ดีกว่าอยู่เฉยๆ
1
ถึงจะหดหู่อึมครึมไปบ้างก็ตาม
ก็ดีกว่าอยู่เฉยๆ

ยิ่งเฉยยิ่งจม หรือยิ่งว่ายยิ่งดิ่ง ไม่แน่ใจเหมือนกัน

กายต้องเคลื่อนไหว แต่ใจต้องนิ่ง หลายครั้งที่ได้ยินคำแนะนำแบบนี้
 
ถ้าเป็นน้ำ เคยได้ยินว่าถ้าอยู่นิ่งๆ เราจะค่อยๆ ลอยขึ้นมาเอง

เรื่องความรู้สึกบางทฤษฎีก็แนะนำให้จมจนถึงก้นบึ้งไปเลย แล้วค่อยถีบตัวเองกลับขึ้นมา

ไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไรนัก เคยลองแล้วไม่คิดว่าเวิร์ค ส่วนใหญ่เมื่อคืดวกวนแล้วก็จะวนอยู่อย่างนั้นไปเรื่อยๆ หนักสุดคือ เหมือนมหาสมุทรที่มีก้นเป็นหลุมดำ (หนึ่งเม็ดหลังอาหารเช้า - หกเดือน)

ถ้าการจมดิ่งทางความคิดมันเป็นเหมือนการหลงออกนอกเส้นทางล่ะ ?

หรือชีวิตจริงไม่มีเส้นทาง แต่เราเลือกที่จะขีดเส้น เพราะชีวิตที่มีเส้นทำให้ดูเป็นคนแน่วแน่ ?

จู่ๆ นึกถึงสติกเกอร์ที่แปะท้ายรถบรรทุก
"อย่าตามมา กูหลง"

บางทีเราคิดว่าเราหลงทาง
บางทีมันอาจเป็นการหาหนทาง

เพราะเราอาจไม่เคยรู้ทางตั้งแต่ต้น

2
อย่าคิดแบบนี้! อย่าทำแบบนั้น! เดี๋ยวจะ... !!!

บางอย่างก็เพิ่งเข้าใจ แต่ก็รู้สึกดีที่เข้าใจ แม้บางอย่างอาจจะช้าไปบ้างก็ตาม

ความสงสัย ความลังเล ความมึนงง ดูจะเป็นสิ่งที่เราถนัด

การไม่ชอบวางแผนก็เป็นอะไรที่ยอมรับได้
เพราะเด็กๆ ถูกปลูกฝังการวางแผนจนสะอิดสะเอียน

รดน้ำมากไปใช่ว่าจะดี แม้จะหวังดีก็ตาม

ตัวตนของเราโดยมากมาจากประสบการณ์ในวัยเด็ก

ตอนนี้ เพื่อนเริ่มทยอยแต่งงาน
คนเราจะดื้อรั้นไปได้นานแค่ไหน - คิดว่าคงอีกไม่นาน


3
บางเช้าไม่อยากตื่น อยากนอนไปเรื่อยๆ

"เหมือนเราอยากแกล้งตายเมื่อเจอปัญหา แต่เราหนีไม่พ้นหรอก" เฮียกล่าว

นอกจากดนตรีเราทำอะไรได้บ้าง ที่ทำได้ดี ?
จะได้ไม่ต้องกดดันสองทาง ทั้งการเงินและการคิดสร้างสรรค์

"แต่ถ้าทำอย่างอื่น ก็จะเหลือเวลาน้อยลงนะ" เพื่อนอีกคนเอ่ยทางโทรศัพท์

แต่มีเวลาทั้งวันแล้วคิดอะไรไม่ออกก็เปล่าประโยชน์เช่นกัน

จะไปลองทำอะไรดี ? ที่เรามีประโยชน์ต่อคนอื่นและหล่อเลี้ยงปากท้องได้ อาชีพที่แท้จริง

คนอื่นเค้าคงลองเลย อะไรซักอย่าง ไม่ต้องมานั่งเขียนชำระจิตใจตัวเองยืดยาวแบบนี้

"You are not going to be stuck, you stuck now!" A mother said to her daughter, in a TEDx talk - ฟังแล้วจำได้ขึ้นใจ เพราะฟังไปสี่รอบ

"เธอไม่ได้จะติดแหงกบนทางที่เลือก การไม่เลือกนี่แหละที่ทำให้เธอติดแหงก"

ทำไมไม่กล้า ทำไมกลัว ทำไมลังเล
อยากให้อยู่ดีๆ มีคนมาชวนทำนู่นนี่เหมือนกัน

ใครเขาจะรู้ว่าเราทำอะไรได้บ้างเล่า ?

บางคนบอกว่า "เขียนไง เขียนได้นี่ ชอบอ่าน ชอบเขียนด้วยไม่ใช่หรอ"

นี่มันแค่การเขียนไดอารี่ลงในพื้นที่สาธารณะเท่านั้นเอง จะเรียกแบบนั้นก็ได้

จะไปหวังเอาอะไรจากมัน คนอ่านต้องการความบันเทิงไม่มากก็น้อย

หรือความสับสนของคนก็เป็นความบันเทิงได้อย่างงั้นหรือ ?

ถ้าอ่านแล้วได้รับความบันเทิงเพียงเศษเสี้ยวก็ขอให้บอกกันบ้างจะขอบคุณ :)

SHARE
Written in this book
Low energy
เมื่อจิตใจอ่อนแรง พลังภายในตกต่ำ หลายกิจกรรมถูกทิ้งร้าง เหลือไม่กี่อย่างที่ยังพอทำได้ หนึ่งในนั้นคือการจดบันทึก
Writer
ProtoZua
Books and music
บ้างเพื่อบอกเล่า บ้างเพื่อบำบัดตน

Comments

niji
3 years ago
อ่านแล้วเข้าใจมากกว่า เคยอยู่ในภาวะนี้
(ไม่เชิงบันเทิงนะคะ)
Reply
ProtoZua
3 years ago
ขอบคุณที่บอกกันครับผม 'ภาวะ' ที่ว่าของคุณเป็นอย่างไรบ้างหรอครับ ถ้าเคยเขียนไปแล้วรบกวนบอกหน่อยนะครับ จะตามไปอ่านครับ :)
niji
3 years ago
http://storylog.co/story/5816a467a25dfe8508ce2e94

มันเป็นรีวิวหนังสือ แต่กลางๆเรื่อง จะพูดถึงช่วงที่เราลาออกจากงานประจำน่ะค่ะ
ProtoZua
3 years ago
ขอบคุณครับ :)