Moon (พระจันทร์)


          ยามบ่ายสายๆที่ระเบียงห้องยาวไปบนน้ำของทะเล ลมพัดเบามาจากน้ำสีครามที่ดูกว้างใหญ่สบายตาตรงหน้า บวกกับความเงียบสงบในวันพุธกลางสัปดาห์ ที่ผู้คนเที่ยวกันจนบางตา เป็นอะไรที่ฉันคิดและต้องการก่อนเดินทางมา

          ฉันมาเที่ยวทะเลคนเดียวทำไมน่ะ อาจมีคำที่ว่ามาทะเล ไม่หนีร้อน ก็ต้องหนีรัก . . . แต่ฉันไม่ใช่ทั้งสองอย่างหรอก ฉันแค่อยากมาเที่ยวทะเลในแบบที่เงียบสงบผู้คนน้อย ฉันแค่มานอนโง่ๆ ซึมซับบรรยากาศ แล้วค้นหาความคิดอะไรใหม่ๆให้ตัวเอง คนเราจะรู้จักตัวเองก็ต่อเมื่อได้อยู่คนเดียว ฉันคิดว่างั้นน่ะ . . . 


          "ชาเขียวปั่นแก้วหนึ่งค่ะ" ฉันสั่งชาเขียวในร้านกาแฟที่เดินออกมาไม่ไกล 

          "ไม่มีคนเลยน่ะคะ ในวันธรรมดา"  ฉันชวนหญิงสาวที่ดูอายุน้อยกว่าฉันในวัยสามสิบคุย ระหว่างที่เธอกำลังโรยผงนมตบแต่งชาเขียวที่ฉันสั่งไป 

          "อ่าาาาาๆ" สาวร้านกาแฟเงยพยักหน้ายิ้มๆพร้อมอาการและเสียงแปลกๆ ก่อนที่จะยื่นกระดาษสี่เหลี่ยมเล็กที่มีข้อความว่า . . . 


<ขอโทษค่ะ หนูพูดไม่ได้> 


          ความรู้ของฉันตัดกับรอยยิ้มแบบขอโทษที่ปรากฏบนหน้า . . . เธอเป็นใบ้  

          พาฉันนึกกลับไปเมื่อนานมาแล้ว ณ ฟุตบาทบนถนนแห่งหนึ่งที่แออัดเนื่องจากร้านขายเร่ที่ยึดพื้นที่ของฟุตบาททางเดินไปครึ่ง  ฉันเดินถือของพะรุงพะรังโดยเร่งรีบกลับที่พักในเวลาฟ้าเริ่มมืด ปรากฏข้างหน้าชายหนึ่งหญิงสองเดินจับมือกันเป็นแถวหน้ากระดานพร้อมกับการเดินอันช้า ขวางจนไม่มีทางให้ฉันเดินแซง ความโกรธมันก็เริ่มเกิดขึ้นในใจของฉันพร้อมกับความรู้สึกอยากด่าทอ ชั่วขนาดก็พอมีทางให้ฉันเดินเบียดแซงทางขวามือ ฉันรีบเบียดจนกระทบไหล่หญิงที่ขวางทางฉันจนเอียงไปเล็กน้อย ในที่สุดฉันก็เดินแซงมาได้ ฉันหันกลับไปมองคนสามคนนั้นด้วยสีหน้าแสดงความโมโหอย่างเห็นได้ชัด
        
          ภาพที่ฉันได้เห็นคือคนตาบอดสองคน ฉันสบตากับผู้หญิงคนกลางที่จับมือคนตาบอดทั้งซ้ายและขวาด้วยความรู้สึกบอกไม่ถูก ไม่มีเสียงหรืออะไรจากฉัน นอกจากหลบเข้ามุมแล้วยืนนิ่งให้พวกเขาสามคนเดินผ่านไป 
จริงแล้วๆ เราคนทำให้ความโกรธหายไปได้  แค่มองทุกอย่างในมุมกว้าง ทุกอย่างมีสองมุมเสมอ ทุกอย่างมีเหตุผลในตัว  เราแค่ต้องมองหาเหตุผลนั้น พร้อมกับทำความเข้าใจ




          ฉันเดินเล่นไปตามทางถนนเล็กๆพลางดูร้านขายโปสการ์ด ของที่ระลึกตามทาง คนน้อยดีจัง ฉันรู้สึกดี . . . 

