ภานุพงศ์ (Panupong)
1.
"ภานุพงศ์ ?"
"ชื่อใครเหรอ ?"
"ชื่อรุ่นน้องพวกเราไง แค่บนนี้มันเขียนเป็นภาษาอังกฤษ.." ทรายพูดขึ้น ก่อนจะมองแป้นเลขรหัสสี่ตัวด้วยความสงสัย "..มันน่าจะเกี่ยวกับเลขรหัสสี่ตัวนี้แน่ๆ"
พายเดินมายืนข้างๆ แล้วพยักหน้าเห็นด้วย
"เป็นไปได้นะ ว่าอาจจะมีกุญแจที่ไขหาทางออกซ่อนอยู่ในนี้ก็ได้"
"งั้นพวกแกก็รีบหานะ ฉันเป็นกำลังใจให้"
เก้า ชายหนุ่มคนเดียวที่นั่งอยู่มุมหนึ่งของห้องพูดขึ้น สามสาวหันไปมองเป็นตาเดียวกัน
"มึงเป็นผู้ชายประสาอะไรวะ กลัวยิ่งกว่าผู้หญิงอีก" ถิงพูดอย่างไม่พอใจ
ทรายมองแป้นรหัสอย่างครุ่นคิดก่อนจะมองไปรอบๆ ห้อง
"บางทีอาจจะไม่ต้องไขก็ได้นะ.." ทรายพูด อีกสามคนมองมายังทรายด้วยสีหน้าแปลกใจ ทรายอธิบายต่อ "..ก็บางทีอาจจะมีรหัสซ่อนอยู่ตรงไหนสักแห่งในห้องนี้ก็ได้นะ"
พายส่ายหน้าอย่างไม่เชื่อ
"แกจะบ้าปะวะ ห้องสีขาวโล่งขนาดนี้ ถ้ามันมีจริงก็เห็นไปตั้งนานแล้วดิ" พายแย้ง ถิงแย้งกลับ
"แต่ฉันว่ามันก็เป็นไปได้นะ อาจจะแค่ตัวอักษรเล็กๆ ตัวเดียวก็ได้ ลองหาดูก็ไม่เสียเปล่าน่า"

2.
แต่จนแล้วจนรอด ก็ไม่มีใครเจออะไรสักอย่าง
"ฉันบอกพวกแกแล้วว่ามันเสียเวลาเปล่า" พายพูดอย่างไม่พอใจ
ทรายครุ่นคิดต่อ ก่อนจะมองหน้าทั้งสี่คน
"หรือว่า.." ทรายพูดเหมือนนึกอะไรดีๆ ขึ้นได้ "..มีนคือการเอาชื่อของเราสี่คนมาเรียงกันวะ"
ถิง พาย และเก้าหันมามองหน้าทรายด้วยความงุนงง
"ยังไงวะ เก้าพายทรายถิง งี้น่ะเหรอ ไม่เห็นจะเป็นตัวเลขเลย"
ทรายส่ายหัว
"ลองเรียงดีๆ ดิ.. เก้าทรายพาย ถ้าคิดเป็นตัวเลข ทรายพาย (sin(pi)) ก็คือ 0 ปะ คูณ 9 ก็กลายเป็น 0 อยู่ดี"
"แล้วฉันล่ะ" ถิงถาม ทรายยิ้มเล็กๆ
"ก็อาจจะเป็นตัวหลอกเฉยๆ ไง"
ทรายไม่พูดพร่ำทำเพลง ลุกขึ้นไปยังแป้นรหัสและกดเลขศูนย์ลงไปสี่ตัว
ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด
สัญญาณเตือนบอกว่าไม่ผ่าน ทรายถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเดินลงมานั่ง เก้าเริ่มน้ำตาคลอ
"ทำไมพวกเราต้องมาติดอยู่ที่ด้วยวะ" เก้าโวยวาย อักสามคนมองหน้ากันแล้วถอนหายใจออกมา
"นั่นดิ!" ถิงเริ่มถอดใจ "มันเกิดอะไรขึ้นวะ ทำไมต้องเป็นพวกเราสี่คนด้วย!"
พายมองไปยังป้ายที่ติดอยู่เหนือป้ายรหัส
PANUPONG..
"บางที.." พายพูดขึ้น "..มันอาจจะเกี่ยวกับน้องคนนั้นก็ได้นะ"
อีกสามคนที่เหลือเงยหน้าขึ้น แล้วหันไปมองป้ายรหัส พายมองหน้าทุกคนแล้วเริ่มสันนิษฐาน
"บางทีคำตอบ อาจจะเกี่ยวข้องกับน้องเขา.." พายหยุดไปเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองทุกคนในห้อง "..และความลับของพวกเราก็ได้นะ"

