไปไม่ได้หรอกคุณ ที่จะไม่ตั้งใจทำอะไรสักอย่าง คุณควรดีใจที่มันออกมาดี จนวันนึงที่มันพังไปคุณจึงรู้สึกเสียดาย " เค้าเอ่ยขึ้นเเละตั้งใจมองหน้าฉันตรงๆ

“…ฉันผิดเองที่ไม่รักษามันไว้ดีๆ “

" ไม่ใช่คุณคนเดียวที่เสียใจหรอก คนที่ได้เห็นถึงความตั้งใจ ในงาน เค้าก็เสียใจเช่นกัน...ผมเสียใจด้วยนะ.. "
 
คุณมันเป็นคนที่เก่งและเท่หนิ คุณทุ่มเวลาทั้งหมดที่มีให้ออกมาในงาน แสดงตัวตนจนฉันมองในระยะไกลก็รู้ว่าผลงานชิ้นนั้นเป็นของคุณ ฉันเองก็เคยหลงไหลไปกับผลงานคุณเหมือนกัน เเต่น่าเสียดายที่เราสองคนเริ่มต้นจากจุดที่รู้ว่าผิด เสียเวลาวาดภาพที่คิดว่ามันจะสวย ด้วยวิธีผิดๆมาตั้งเเต่ต้น 

" ขอบคุณค่ะ แต่นั้นภาพชั้น คุณไม่จำเป็นต้องแสดงความเสียใจขนาดนั้น มันไม่ใช่ความผิดคุณเลยสักนิด " 

" คุณเสียภาพดีๆ ภาพหนึ่งไปแต่คุณได้บทเรียนเพิ่มมา คุณจะได้ดูแลภาพใหม่หากคุณตั้งใจทำมันออกมาอีกครั้งไง หวังว่าคุณจะไม่ทำให้ตัวเองต้องเสียใจอีกนะ " 

"ค่ะ อาจารย์ " 
 
คุณมีเวลามากมายวาดภาพภาพหนึ่งให้ออกมาดี เเค่เริ่มต้นไม่ผิดเเค่นั้นก็พอเเล้ว...
นั่นเป็นประโยคสุดท้ายที่อาจารย์พูดทิ้งท้ายเอาไว้ให้ฉันได้กลับมานั่งตรึกตรอง 
ฝนหยุดแล้ว...บรรยกาศดูจะเงียบไปเสียหมดทั้งอาคารเรียนรวมทั้งเสียงสนทนาของเราสามคนด้วย ฉันลุกขึ้นและหอบภาพลงมาล่างตึก ฉันได้ยินเสียงฝีเท้าของใครอีกคนตามมา

“ ให้ผมไปส่งนะ “

“ อย่าเลย ไปทำสิ่งที่ต้องทำต่อเถอะ ”

“ ตอนนี้ก็มีแค่เรื่องนี่ที่ต้องทำ คือไปส่งคุณ”

“ มันไม่ใช่หน้าที่ของคุณอีกแล้วแหละ..ขอบคุณนะ เราทำผิดมามากแล้ว “

“ ผมรู้..ว่าคุณยังเกลียดสิ่งที่ผมทำ และผมไม่เคยอยากได้การให้อภัยหรือมาทำดีทดแทน ขอแค่เรายังเป็นคนที่พอจะคุยกันได้ “

คุณไม่เข้าใจ มันเสี่ยงเกินไปที่จะไปอยู่ใกล้คุณอีก เพราะฉันไม่ค่อยระวังตัวจึงปล่อยให้พังทั้งภาพวาดและความสัมพันธ์ มันยากเกินไปที่จะกลับไปคุยเรื่องที่เราต่างหลงใหลด้วยกัน มันยากที่จะนั่งรถที่ฉันเคยนั่งให้คุณไปส่งที่บ้าน

“ ฉันเองก็ผิด ที่เข้าไปแทรกกลางอย่างเต็มใจ “

ถ้าฉันเป็นดาว ฉันคงจะโคจรรอบคุณจนเหนื่อย ถ้าฉันเป็นใบไม้ ลมอย่างคุณคงจะพัดฉันไปไหนต่อไหนไร้ทิศทาง ต่อให้ฉันเป็นการดาษเปล่า คุณคงจะสะท้อนออกมาเป็นภาพ Abstract Art ซึ่งฉันก็ไม่รู้ความหมาย

ถ้าวันนี้ฉันจะต้องได้รับบทเรียนเรื่องภาพวาดที่พังไป คุณเองก็จะได้บทเรียนที่ทำให้ความสัมพันธ์ของเราจบลงเช่นกัน .  


คุณมีเวลามากมายวาดภาพภาพหนึ่งให้ออกมาดี เเค่เริ่มต้นไม่ผิดเเค่นั้นก็พอเเล้ว 
แสงวาบหนึ่งในมือถือของเค้าเหมือนดึงให้ฉันได้สติกลับมา..เราได้บทเรียนแล้ว เราต่างก็ทำผิดมามากและควรหยุดแค่นี้ แค่คืนนี้เลย เพราะยังไงคุณก็เลือกเธอ..อยู่ดี 

เราเริ่มผิดมาตั้งเเต่เริ่มต้นเเล้ว
เราเองก็ได้บทเรียนไม่ต่างกันหรอก
เเค่เริ่มต้นไม่ผิดเเค่นั้นก็พอเเล้ว  


 


......
SHARE
Writer
RattikornTeerakanon
Writer
ให้เรื่องเล่า..เล่าเรื่อง...

Comments

khaikung
3 years ago
ดีงามมม 
Reply
:)
Paopingz
3 years ago
ชอบจัง ;)
" .. คุณมีเวลามากมายวาดภาพภาพหนึ่งให้ออกมาดี แค่เริ่มต้นไม่ผิดแค่นั้นก็พอแล้ว .."
Reply
ขอบคุณค่ะ 😀
Darkslayer
2 years ago
ติดดาวไว้เลยนะคะ เข้ามาอ่านร้อยรอบแล้วมั้ง  : )

Reply
ขอบคุณค่ะ^^