การเดินทางของ’Postcard’ EP.1
‘ฉัน’......เฝ้ามองผู้คนด้วยความหมดหวัง บนตัวที่เคยดูสวยสดถูกแสงแดดโลมเลียจนสีซีดจืดจาง เนื้อตัวที่เคยสะอาดเริ่มฝุ่นจับจนฉันเริ่มมองไม่เห็น

แปะ!

เปาะแปะ!

เปาะแปะ เปาะแปะ!

“ฝนตก!”เสียงชายแก่ตะโกนขึ้นลั่นร้านก่อนที่ร่างของเขาจะวิ่งวุ่นเก็บของอื่นๆเพื่อหลบ’ฝน’ที่กำลังจะตกหนัก

‘ฉัน’......เพิ่งเคยเห็นฝนครั้งแรก ร่างกายเปียกชื้นเพียงเล็กน้อยแต่ฉันกลับมองเห็นทุกอย่างชัดเจนอีกครั้ง ’เขา’ที่กำลังเทลงมาอย่างหนัก ส่วนฉันก็ได้แต่มอง’เขา’อย่างนั้นไปเรื่อยๆ

ฤดูฝนครั้งแรกของฉัน......เหมือนว่า’ฉัน’กำลังตกหลุมรัก
 
SHARE
Writer
Homegirldiary
Freelance,writer
Homegirldiary : ชะนีติดบ้านที่ไม่ไปไหนไกลกว่าประตูหน้าบ้านตัวเองจะมาบอกเล่าเรื่องราวผ่านตัวอักษรและมุมมองที่อาจจะเชิงสวนทางกับโลกยุคปัจจุบัน เพราะทุกการเดินทางต้องใช้'เวลา' ความรัก ความเศร้า ความเหงา ความสุข....ก็ต้องใช้เวลาเช่นกัน Postcard เป็นตัวแทนของการรอคอย....ในยุคที่ทุกอย่างรวดเร็ว

Comments