3.
"ความลับอะไรวะ?" เก้าถามอย่างไม่เข้าใจ พายขยับตัวไปเล็กน้อยก่อนจะจัดที่นั่งให้ทุกคนล้อมเป็นวงกลม
"ใครจะเริ่มก่อน?" พายถาม ทุกคนมองหน้ากันด้วยความสับสน
"แกเป็นคนเปิด แกก็เริ่มสิ.." ถิงบอก พายพยักหน้า
"ได้" พายรับคำโดยไม่รีรอ "ฉันเคยชอบน้องเขาตอนสมัยมัธยม"
ทั้งห้องเงียบลง ถิงมองหน้าพายอย่างไม่เข้าใจ
"ฉันไม่เข้าใจ.." ถิงพูดขึ้น "..กะอีแค่แกชอบน้องเขา มันดูยิ่งใหญ่ยังไงวะ"
พายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรวบรวมความกล้าแล้วพูดต่อ
"มันมีวันหนึ่งที่เราไปเลี้ยงฉลองกัน แล้วฉันก็ชวนน้องเขาไปด้วย เราเมากันหนักมาก น้องเขาก็เช่นกัน ฉันเลยอาสาพาน้องเขาไปส่งที่บ้าน.. แต่เขาก็กลับไม่ถึงบ้าน"
ทุกคนนิ่งเงียบ ไม่มีใครพูดอะไร
"แกทำอะไร" ถิงถาม พายปาดน้ำตาเล็กน้อย
"ฉัน.." พายอึกอัก "..ฉันฆ่าเขา"

4.
ทั้งสี่นิ่งเงียบ ไม่มีใครกล้าพูดอะไร
"ฆ่า?" ถิงทวนคำ "แกหมายความว่ายังไง น้องเขาตายแล้วงี้เหรอ?"
พายส่ายหน้า
"เขาไม่ได้ตาย.." พายพูด "..ฉันแค่พยายามฆ่าเขาให้ตายเฉยๆ"
ทรายลุกขึ้นแล้วตบหน้าพายไปหนึ่งฉาด
"แกทำแบบนั้นไปทำไมวะ?!" ทรายพูดขึ้นอย่างฉุนเฉียว "น้องเขาผิดอะไร ทำไมแกต้องไปฆ่าเขาด้วย ไหนแกบอกว่าแกชอบน้องเขา!"
"ก็เพราะฉันชอบไง ถ้าฉันไม่ได้ ก็ไม่ต้องมีใครได้!"
ทรายร้องไห้ออกมาเพราะไม่เข้าใจในสิ่งที่พายทำลงไป พยายามอธิบาย แต่ก็ไม่มีใครคิดจะฟัง จนพายทนไม่ไหว
"พวกแกหยุด ไม่งั้นฉันฆ่าพวกแกต่อแน่!"
ทั้งสี่เงียบลงอีกครั้ง พายเอามือจิกหัวทรายให้เงยขึ้น ทรายมองพายอย่างไม่เชื่อสายตา
"รอบที่แล้วฉันแค่พยายาม แต่รอบนี้ฉันตั้งใจแน่.." พายพูด ทรายมองสายตาพายด้วยความหวาดกลัว สายตาที่ไร้ซึ่งความใสซื่อบริสุทธิ์ พายแสยะยิ้มแล้วพูดต่อ "..ตาแกแล้ว ทราย"
ทรายปาดเหงื่อบนใบหน้า ก่อนจะรวบรวมสติที่เหลืออยู่ แล้วคว้ามือพายที่จับหัวเธออยู่มาบิด พายร้องด้วยความโอดครวญ
"แกนึกเหรอ ว่าแกจะทำฉันได้คนเดียว!"
ถิงและเก้ามองทรายและพายด้วยความตกตะลึงและไม่เชื่อสายตาตัวเอง ว่าใครบางคนจะทำให้เพื่อนรักทั้งสองคนเปลี่ยนไปขนาดนี้
"ฉันเองก็เคยชอบน้องเขาเหมือนกัน แต่ฉันไม่เคยคิดจะฆ่าน้องเขาหรอกนะ.." ทรายพูดแล้วแสยะยิ้มเบาๆ ก่อนจะเอายความลับที่ทำให้ทุกคนขนหัวลุก "..ฉันคิดจะฆ่าแกต่างหาก"

