ร้องไห้ไป เดินไปก็ได้นะ
 ตอนเด็กๆ พอเราล้มลง เรามักจะร้องไห้ด้วยความตกใจกลัว ความเจ็บ จนกว่าจะมีพ่อแม่มากอดปลอด ช่วยพยุงขึ้น เช็ดน้ำตาประคองเราเดินต่อ

ความทรงจำตอนเด็กฉันไม่ค่อยมีแบบนั้นเท่าไหร่ เพราะฉันเป็นเด็กขี้เกียจเดิน ชอบนั่งถัดตูดไปมามากกว่า แถมไม่ใช่เด็กเจ้าน้ำตา แต่เป็นเด็กแสนงอนชอบเอาชนะเสียด้วย เวลามีเรื่องไม่ถูกใจแทนที่จะร้องไห้ ฉันมักจะหาวิธีแผลงๆ ทำให้ได้มามากกว่า ซึ่งทำให้คนที่เลี้ยงมาทั้งปวดหัวทั้งปวดใจจนสุดจะทน

ถ้าย้อนกลับไปเรื่องเดินล้ม ถ้าถามว่าเคยเดินล้มมั้ย มันก็เคยสิ แผลเป็นก็ชัดโต้งอยู่ที่เข่าสองข้าง แต่ฉันไม่เคยร้องไห้เพราะล้มเลยในบันทึกของคนที่เลี้ยงฉันเขียนไว้

‘ตัวเล็กของพี่ล้มแล้วไม่เคยงอแง หรือร้องไห้ กลับหัวเราะร่าแล้วลุกอย่างเร็ว เดินก้าวตามเด็กคนอื่นๆ เหมือนจะห่วงเล่นกับเพื่อนมากกว่า’  

มองความสนุกที่กำลังจะได้เจอมากกว่าความเจ็บปวดที่ต้องเผชิญ
  ทั้งๆ ที่ฉันตอนเด็กนั้น ไม่ได้ฉลาดเท่าตอนนี้ ประสบการณ์ไม่มากเท่า ความแข็งแรงถือว่าด้อยกว่ามาก ไม่มีอะไรจะสู้ฉันตอนนี้ได้เลยสักนิด แต่ดูฉันตอนนี้สิ กำลังน้ำตาไหลอยู่งั้นหรือ?
ถ้าฉันตอนเด็กมาเห็นจะผิดหวังมั้ย?

อาจจะไม่เท่าไหร่ เพราะฉันไม่ได้นั่งลงอยู่อย่างนั้น ฉันตอนเด็กอาจจะมองฉันตอนนี้แบบงงๆ ว่าคนบ้าคนนี้ร้องไห้ไปเดินไปทำไมกัน

การล้มตอนคุณโตมันไม่ใช่แค่เข่าทรุดลงกับพื้นอีกต่อไป มันเจ็บขึ้นสูญเสียมากขึ้น รุนแรงขึ้น มีผลกระทบที่มากกว่าแผลเป็นเล็กๆ ที่เข่า เลยทำให้การล้มตอนโตน่ากลัวกว่ามาก บางคนถึงขั้นลุกไม่ขึ้น...

การล้มเป็นโจทย์ แต่การจะลุกหรือไม่เป็นคำตอบแบบช้อยส์

  ฉันเลือกลุกทันทีที่ล้ม ลุกไปก่อน น้ำตายังไม่ต้องเช็ดก็ได้ แผลยังไม่ต้องหายก็ไม่เป็นไร ค่อยๆ เดินไป ประคองตัวเองรักษาตัวเองไปเรื่อยๆ เพราะการนั่งอยู่มันน่าสมเพชกว่า มันอาจทำให้ฉันในวัยเด็กละอายใจกว่า มันเสียเวลากว่า 
 เวลาของฉันยังเหลือเยอะ แต่เวลาของพ่อแม่น้อยลงทุกวัน 
 ฉันไม่มีเวลามานั่งปาดน้ำตา ทำแผล กายภาพ พักฟื้นหรอกนะ ฉันรีบก้าว เดินไป เช็ดน้ำตาไป เช็ดคราบมาสคาร่า หยิบคอนซีลเลอร์มาปาดๆ ปิดร่องรอยการพ่ายแพ้ไปก่อน ปัดมาสคาร่าใหม่ให้เหมือนว่าชีวิตมันช่างสดใสเหลือเกินแล้ว

เดิน ต่อ ไป
   คุณก็ด้วย ร้องไห้ไปเดินไปได้นะ อย่านั่งอยู่อย่างนั้นเลย  
SHARE
Written in this book
มันก็แค่นี้
ประสบการณ์บิดๆ เบี้ยวๆ ในชีวิตของคนคนหนึ่ง ไม่เก่งกาจหรอก แต่อยากแชร์
Writer
semiColon
perfectly incomplete
ⓒ1993 | นักเขียน | นักเดินทาง เขาว่ากันว่าคุณน่าจะมีเพื่อนราศีธนูสักคน คุณน่าจะลองเป็นเพื่อนเราดูนะ

Comments

naitai
3 years ago
บาดลึกเข้าไปในหัวจิตหัวใจจริงๆครับ เขียนโดนมากครับ😂😂
Reply
semiColon
3 years ago
ขอบคุณค่ะ