บทเพลงในรถไฟใต้ดิน
เช้าวันจันทร์รถไฟใต้ดินแน่นขนัดด้วยผู้คน
ฉันได้แต่ปล่อยให้คนเหล่านั้นพาฉันไป
ทุกคนต่างรีบเร่งในชั่วโมงเร่งด่วน
ฉันที่โดนคลื่นมนุษย์สาดซัดในสถานีรถไฟใต้ดิน

เสียงฝีเท้าเร่งดังมาจากข้างหลัง 
ผู้คนต่างพากันวิ่งไปยังประตูที่เปิดรออยู่
ประตูของขบวนรถที่พร้อมจะปิดได้ทุกเมื่อ
ทุกคนก็ไม่ต่างกับม้าแข่งที่วิ่งกรูเข้าสู่เส้นชัย

ฉันเดินด้วยความเร็วปกติไปยังประตูนั้น
พนักงานที่ชานชาลามองฉันด้วยความสงสัย
ผู้คนที่วิ่งกรูราวกับเสียสติต่างหันมองฉันเช่นกัน
ฉันผู้ไม่สนใจว่าประตูนั้นจะปิดลงเมื่อไหร่

เมื่อก้าวเท้าเข้าไปในขบวนรถไฟ
เสียงอื้ออึงภายนอกขบวนรถเงียบลง
เหลือเพียงแค่ความเงียบของเหล่ามนุษย์เงินเดือน
ส่วนฉันได้ยินเพียงแค่เสียงเพลงจากหูฟังเท่านั้น

track #1 เพลงชิวชวนฝัน 
ผู้คนในขบวนรถต่างไม่สบตากัน
พวกเขาต่างดื่มด่ำอยู่กับโลกของตัวเอง
ไม่สิพวกเขากลัวที่จะก้าวออกจากโลกของเขามากกว่า
เพลงชวนฝันนั้นทำให้ทุกคนลืมความจริงได้ชั่วขณะหนึ่ง

track #2 เพลงหวานของคู่รัก
คนที่ไม่รู้จักกันส่งยิ้มให้กันอย่างเขินๆ
ความรักของชายหญิงผู้ร่วมเดินทางในรถขบวนนี้
ทั้งสองจับมือที่เสากลางขบวนรถพร้อมกันโดยบังเอิญ
เสียงทำนองเพลงรักที่หวานซึ้งนั้นก็ดังขึ้นมาเข้าจังหวะชีวิตพอดี

track #3 เพลงแดนซ์ของคนเมือง
เมื่อรถมาถึงสถานีที่เป็นจุดเชื่อมต่อ
สมาชิกในขบวนก็เพิ่มขึ้นอย่างกระทันหัน
ผู้คนในรถต่างหลบหลีกกันอย่างรู้ทัน
ราวกับคนเหล่านั้นกำลังเต้นด้วยความกระฉับกระเฉง

track #4 เพลงร็อคที่เกรี้ยวกราด
เมื่อช่องว่างระหว่างเหล่าผู้ร่วมเดินทางลดลง
หญิงสาวที่ขดตัวในมุมหนึ่งของขบวนรถ
แผ่นหลังของชายแปลกหน้าที่เบียดมาใกล้
เสียงเบสดังขึ้นพร้อมกับเธอที่แสดงสีหน้าขยะแขยง

track #6 เพลงคลาสสิกที่เฉื่อยชา
สีหน้าไร้อารมณ์ของเหล่าผู้เดินทาง
พวกเขาก้มหน้าก้มตากดโทรศัพท์ของตน
มือหนึ่งจับเกาะราวรถไฟแน่น
ส่วนอีกมือหนึ่งกดลงบนหน้าจอราวกับบรรเลงเปียโน

track #7 เพลงบรรเลงที่ไม่มีเนื้อร้อง
ฉันยืนนับสถานีที่เหลือก่อนถึงจุดหมาย
หนึ่ง...สอง...สาม...ไม่นับดีกว่า
เมื่อถึงสถานีเราต่างบอกลากับเพื่อนร่วมเดินทาง
ฉันยังคงนับจำนวนสถานีต่อไปราวกับเพลงที่ไม่มีวันจบ

track #8 เพลงฮิตที่ไม่มีใครรู้จัก
ชายหนุ่มยืนเหงื่อชุ่มในชุดสูท
นักเรียนในชุดเครื่องแบบสุดแสนเชย
พวกเขานั้นคงจะมีอีกมุมหนึ่งที่เราไม่รู้จัก 
ถ้าวันนี้เป็นวันเสาร์ไม่ใช่วันจันทร์

track #9 เพลงต่างภาษาที่ฟังไม่ออก
ชายหนุ่มใส่หูฟังขนาดใหญ่พลางโยกตัวไปมา
หญิงสาวที่นั่งอ่านนิตยสารแฟชั่นอย่างเงียบๆ
พระสงฆ์ที่ยืนสงบอยู่ในมุมหนึ่งของขบวน
ผู้คนเหล่านั้นไม่ต่างกับพูดคนละภาษา 

track #10 เพลงจากหนังเรื่องโปรด
เหลืออีกหนึ่งสถานีก่อนที่ฉันจะลงจากรถขบวนนี้
เพลงจากหนังเรื่องโปรดดังขึ้น
รถขบวนนี้ไม่ต่างจากหนังเรื่องหนึ่ง
เหล่าตัวละครต่างก็มีฉากจบที่ทุกคนเลือกเอง

เมื่อพนักงานประกาศเรียกชื่อสถานีจุดหมาย
เหล่าเพื่อนร่วมเดินทางก็มายืนรวมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย
ฉันส่งยิ้มกว้างให้กับประตูรถที่เปิดออก
รอยยิ้มของฉันคงทำให้เพื่อนร่วมเดินทางแปลกใจไม่น้อย


ปล. มีโอกาสได้ลองขึ้นรถไฟฟ้าสายสีม่วงแล้วไปต่อสายสีน้ำเงิน มีความสนุกมากค่ะ ที่จะต้องแข่งขันกันในชั่วโมงเร่งด่วน วันนี้ฟังเพลงเพลินๆ ระหว่างเดินทาง ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงเต็ม สังเกตคนรอบตัว ก็เลยเกิดเป็นเรื่องนี้ขึ้นมา
SHARE
Writer
bearfoot
human
I am a passionate traveller...and there is nothing to regret.

Comments