5.
"ทำไมพวกแกถึงทำกับน้องเขาแบบนี้?!" ถิงถามอย่างไม่เข้าใจ ทรายหันมามองหน้าแล้วตบหน้าถิงไปอีกฉากหนึ่ง
"อย่ามาทำตัวเหมือนนางเอกไปหน่อยเลย ฉันรู้ว่าแกก็ชอบน้องเขา.." ทรายพูด "..ฉันเห็นคลิปที่แกแอบไปถ่ายน้องเขาตอนอาบน้ำ แล้วแกก็เอาคลิปน้องเขาไปขาย!"
ถิงอึกอัก พยายามคิดหาทางออก
"แต่อย่างน้อย ฉันก็ไม่เคยคิดจะฆ่าใครแบบพวกแกนี่!"
ทั้งสามยังคงถกเถียงกัน และเริ่มทวีความรุนแรงขึ้น ทรายเข้าไปข่วนหน้าถิงด้วยความโกรธ ถิงเองก็สู้กลับด้วยการต่อยเข้าที่ท้อง และเตะเข้าซี่โครงของพาย ทั้งสามตบตีกันยกใหญ่ โดยไม่ได้สังเกตเลยว่า เก้ากำลังไขรหัสอย่างเคร่งเครียด
PANUPONG..
มันจะเป็นเลขอะไรได้บ้าง..
เก้าพยายามคิดเลขอยู่หลายวิธี แต่ก็คิดไม่ออก
วันเกิด..
เก้าลองใส่วันเกิดของทั้งสี่คน รวมไปถึงของ 'ภานุพงศ์' แต่นั่นก็ไม่ใช่คำตอบอยู่ดี
มันต้องมีความหมายสิ อะไรบางอย่างที่เป็นคำตอบ..
เก้าพลิกป้ายรหัสไปอีกฝั่ง ก็พบกับตัวเลขอีกหนึ่งชุด
3-2-3..
มันต้องไม่ง่ายอย่างนี้แน่ๆ..
เก้ากลับด้านของป้ายรหัสแล้วมองรหัสนั้นด้วยความสงสัย
PANUPONG มี 8 อักษร..
3-2-3..
หรือว่า..
เก้าใช้นิ้วชี้ของทั้งสองมือคั่นตัวอักษรไว้ตามจำนวนตัวเลขที่ปรากฎ
PAN UP ONG..
เขาเกาหัวด้วยความหัวเสีย ก่อนจะหันไปมองอีกสามคนที่เหลือที่ยังคงแก้ปัญหาไม่ลงตัว ก่อนที่เขาจะนึกอะไรดีๆ ออก
PAN UP ONG..
แป้นอัพอง..
มันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ.. เขาคิดในใจ ก่อนจะกดตัวเลขลงไปบนแป้นรหัส
2-3-6-0..
ติ๊ด..
ประตูเซฟเปิดออก

6.
ถิง พาย และทรายตบตีกันจนเลือดอาบตัว โดยไม่ทันได้สังเกตเลยว่า เก้าได้หยิบของบางอย่างออกมาจากเซฟเรียบร้อยแล้ว
"ถ้าพวกแกไม่หยุด ฉันยิงหมดแน่" เก้าพูดขึ้น ก่อนจะชี้ปืนไปหาทั้งสามคน ถิง พาย และทรายหยุดนิ่งก่อนจะหันมามองเก้า เก้าปาดน้ำตาก่อนจะชักปืนหนึ่งครั้ง
"แก.. ใจเย็นๆ ก่อนนะ" ถิงพยายามพูดให้เก้าสบายใจ แต่เก้าส่ายหน้า ก่อนจะโยนจดหมายฉบับหนึ่งให้ทั้งสามคน
"พวกแกตัดสินใจมา.." เก้าพูด "..มันบอกให้เราฆ่าใครสักคน พวกเราที่เหลือจะได้ออกไปจากที่นี่"
ถิง พาย และทรายอ่านจดหมายฉบับนั้น ข้อความในจดหมายเป็นไปอย่างที่เก้าบอกทุกอย่าง หากมีหนึ่งคนตาย ที่เหลืออีกสามคนจะรอดไปจากห้องนี้
"มันอาจจะเป็นกับดักก็ได้.." ถิงพยายามพูดให้เก้าสบายใจ แต่เก้าไม่ฟังอีกต่อไปแล้ว
"พวกแกเลือกมา ว่าจะให้ฉันฆ่าใคร?!"
ทรายมองเก้าแล้วกลอกตา ก่อนจะเดินตรงไปหาเก้าโดยไม่สนใจปืนที่จ่อหัวเธออยู่เลยสักนิด
"แกมันโง่.." ทรายพูด "..แกมันโคตรโง่"
"ฉันมันโง่ยังไง"
ทรายแสยะยิ้ม ก่อนจะกระชากปืนออกมาจากมือเก้า แล้วจ่อไปที่หัวถิง ถิงหน้าตาเลิ่กลั่ก
"แกคิดจะทำอะไร?" ถิงถาม ก่อนจะมองปืนที่จ่อเธออย่างหวาดหวั่น ทรายเดินเข้าไปใกล้แล้วตบหน้าเธอด้วยกระบอกปืน
"แกคิดว่าพวกฉันโง่นักหรือไง.." ทรายพูดขึ้น "..แกคือคนที่จับพวกเรามาไว้ในห้องนี้!"
ทั้งสี่นิ่งเงียบอีกครั้ง ก่อนจะหันไปมองถิงเป็นสายตาเดียว ถิงขยับถอยหลังเล็กน้อยจนชิดผนัง ก่อนจะแสยะยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย
"ใช่.." ถิงพูด "..พวกแกมันโง่"

