ตัวตนของฉันกำลังทะเลาะกัน


เธอเกลียดเขา และเขาก็เกลียดเธอเช่นกัน
เธอมั่นใจว่าเขาไม่มีทางชนะเธอได้
เขาที่รู้ตัวดีว่าไม่ได้เเข็งแกร่งพอที่จะต่อกรกับเธอ
แต่เธอก็กลัวเขา และเขาก็อยากเอาชนะเธอ



ถ้าลองนั่งนึกดูดีๆสิ่งที่อยู่ภายใต้จิตสำนึกฉันนั้นมันดำมาก ถึงกระนั้นสังคมก็หล่อหลอมให้ฉันพิจารณาไตร่ตรองหลายต่อหลายครั้งก่อนที่จะตัดสินใจทำแต่ละสิ่งอยู่เสมอ ฉันเพียงได้แต่เล่นตามบทของตัวเอง

ฉากหน้าของหัวโขนคือความดีงาม ลึกลงไปนั้นดำสนิท

หลายต่อหลายครั้งที่ทะเลาะกับตัวเอง ว่าสิ่งไหนควรทำกันแน่
ฉันจำเป็นต้องเลือกให้ใครสักคนเป็นผู้ชนะ 
ขาวหรือดำ? 
ฉันมักจะตัดสินให้ขาวได้เดินไปข้างเสมอ
ในขณะที่ความขุ่นเคืองในใจความมืดที่อยู่ก้นบึ้งกำลังโห่ร้อง มันตะโกนซ้ำแล้วซ้ำเล่า 'ว่านั่นไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการ นั่นไม่ใช่ตัวตนของเธอ'

ใช่แล้ว...ความมืดกำลังจะชนะ 
แต่แล้วเพียงขาวกระซิบที่ข้างหู 'เธอทำถูกแล้ว สิ่งที่ถูกต้องซิ คือสิ่งที่ควรทำ'
ความมืดก็ม้วนมลายสลายไปในทันที

ทรมาน 
และนี่คือสิ่งที่แจ่มชัดที่สุดในตัวฉัน 

ฉันกำลังร้องไห้ ไม่ว่าจะขาวหรือดำก็ตัวฉันทั้งนั้น
สิ่งที่ฉันต้องการไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้อง
แต่จิตสำนึกของฉันบอกว่ามันไม่ควร

ฉันรู้ว่าความมืดพ่ายให้กับจิตสำนึกของฉันแล้วอย่างถาวร แต่เค้าไม่เคยหยุดร้อง เพียรตะโกนบอกฉัน 'นั่นไม่ใช่ตัวเธอ’ ซำ้ไปซ้ำมา

ฉันรักดำ แต่ฉันยังต้องการขาว
ฉันไม่ได้เกลียดใครคนใดคนนึงในพวกเธอ
แต่ฉันไม่อยากเลือกให้ใครต้องจากไป
ฉันอยากทำในสิ่งที่ต้องการ 
แต่ฉันไม่อยากรู้สึกผิด

ฉัััััันอยากกล้าที่จะดำ 
เพราะฉันอยากดำ ฉันจึงเกลียดตัวเอง

SHARE
Writer
Rarun
กระจกส่องอารมณ์
อยากจะรู้เหมือนกันว่า EQ จะพัฒนาไปทางไหน

Comments