อยู่ที่ว่าจะรักอะไร

  ช่วงนี้ใกล้วันวาเลนไทน์ ในมหาวิทยาลัยก็มีป้ายประกาศจัดกิจกรรมต่างๆมากมายและดูเหมือนจะเป็นวันสำคัญสำหรับคนมีคู่ คนที่มีแฟนแล้วก็มักจะตั้งตารอและ
คาดหวังให้เกิดเรื่องราวดีๆในวันนี้
แต่สำหรับฉัน มันก็เป็นวันธรรมดาวันหนึ่ง ไม่ได้พิเศษอะไร อันที่จริงแล้วฉันไม่เคยมีแฟนด้วยซ้ำ บางครั้งก็อยากรู้ว่าถ้ามีแฟนจะมีความรู้สึกยังไง มันจะดีกว่าตอนนี้หรือเปล่า แต่ก็นั่นล่ะ พอมีคนทำท่ามาจีบก็รู้สึกยังไม่พร้อม เป็นความรู้สึกสลับไปมา
ระหว่างอยากมีและไม่อยาก แต่ตอนนี้ฉันก็ได้ข้อสรุปกับตัวเองแล้วล่ะว่าชีวิตเรายังอีกยาวไกล ใช้ชีวิตของตัวเองให้คุ้มก่อนดีกว่า ยังมีอีกหลายอย่างที่อยากทำ ฉันรู้สึกว่าชีวิตฉันก็มีความสุขดีนะ ตื่นมาวิ่งตอนเช้า สูดอากาศสดชื่นของวันใหม่ ไปกินข้าว อร่อยๆ ซื้อขนมที่อยากกิน เตรียมตัวไปเรียน ทักทายเพื่อนในคณะบ้างเป็นครั้งคราว ฉันเป็นคนคุยไม่เก่ง เพื่อนสนิทก็มีแค่ไม่กี่คน ยิ่งพอเข้ามหาวิทยาลัยก็ต้องเรียนรู้การอยู่คนเดียวมากขึ้น ก็เพื่อนฉันมีแฟนแล้ว ก็ต้องอยากมีความเป็นส่วนตัวบ้างเป็นธรรมดา~♡
แม่โทรมาหาฉันทุกวัน คงเพราะมาเรียนไกลบ้าน ฉันรู้สึกดีเวลาคุยกับคนที่บ้าน คุยแค่ไม่กี่นาทีก็เติมพลังใจได้มากเลยทีเดียว ฉันบอกรักพ่อกับแม่ทุกวันเวลาที่ท่านโทรมา ฉันไม่อยากรู้สึกผิดหรือเสียใจภายหลังที่ไม่ได้ทำบางอย่าง พ่อกับแม่ฉันอายุมากแล้ว มากกว่าพ่อแม่ของเพื่อนในวัยเดียวกันกับฉัน คนอื่นมักจะบอกว่าฉันเป็นลูกหลง ฉันเข้าใจดีว่าท่านเป็นห่วง ยิ่งมาอยู่ไกลบ้านก็ไม่อยากให้ท่านรู้สึกว่าฉันทำตัวห่างเหิน ฉันไม่อยากให้ท่านคิดมากสิ่งเหล่านี้ก็เป็นเหตุผลที่ทำให้ฉันคุยกับท่านทุกวัน  ฉันรักทุกอย่างที่ฉันมีในตอนนี้ ฉันรักตัวฉันที่ทำให้ฉันยิ้มได้ ฉันรักครอบครัวที่เป็นกำลังใจให้ฉันเสมอ ฉันรักเพื่อนที่คอยช่วยเหลือกันและอีกหลายๆอย่างที่ทำให้ฉันเป็นฉัน สิ่งเล็กๆรอบตัวก็ทำให้มีความสุขได้ แค่อย่ามองข้าม ฉันเชื่ออย่างนั้น😊

#เป็นการเขียนครั้งแรกตั้งแต่โหลดแอพนี้มา😅
SHARE
Written in this book
My love story
Writer
Nananat
Traveller
like reading novel

Comments