เรื่องเล่ากาลครั้งหนึ่งซึ่งเป็นปัจจุบันของฉันกับคุณยาย
ฉันกับยายเราอยู่คนละจังหวัดกัน ปีหนึ่งจะไปมาหาสู่กัน1-2ครั้ง คือช่วงปีใหม่กับสงกรานต์ 

แต่เวลาไม่นานนักที่ได้อยู่ที่บ้านยายกลับเป็่นช่วงเวลาที่สบายใจที่สุดเมื่อเทียบกับทั้งปีที่ใช้ชีวิตอยู่ในกรุงเทพฯ

ทั้งๆที่ที่นั่นไม่ได้อากาศดีมากมายนัก กลางวันร้อนจนแสบผิว แต่กลางคืนดันหนาวจนต้องพึ่งผ้านวมผืนใหญ่ หรือนั่งผึ่งกองไฟกันเลยทีเดียว แต่ฉันกลับ
รู้สึกอบอุ่นใจมากกว่าเวลาที่นั่งสบายอยู่ในห้องแอร์ซะอีก . . . .

ยายชอบเล่าเรื่องราวสนุกๆสมัยก่อนให้ฟังไม่ก็ร้องเพลงเก่าๆ อย่างไม่มีหลงลืมให้ฉันฟังทุกปีแม้ว่าจะผ่านไปกี่ปีๆก็ตาม

พูดถึงเรื่องลืมก็มีอยู่บ้างที่ยายอาจจะลืมว่าเล่าเรื่องนี้ไปแล้วแล้วกลับมาเล่าใหม่ให้ฉันฟังอีกที จนแม่บอกยายว่า
' แม่เล่าใหม่อีกแล้วนะเนี่ยไหนบอกยังไม่แก่ไง ' แม่หัวเราะหยอกยาย จนยายเอามือมาตี ว่าว่า  ' เอ็งนิ่ '
 ทุกครั้งที่หยอกกันเรื่องนี้ ยายมักจะเล่าต่อว่า 
 ' เอ็งรู้ไหมถึงยายจะแก่ แต่เมื่อก่อนนี้ยายสวยมาก ยายนี่เป็นนางรำของหมู่บ้านเลยนะ ถึงงานรำวงที่ไรมีหนุ่มมารำด้วยตลอด ผมยายเอ็งดูสิยังดกอยู่เลยเห็นไหมแม่เอ็งไม่ได้ยายมาสักอย่าง '
แม่ก็จะพูดเหมือนทุกทีว่า ' แม่ว่าหนูไม่สวยหรออ' 
เวลายายกับแม่คุยกันมักเป็นที่สนุกสนานของคนในบ้าน ถึงยายจะเล่าเรื่องซ้ำบ้างแต่ฉันก็ไม่เคยเบื่อเลย

ที่บ้านยายจะมีประเพณีแห่ดอกไม้ช่วงสงกรานต์ เป็นช่วงที่ฉันชอบมาก 
บ้านยายจะปลูกดอกไม้สวยๆไว้ ยายตะพาไปเด็ดเพื่อเตรียมสำหรับแห่ดอกไม้
 ตอนเย็นๆ จะได้ยินเสียงระฆังจากวัดเป็นสัญญาณว่าพระกำลังออกแห่ดอกไม้ 

เด็กๆทุกบ้านก็จะพากันไปเก็บดอกไม้เดินตามพระรอบหมู่บ้าน หรือจะไปรอที่วัดเลยก็ได้  พอพระท่านเดินมาถึงวัด เด็กๆกับผู้ใหญ่ในหมู่บ้านก็จะเดินตามหลังเป็นขบวนมือถือดอกไม้ เดินรอบวัด บางคนในมือจะมีขันใบเล็กๆ พรมน้ำกัน หรือเด็กบางคนก็ราดน้ำ สาดน้ำกันนิดหน่อย พอเย็นชื่นใจ เดินจนครบสามครั้ง พระก็จะนำดอกไม้ไปวางที่พระพุทธรูป จากนั้นท่านจะสวดมนต์เราก็รับไหว้ พอจบค่อยเอาดอกไม้ไปวางที่พระพุทธรูปเช่นกัน 

ถือเป็นวันสงกรานต์ที่ชอบมากที่สุด กรุงเทพฯน่าจะมีแบบนี้บ้างคงสนุกไม่หยอก

ปีไหนไม่ได้ไปก็จะรู้สึกคิดถึงทุกทีไป ทั้งคิดถึงยาย ทั้งคิดถึงเด็กๆที่หมู่บ้าน

ช่วงนี้ใกล้วันสงกรานต์แล้ว แต่ว่าแม่มีโอกาสได้ลงไปหายายเมื่อไม่นานมานี้แต่ฉันไม่ได้ไปด้วยเพราะติดเรียน 

ตอนกลับมาแม่สีหน้าไม่ดีนัก
แม่ว่าก่อนกลับ ยายพูดว่า
' แม่คงอยู่ไม่เกินปีนี้แล้วลูกเอ๊ย รู้สึกร่างกายมันเหนื่อยมันล้าไปหมด '

แม่บอกว่าใจไม่ดีเลย

ฉันก็เช่นกัน. . . .

ถ้ายายไม่อยู่

หนูจะไปเก็บดอกไม้กับใคร
ใครจะเล่าเรื่องสนุกๆให้หนูฟัง
ยายต้องอยู่กับหนูทุกๆปีนะ

ไม่งั้นสงกรานต์ปีไหนก็คงไม่มีความสุขเท่ามียาย

ว่าแล้วก็วีดีโอคอลหายายเหมือนทุกที

คิดถึงจังเลย

รักเสมอ💓

ปล.เรื่องลำดับการแห่ดอกไม้อาจผิดพลาดไปบ้างเนื่องจากเขียนจากความทรงจำ





SHARE
Written in this book
jusminium
Writer
Match
ThaP
ความสุขก็เป็นเหมือนอารมณ์หนึ่งไม่คงอยู่ตลอดไป

Comments