การเดินทางของ’Postcard’ EP.4
‘ฉัน’......ถูกชายแก่ลืมไว้ด้านนอก ความมืดทำให้ฉันเห็นไม่ชัดแต่ความเงียบทำให้ฉันรู้สึกถึง’ความเหงา’เป็นครั้งแรก

แปะ!

เปาะแปะ!

เปาะแปะ เปาะแปะ!

เสียงของ’เขา’ดังขึ้นในตอนที่ความมืดและความเงียบปกคลุมทั่วทุกพื้นที่ ทุกคนต่างพากันเข้านอนกันหมดแล้ว

‘ฉัน’......ได้พบ’เขา’แล้ว เป็นครั้งแรกที่ฉันได้พบเขาใกล้ๆโดยไม่มีอะไรขวางกั้นแต่ถ้าจะมีก็คงเป็นซองพลาสติกบางๆ

‘เขา’......กำลังตกกระทบตัวฉัน

ในที่สุด'เรา'ก็ได้รู้จักกัน
 
SHARE
Writer
Homegirldiary
Freelance,writer
Homegirldiary : ชะนีติดบ้านที่ไม่ไปไหนไกลกว่าประตูหน้าบ้านตัวเองจะมาบอกเล่าเรื่องราวผ่านตัวอักษรและมุมมองที่อาจจะเชิงสวนทางกับโลกยุคปัจจุบัน เพราะทุกการเดินทางต้องใช้'เวลา' ความรัก ความเศร้า ความเหงา ความสุข....ก็ต้องใช้เวลาเช่นกัน Postcard เป็นตัวแทนของการรอคอย....ในยุคที่ทุกอย่างรวดเร็ว

Comments

khaikung
2 years ago
อ่านแล้วอยากส่งโปสการ์ดบ้างเลย :)
Reply