          รูปถนนที่ฉันยืนอยู่ปรากฏบนโปสการ์ด ที่ดูสวยดี ถนนบนเกาะอยู่ในจุดที่สูงถูกถ่ายจนเห็นทะเล เหมือนกับถนนเส้นนี้ตรงไปสุดที่น้ำทะเลสีคราม และที่สำคัญในภาพมีสุนัขไทยผอมในอิริยาบทนอนแบบดูสบายๆบนถนน ซึ่งคนส่วนใหญ่คงมองว่าเจ้าหมาตัวนี้เป็นส่วนเกินของภาพที่ทำให้ไม่สวย แต่ฉันว่าเจ้าหมาตัวนี้เป็นพระเอกแสดงความรู้สึกของภาพที่ดีที่เดียว ฉันเลยตัดสินใจซื้อเก็บไว้ 


          ณ ระเบียงห้องที่เดิมในเวลาเกือบเที่ยงคืน ฉันออกมานั่งมองดูพระจันทร์กับรับลมทะเลเย็นก่อนอาบน้ำนอน แต่วันนี้พระจันทร์โดนเมฆบังจนมองไม่เห็นเลย คงมีแต่ลมกับเสียงคลื่นเบาๆให้ได้รู้สึก . . . 
อยากบอกกับคุณว่า ความรักของผมก็เหมือนกับพระจันทร์ ที่บางทีคุณอาจมองไม่เห็น แต่พระจันทร์ก็อยู่ที่เดิมเสมอ          คำพูดนี้ปรากฏขึ้นมาในความคิดของฉัน เป็นคำพูดที่ผู้ชายคนหนึ่งเคยบอกเปรียบเปรยความรักของเขาที่มีต่อฉัน เป็นคำพูดที่ ณ ตอนนั้นทำให้ฉันมีความสุขมาก 
          ตอนนี้พระจันทร์ก็อยู่ที่เดิม แต่ผู้ชายคนนั้น ที่ได้เปรียบเปรยคำพูดได้หายไปจากฉัน 
          . . . ฉันจำได้ดีว่า ตอนนั้นเป็นความรู้สึกที่เสียใจมาก เขาบอกว่ายังรักฉันเหมือนเดิม แต่เขารักผู้หญิงอื่นอีกคน 

          <พระจันทร์มันมีกี่ดวงกันแน่?>

          เป็นความเสียใจที่ฉันต้องใช้เวลาลบเกือบปีและช่วงนั้นรอยยิ้มของฉันก็หายไปด้วย รอยยิ้มและเสียงหัวเราะของฉันกลับมาเมื่อไปเจอเจ้าแบร์หมาตาบอดในไอจี ที่ฉันเห็นแล้วก็อดอมยิ้มไม่ได้ ฉันหายเศร้าและมองเรื่องของฉันเป็นเรื่องเล็กน้อยที่ผ่านไปแล้ว 
          ฉันหายเศร้าพร้อมกับการมาของเจ้าหมาพิตบูลที่ฉันเอามาเลี้ยง  โดยฉันตั้งชื่อมันว่า "Moon"



          คืนนี้คงไม่ได้เห็นพระจันทร์ ฉันลุกจากเก้าอี้ที่ระเบียงแล้วเดินเข้าห้อง เพื่อที่จะวิดีโอคอลหาแม่และเจ้า Moon ลูกน้องที่น่ารักและซื่อสัตย์ตลอดห้าปีที่ผ่านมาของฉัน แทนพระจันทร์ที่ฉันไม่อาจมองเห็นในคืนนี้


. . . . . เจ้า Moon คงดีใจจนลิ้นห้อยแน่  กิกิ







SHARE

Comments

July_Moon
2 years ago
มีอยู่แม้มองไม่เห็น... สงสัยพระจันทร์คงมีแบบดาวเสาร์แหงเลยค่ะ ;)
Reply
tot_thiti
2 years ago
^_^
Jaguartnp
2 years ago
สนุกมากคับ 😁
Reply
tot_thiti
2 years ago
ขอบคุณมากครับ ^_^