ตัวเธอเอง :)

บนถนนที่ดูไกลสุดสายตา
แสงแดดสีอุ่นกระทบลงมาบนหน้าขาว ๆ ของผู้หญิงที่อยู่ในรถประจำทาง 
นัยตาสีน้ำตาลของเธอมีความหวัง ความผิดหวัง ที่ปะปนกันจนแยกไม่ออก 
ดูเหมือนว่าเธอกำลังรออะไรซักอย่างจากเขา... เขาที่นั่งข้างๆเธอ 
จนสุดท้าย เธอได้ความเงียบเป็นคำตอบ 
.
.
.
จุดเริ่มต้นจากหลายปีก่อน 
เธอจำได้ว่าความรัก เป็นสิ่งที่ทำให้เขาและเธอหันหน้าเข้าหากัน
เขามีความรักให้กับเธอ เธอมีความรักให้กับเขา
เขาเริ่มพูดคุยกับเธอและเธอพูดคุยกับเขาในทุกวัน
เธอไม่สามารถหาเหตุผลอะไรมาอธิบายได้ว่า
ทำไมเขาและเธอถึงรักกันและรักกันได้นาน
แต่ตอนนี้เธอคิดว่าเธอมีคำตอบแล้ว
.
.
.
ใจของทั้งสองคนพร้อมที่เปิดรับกับสิ่งใหม่ที่ไม่เคยเจอ
พร้อมที่จะเรียนรู้กันและกัน
พร้อมที่ปรับตัวให้ใกล้กัน ใส่ใจกัน
ไม่มีอะไรต้องปิดบังกัน
ในเมื่อเขาและเธอพร้อม 
มันก็ไม่ได้แปลกอะไรที่ทั้งสองคนจะตกลงเดินคู่กันไป
.
.
.
เวลาทำหน้าที่ให้ความรักเดินทาง
พวกเขาได้ผ่านความรักที่เต็มไปด้วยบททดสอบมากมาย
พวกเขาผ่านผู้คนมากหน้าตามากนิสัย ผ่านความห่างไกล
และความไม่เข้าใจที่คอยมาเป็นระยะ ๆ 
แต่สามารถกลับมาเข้าใจกัน มีความรักให้กันเหมือนเดิม
เหมือนเวลาได้พิสูจน์ให้เธอมั่นใจว่า
ไม่มีอะไรมาทำลายความรักของเขาและเธอได้
เธอวางใจและเดินจับมือกับเขาต่อไปอย่างไม่คิดถึงจุดสิ้นสุด
.
.
.
จนวันนึง
ด้วยความรู้สึกที่มันอยากรู้เรื่องของเขาแบบผิดปรกติ
ทำให้เธอได้เจอกับการโกหกของเขาเป็นครั้งแรก
 ... ใช่ มันคือครั้งแรก...
ในใจของเธอมีคำถามผุดขึ้นมามากมาย
เธอเลือกที่จะไม่คิดไปเอง
เธอเลือกที่จะถามหาความจริงจากเขาก่อน
เธอถามเขาด้วยคำถามที่ดูเป็นคำถามทั่วไป
โดยไม่มีอารมณ์ใด ๆ 
มีแต่ความหวัง ที่จะให้เขาพูดความจริง
.
.
.
บนรถประจำทางสี่สิบที่นั่งมีเสียงดังโหวกเหวก
แปลกที่เสียงเหล่านั้นไม่ได้อยู่ในความสนใจของเธอ
เธอสนใจเสียงและคำพูดที่กำลังจะออกมาจากปากของผู้ชายข้างๆเธอมากกว่า
แต่ระหว่างทางเธอได้ยินแค่เสียงลมพัดผ่านหน้าต่าง
เธอนั่งมองนัยตาคู่เดิมที่มองกลับมา
และรู้สึกว่ายังไง ๆ เขาก็ดูเป็นคนซื่อสัตย์มากสำหรับเธออยู่ดี
.
.
.
เธอชอบเวลาที่เขายิ้ม
ชอบเวลาที่เขาอารมณ์ดี
ชอบเวลาที่เล่าเรื่องต่าง ๆ  ให้ฟัง
ชอบเวลาที่เขาบอกว่าเขารู้สึกอย่างไร 
เพราะเธอได้รู้จักเขามากขึ้นผ่านการพูดคุย
เธอชอบที่จะแบ่งปันความทุกข์ของเขา
เป็นกำลังใจให้เขา 
เธอชอบที่ให้เขามีความสุข
.
.
.
เธอไม่ชอบความเงียบ ที่ไม่สามารถรู้ได้ว่าอีกฝ่ายรู้สึกอย่างไร
เพราะมันทำให้เธอรู้สึกว่า ไม่รู้จักเขาเลย
...แต่สุดท้าย เธอได้สิ่งที่เธอไม่ชอบเป็นคำตอบ..
.
.
.
เวลาตลอดระยะทางที่ดูไกลนั้น
นานพอที่จะให้เธอรวมรวมความกล้า
เพื่อถามเขาในสิ่งที่ปิดบัง
น้ำเสียงของเธอเริ่มสั่นเครือตั้งแต่คำแรก
แต่ครั้งนี้ไม่ได้ความเงียบเป็นคำตอบแล้ว
เขาตอบคำถามเธออย่างตกใจ เหมือนไม่คิดว่าเธอจะรู้ความจริง
เริ่มมีหยดน้ำใส ๆ ไหลผ่านดวงตาเล็ก ๆ ของเธอ 
ความไว้ใจ วางใจที่มีของเธอ
มันหล่นหายไปแบบไม่รู้ตัว
.
.
.
เรื่องราวของเขาค่อย ๆ เปิดเผยออกมาให้เธอได้รับรู้
ความจริงคือเขาเริ่มปิดใจให้กับเธอ
และเปิดใจให้กับคนที่เข้ามาใหม่หลายเดือนก่อน
แต่เธอ ไม่รู้ตัวเองว่าเขาเปลี่ยนใจ
เธอไว้ใจเขามากเกินไป และอาจจะดูเหมือนไม่ใส่ใจ
.
.
.
สิ่งที่เธอมั่นใจ 
กลับมาทำร้ายตัวเธอเอง
เธอรู้แล้วว่า
...ความไม่รัก เป็นสิ่งที่ทำลายความรักได้...
และความรักของเธอฝ่ายเดียว
ไม่สามารถเหนี่ยวรั้งอะไรไว้ได้เลย
.
.
.
เธอจะคิดถึงเขาก็ไม่เป็นไร
เธอจะรักเขาต่อไปก็ได้
แต่ยอมรับความจริงให้ได้ว่า
ปัจจุบัน เธอไม่ได้มีเขาแล้ว
และอนาคตก็ไม่มีเขาเช่นกัน

...อย่าเศร้านานไปเลยเธอเอ๋ย มีแค่ตัวเธอเท่านั้นที่จะอยู่กับเธอตลอดไป...








SHARE

Comments

toey_cpt
4 years ago
ชอบบทความนี้ อ่ะ อ่านเพลินเลย ชอบประโยคปิดท้ายมาก Likt it 😃😄
Reply
Polarpsn
4 years ago
ขอบคุณค่า 🙂