ไม่ได้จะไปไหน
บางทีเหมือนจะใช่ แต่บางครั้งเหมือนจะไม่ใช่ กำกวม ก้ำกึ่ง ครึ่งๆ กลางๆ

ในการที่จะเป็นหรือไม่เป็นอะไรบางอย่างทางจิตใจ

อารมณ์ความรู้สึกไม่คงเส้นคงวา
เปลี่ยนไปเสมอตามวันเวลา

เมื่ออะไรบางอย่างมากระทบ
เราเป็นอะไร หรือไม่ได้เป็น

บางนาทีเราเป็นมนุษย์ผู้กังวล
ผู้คิดวกวน ผู้ที่มีความสงสัย ผู้ที่มีความรู้
ผู้ที่ไม่รู้อะไรเลย หรือบางทีก็ไม่อยากรับรู้อะไรเลย

บางขณะ เหมือนเราจะละเลยการตัดสินตัวเอง แต่บางครั้งเราเป็นกรรมการผู้มุ่งมั่น ตัดสินตนเป็นผู้พ่ายแพ้ที่เพลี่ยงพล้ำ เป็นผู้ที่นำมวลชนเข้าเส้นชัย

บางทีเหมือนจะฉลาด เราบอกตัวเองให้มองโลก มองตัวเอง ตามความเป็นจริง
บางทีก็โง่แสนโง่ ที่ถามย้อนแย้งตัวเองเล่นๆ ว่า "ความจริงคืออะไร อันไหนคือจริง"

เราเคยชินกับความเห็นที่หลากหลายมากขึ้น
ในสังคม ความหลากหลายภายในตัวตนของเราเองก็เช่นกัน

ทุกวันนี้เมื่อหลับตา เราอาจไม่ได้เห็นแค่สองฝั่งของความเห็นในใจ อาจมีสาม สี่ ห้า

หรือบางฝั่งอาจลุกขึ้นมาบอกว่า ก็ยังแบ่งทีมได้เป็น ความคิดบวกและลบ

เมื่อเราแยกได้ว่าอันไหนบวกหรือลบ
เมื่อเราเข้าใจว่าทั้งสองอย่างมีผลต่อความรู้สึกและการกระทำ หลังจากนั้นเราเพิ่มรอยแยกตรงกลางเข้าไปอีก คือการยับยั้งไม่ให้ความคิดมีผลกับความรู้สึกของเรา

ทีนี้ทั้งความคิดลบถูกแยกจากความรู้สึก ความคิดบวกก็เช่นกัน

บางคนจึงกลายเป็นมนุษย์ผู้ไม่มีความรู้สึก

เป็นความสงบ เป็นความเฉยชาอีกครั้ง

ทุกอย่างเกิดขึ้นหลังจากเราผ่านเรื่องแย่ๆ ที่ทำให้ความสงบ ถูกกระชาก ถูกผลัก ด้วยความรู้สึกที่พุ่งพล่าน

เอาหัวใจใส่ช่องแช่แข็งสิ เพื่อความสงบอันไร้ชีวิตชีวา

พยายามหายใจช้าๆ สิ แล้วสมองจะปรับตัวให้ช้าตาม

แต่บางครั้งมันก็ทำไม่ได้ง่ายๆ หรอกนะ เราเข้าใจตัวเองดี

ในห้องที่เงียบจนได้ยินเสียงลมจากเครื่องปรับอากาศ และเสียงจิ้งหรีดนอกหน้าต่าง

ใกล้เคียงคำว่าสงบ เราพยายามคุมจังหวะการหายใจ

ภาวนากับตัวเอง ขอให้พรุ่งนี้ตื่นมาแล้วอย่าลืมหายใจให้ช้าๆ เป็นอันดับแรก ไม่เช่นนั้นเราก็จะเป็นเด็กขี้แงในตอนเช้าคนเดิม อีกครั้ง

ความคิดล่มๆ เล่นงานโดยไม่รอให้เรารู้ตัว ไม่ทันตื่น ไม่ทันลืมตา

ในตอนที่วันใหม่เริ่มดำเนิน มันเดินมายืนรอที่หน้าผาก เหมือนไก่ยืดเส้นเสียงในความเงียบเพื่อรอโมงยามโก่งคอขัน

มาแน่ เหมือนเมื่อเช้าและวันก่อนๆ

อย่าดีใจถ้ามันมาสาย
อย่าทุรนทุรายถ้ามันตรงเวลา

ความคิดมีผลต่อความรู้สึก
เราอาจเปลี่ยนความคิดไม่ได้
แต่จะลองสอดแทรกข้อกังขาสะพานเชื่อมนี้ดู

แล้วค่อยมาว่ากันใหม่ แก้กันไปวันต่อวัน
กับเด็กน้อยขี้กลัวในตัวของเราเอง
SHARE
Written in this book
Low energy
เมื่อจิตใจอ่อนแรง พลังภายในตกต่ำ หลายกิจกรรมถูกทิ้งร้าง เหลือไม่กี่อย่างที่ยังพอทำได้ หนึ่งในนั้นคือการจดบันทึก
Writer
ProtoZua
Books and music
บ้างเพื่อบอกเล่า บ้างเพื่อบำบัดตน

Comments

niji
3 years ago
หายไปนานเลยค่ะ
เหมือนงานเขียนดูมีความเปลี่ยนแปลง
ดูลึกขึ้น
ชอบๆ
Reply
ProtoZua
3 years ago
ขอบคุณที่แวะมาอ่านนะครับ :)
khaikung
3 years ago
กลับมาแล้ววว :)
Reply
ProtoZua
3 years ago
ถึงจะหดหู่อึมครึมไปบ้างก็ตาม - -"