สายตาสั้น
เราไม่จำเป็นต้องมอง...ในสิ่งที่เราไม่อยากมอง
คืนที่แสงไฟส่องสว่างทั่วทั้งกรุงเทพ
แว่นตาที่ดูหนาคู่ใจโดนเจ้าของของมันถอดออกแบบไม่ใยดี
เพราะเธอคิดแค่ว่า มันอาจจะมีอะไรดี ๆ 
อยู่ในสิ่งที่ไม่ชัดเจนนั้นก็ได้

แว่นตาค่าสายตาสั้น 400 
ที่ช่วยให้คน ๆ นึงใช้ชีวิตได้เป็นปกติ
มองเห็นสิ่งที่อยู่ไกล ๆ ชัดขึ้น
ไม่ว่าจะดูหนัง เจอเพื่อน หรือ เรียนหนังสือ

คนสายตาสั้นน่าจะรู้ดีว่า
เราไม่สามารถเห็นสิ่งที่อยู่ไกลตัวเราได้เลย
ถ้าเราไม่มีแว่นตา สิ่งที่เราจะใส่ใจมากที่สุดก็คือ 
สิ่งที่อยู่ห่างจากเราเพียง 50 เซนติเมตรหรือน้อยกว่านั้น
แสงไฟที่ทุกคนมองเห็นเป็นจุดเดียว 
แต่เราเห็นเป็นจุดเล็ก ๆ กระจายคล้ายโบเก้
มันสวยมาก นั่นคงเป็นข้อดีข้อเดียวที่คนสายตาสั้นมี

ตอนถอดแว่นตาคู่นั้น
เธอรู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก
มันลำบากที่เธอต้องเลือกมองในสิ่งที่เธอสนใจ
เธอใส่ใจได้แค่ทีละอย่าง
เวลาที่เธออยากรู้อะไร เธอจะต้องเดินเข้าไปใกล้ ๆ 
แล้วมีสมาธิกับพวกมัน

เธอมองไม่ออกว่าคนรอบกายเธอกำลังมองเธออยู่หรือเปล่า
พวกเขายิ้มให้เธอไหม 
พวกเขาเป็นคนรู้จักของเธอไหม
เธอไม่รู้เลย 
แต่นั่นกลับเป็นสิ่งที่ทำให้เธอมีความสุขได้ง่าย ๆ 

เธอไม่ได้คาดหวัง ว่าพวกเขาจะมองเธออย่างไรความคิดของเธอกลับกลายเป็นคนละคน
รอยยิ้มของเธอกว้างขึ้นกว่าเดิมสายตาของเธอไม่มีความกังวลใด ๆ 
เธอได้อยู่กับสิ่งที่เธอสนใจและตัวเธอเอง

ความชัดเจนในสิ่งที่ไม่ได้อยากมอง
ฉันคิดว่าบางที มันก็ไม่สามารถช่วยอะไรเราได้เหมือนกัน

หลังจากนี้ เธอคงพาตัวเองเข้าไปในโลกสายตาสั้นของเธอบ่อยขึ้นกว่าเดิม 












SHARE

Comments