7.
ถิงคว้าปืนออกมาจากช่องผนังด้านหลัง แล้วยิ้มเข้ากลางหัวของทราย เลือดของทรายกระเด็นไปละเลงทั่วผนัง พายมองภาพข้างหน้าแล้วกรีดร้องโหยหวน เก้าทำได้เพียงแต่ยืนมองถิงอย่างไม่เชื่อสายตา
"ว้า.. ไม่สนุกเลย" ถิงพูดขึ้น พายยืนขึ้นแล้วมองถิงอย่างหวาดกลัว
"แกทำแบบนี้ไปทำไม?!" พายตะโกนถาม ถิงหันมายิ้มให้เล็กน้อย
"เหตุผลเดียวกันกับทุกคนนั่นแหละ.. เป็นคนเดียวที่เขาชอบ"
พายส่ายหน้าไม่เข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้น
"แกหมายความว่ายังไง? แกสร้างห้องนี้ขึ้น เพื่อให้เรามาฆ่ากันเองแบบนี้น่ะเหรอ?!"
"ใช่! แกเข้าใจถูกแล้ว!" ถิงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะเล็งปืนไปยังพาย "ถ้าเข้าใจแล้วก็.. ลาก่อน!"
ถิงลั่นกระสุนไปตรงหัวของพาย ผนังที่เคยสีขาว บัดนี้กลายเป็นสีแดงฉาน เก้ามองทรายและพายที่กลายเป็นศพอยู่ตรงหน้าเขาด้วยความไม่เข้าใจ
"ฉันไม่เข้าใจ.." เก้าพูดขึ้น ก่อนจะหันไปมองถิง ถิงทิ้งปืนในมือลงไปบนพื้น "..สองคนนั้นฉันเข้าใจ แล้วฉันไปเกี่ยวอะไรด้วย!"
"ก็เพราะน้องเขาชอบแกไง!" ถิงพูดขึ้น ก่อนจะถ่มน้ำลายใส่หน้าเขา "..เพราะแกนั่นแหละ ที่ทำให้น้องเขาไม่คิดอะไรกับฉัน!"
เก้าพยักหน้าเข้าใจเหตุการณ์ทั้งหมด
"น้องเขาเป็น.."
ถิงตบหน้าเก้าไปหนึ่งฉาด นัยน์ตาเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา แต่กลับหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง
"อย่าพูดคำนั้นออกมาเด็ดขาด!" ถืงพูดพลางก้มลงไปเก็บปืนในมือทรายขึ้นมา
เก้าพยักหน้า ก่อนจะชูมือขึ้นเหมือนคนยอมแพ้
"ถ้าแกคิดว่าฉันผิด แกยิงฉันได้เลย แต่ฉันแค่อยากจะบอกแกว่า.. ฉันไม่เคยคิดอะไรกับน้องเขาสักนิดเลย"
ถิงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะยกปืนขึ้น
"ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่มีวันชอบฉันหรอก.."
ถิงขยับปากกระบอกปืนมาไว้ที่ปลายคางของเธอ
"..ขอให้แกมีความสุข!"
เสียงปืนดังสนั่น เพดานเต็มไปด้วยคราบเลือด
เก้ามองทั้งสามศพข้างหน้าด้วยความหวาดกลัว
เขากรีดร้อง..
..ด้วยชัยชนะ

คำปริศนา : PANUPONG และ 3-2-3
พอแบ่งคำตามตัวเลขก็จะได้ว่า PAN-UP-ONG
หรืออ่านว่า แป้น-อัพ-อง
ซึ่ง 'แป้นอัพ' สื่อถึงเลข 2
และ 'อง' หมายถึง 'องศา' ซึ่งหมายถึง 360
พอรวมกันก็จะเป็น 2360 นั่นเองครับ
ยากไปไหม ยากไปเนอะ (หัวเราะอย่างสะใจ)

SHARE
Writer
Doratong24
Troublemaker
Writer | Photographer | Programmer | Creator | Thinker

Comments