ท้องฟ้าของเธอยังอยู่
-แกร๊ก- 
สิ่งแรกที่เขาทำทันทีที่ถึงห้องคือหยิบโทรศัพท์
มาถ่ายรูปท้องฟ้า
ทุกเย็นหลังเลิกจากงานเขาจะรีบตรงดิ่งกลับมายังห้องพัก
เพื่อให้ทันบันทึกภาพของท้องฟ้า เขาตั้งใจไว้ว่าวันหนึ่ง
เขาจะส่งภาพเหล่านั้นให้กับเธอ
เขาคิดว่ามันอาจทำให้เธอคิดถึงเขาบ้าง
และความทรงจำดีๆ ระหว่างกันจะทำให้เธอย้อนมา
ในทุกเย็นเธอจะชวนเขาออกมามองท้องฟ้า
ที่ระเบียงหลังห้องแล้วผลัดกันทายว่าเมฆที่เห็นเป็นรูปอะไร ใครทายผิดต้องกินเบียร์สามอึก 
บางครั้งเธอเปลี่ยนจากเบียร์เป็นเขกหัวแทน
จนบางทีเขายังเผลอลูบหัวตัวเอง
ที่ทายว่าเฆมเหล่านั้นเป็นรูปอะไรเหมือนความเจ็บ
มันเพิ่งเกิดขึ้น ปีกว่าๆ ดูว่านาน และเขาก็คิดว่านานแล้วจริงๆ
..
แม้เขาไม่รู้ว่าท้องฟ้าที่มองจากที่ที่เธออยู่
เป็นยังไง แต่ที่แน่ๆ ถ้ามองจากตรงนี้มันเปล่าเปลี่ยว 
เขาไล่ทบทวนความทรงจำจากภาพที่บันทึกได้
แล้วพบว่าอันที่จริงแล้ว
แม้ว่าจะเป็นมุมเดียวกัน ตำแหน่งเดียวกัน
แต่ภาพที่ได้ก็ไม่เคยซ้ำกันสักที
เขาไล่ทบทวนความทรงจำจากเรื่องระหว่างเธอและเขา 
แม้มันจะเริ่มด้วยดี
แต่ตอนจบไม่ยักกะแฮปปี้เอนดิ้งเหมือนละครหลังข่าว
ซึ่งเขาไม่รู้ว่าทำไม และทำไมเขาถึงยังไม่ลืมเธอ
..

'ถึงแก'
  ขอบใจนะที่ส่งรูปพวกนี้มาให้ ที่แกบอกว่าฟ้าตรงนั้นยังสวยสำหรับแกเสมอนั้นฉันไม่เถียงเลย มันสวยจริงๆ บางที
แกน่าจะเอารูปพวกนี้ไปทำเป็นโปสการ์ดขายนะคงได้ราคาดี
แต่.. แกอย่าทำแบบนี้อีกเลย แล้วอีกอย่างฉันเจอคนที่
เขาไม่เคยโดนฉันเขกหัวเวลาทายก้อนเฆมแล้วละ
ขอบใจนะที่ยังนึกถึงกัน โชคดีแก.
                                      'ฉันเอง'






SHARE
Written in this book
ทดลองเรื่องสั้นๆ
เรื่องสั้นๆ ทดลองเขียน ของนัก(อยาก)เขียน
Writer
itisfelt
ไรท์เทอร์
someone who wanna be writer just starting and follow my mind

Comments

JUS
3 years ago
เค้าอ่านแล้วเค้าเศร้า 😢
Reply
itisfelt
3 years ago
แต่ท้องฟ้าของแมวยังอยู่นะ