เขียน
ตอนนี้เราอยากจะเขียนเล่าอะไรหลายๆอย่างที่มีอยู่ในหัวลงมาในนี้ให้หมด เผื่อมันจะรู้สึกเบาๆขึ้นบ้าง

แต่มันไม่ง่ายเลยที่จะเขียนบอกใครว่าเราเจออะไรมาบ้าง
ไม่ง่าย... พอๆกับการที่จะเล่าให้ใครสักคนฟังว่าเรารู้สึกอะไร

เราไม่รู้จะเริ่มเขียนเรื่องอะไรดี ระหว่างชีวิตเฟรชเชอร์ในมหาลัยตอนนี้ หรือ ความสัมพันธ์ของเรากับอดีตเพื่อนสนิท

ใช่...

เพื่อนสนิท ก็เป็นอดีตกันได้
เรียกว่าไงนะ..

อ๋อ คนเคยสนิท

สงสัยจะได้เขียนเรื่องแกก่อนล่ะมั้งเนี้ย :)

แต่เราไม่ค่อยอยากเขียนอะไรตอนที่กำลังรู้สึกลงในนี้ ส่วนมากเราจะทวิตเอา

พอทวิตออกไปก็รู้สึกโล่งดี แต่หลังจากนั้นก็รู้สึกว่าไม่น่าทวิตลงไปเลย แต่เราก็ไม่กลับไปแก้หรือลบนะ


เพราะบางอย่าง มันกลับไปเปลี่ยนไม่ได้
บางทีมันไม่มีโอกาสที่สองให้แก้ตัวไง


เฮ้อ ตอนนี้เราพยายามจะจัดการความรู้สึกตัวเองที่มีอยู่

แต่มันยากมากเลย...

มันให้ความรู้สึกเหมือนเวลาสอบคณิตศาสตร์แล้วก็ได้แต่นั่งดูคำถาม ไม่รู้จะแก้ปัญหายังไง ได้แต่ปล่อยให้มันอยู่ตรงนั้น พร้อมกับเวลาที่ผ่านไปเรื่อยๆ จนหมดเวลาทำข้อสอบ

เราก็คงทำได้แค่นั้น ปล่อยเวลาให้ไหลผ่านไปเรื่อยๆ เอื่อยๆ ให้หมดช่วงของความรู้สึกนี้

ปล่อยให้โชคชะตาทำหน้าที่ของมันไปก่อน
แล้วพอเรามีแรงค่อยลุกขึ้นมากำหนดเนอะ :)
SHARE

Comments