กาลครั้งหนึ่ง(คิดถึงคนบนฟ้า)
00.17 - 23/02/2552

ไม่รู้ว่าในหนึ่งชีวิตคน มีโอกาสแก้ตัวสักกี่ครั้งกันเนาะ แต่ชั่งเถอะ อย่างน้อยก็ขอแค่ขอโทษอีกสักครั้งก็พอ กำลังไปหา แล้วเจอกันนะคะ00.17 แสงไฟแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือสว่างขึ้นท่ามกลางความมืดของร้านนั่งชิวยามค่ำคืน
ฉันอยู่ตรงนั้นท่ามกลางผู้คนมากมาย
รวมไปถึงเพื่อนๆของฉันที่ต่างก็มารวมตัวกันในวันที่ฉันมีอายุครบ18เต็ม

ข้อความถูกส่งเข้ามาทางกล่องข้อความ
จากหมายเลขที่ไม่โชว์ชื่อแต่ก็จำได้ขึ้นใจ
ฉันยกแก้วถี่ขึ้น เพื่อให้ความเข้มจากเหล้ากลบภาพความทรงจำที่กำลังกลับเข้ามา
หลังจากฉันอ่านข้อความนั้นจบ

เสียงเพลง แสงไฟ ผู้คน รวมไปถึงฤทธิ์จากเหล้าที่ดื่มเข้าไปพอที่จะเยียวยาฉันได้บ้าง
ฉันเริ่มยิ้ม เริ่มสนุกไปกับเพื่อน จนลืมข้อความนั้นไปเสียสนิท

03.13 เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
จากหมายเลขที่ไม่โชว์ชื่อ แต่ก็จำได้ขึ้นใจ
ฉันงัวเงียรับสายนั้น แต่ยังไม่ทันจะอ้าปากต่อว่าที่โทรมาซะดึก
เสียงจากปลายสายก็ดังขึ้นมาซะก่อน

ปลายสายนั้นโทรมาจากโรงพยาบาลแห่งหนึ่งซึ่งไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่นัก
ด้วยไม่รู้จะโทรหาใคร และเบอร์นี้เป็นเบอร์ฉุกเฉินเบอร์แรก
สติรวบรวมคำพูดได้แค่ว่า "คนไข้เสียชีวิตแล้วค่ะ"

ไม่มีน้ำตา ไม่มีการตอบสนองใดๆ
ฉันนอนนิ่งอยู่อย่างนั้น
นี่คือความฝัน และจริงๆฉันยังไม่ตื่นขึ้นมา
ไม่มีใครโทรหาฉัน และฉันไม่ได้รับโทรศัพท์

07.40 โทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง
ฉันรับ และเงียบฟัง
เสียงจากปลายสายตอกย้ำว่าฉันไม่ได้ฝันไป
ฉันไปโรงพยาบาลด้วยอาการคล้ายๆคนเลื่อนลอย
ฉันเห็นร่างไร้วิญญาณตรงหน้า
และมั่นใจแล้วว่าเธอไม่อยู่แล้วจริงๆ

คอยดูก็แล้วกันว่าคำว่า "ตลอดไป" มันมีอยู่จริงๆ
เสียงของเธอที่เคยพูดประโยคนั้นยังดังก้องอยู่ในหู
เสียงคำบอกรัก เสียงการง้องอน
ร่องรอยของการกระทำทุกอย่างมันยังติดอยู่ในใจ
มันกลายเป็นภาพติดตาตั้งแต่วินาทีที่รู้ว่าเธอไม่อยู่แล้ว

ไม่รู้ว่าในหนึ่งชีวิตคน มีโอกาสแก้ตัวสักกี่ครั้งกันเนาะ แต่ชั่งเถอะ อย่างน้อยก็ขอแค่ขอโทษอีกสักครั้งก็พอ กำลังไปหา แล้วเจอกันนะคะ


00.17 - 23/02/2560

00.17 ไม่มีข้อความใดๆแจ้งเตือนในวันนี้
ถ้าฉันเป็นคนคิดอะไรในด้านบวกเก่งๆ
ฉันก็คงจะคิดว่าอาจเป็นเพราะฉันเปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์ใหม่
เราจึงติดต่อกันไม่ได้อีกแล้วทั้งๆที่เธออาจจะยังส่งข้อความถึงฉันอยู่ก็ได้

8ปีแล้วสินะ ที่ได้อยู่บนท้องฟ้าสมใจ
อยู่บนนั้นสบายดีใช่ไหม
คิดถึงกันบ้างมั้ย .. อยู่ตรงนี้คิดถึงเธอ

อ้อ .. ดอกกุหลาบ ตุ๊กตา และการ์ดใบสัดท้ายยังอยู่นะ ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เห็นมันมานานแล้วก็ตาม

ฉันเอง
เด็กน้อยของเธอไง






SHARE
Written in this book
My loser Story
Writer
ShadowOfTheMoon
Just Loser
•|Welcome to Sasi's world|• •|Sasitorn mean the moon|• •|I am what I am & you know me just I show, not at all.|•

Comments